Ο Ευγένιος Ευγενίδης, είναι από τους κορυφαίους εφοπλιστές του μεσοπολέμου και από τους ελάχιστους που κατάγεται από τη Βόρεια Ελλάδα.

Ο Ευγενίδης θεωρείται σημαντικός εφοπλιστής γιατί συνέβαλε στην ανάπτυξη της τεχνικής εκπαίδευσης και της επιστημονικής γνώσης στην Ελλάδα, αφήνοντας μια διαχρονική εκπαιδευτική κληρονομιά.

1

Γεννήθηκε στο Διδυμότειχο Έβρου το 1882. Ο Ευγένιος Ευγενίδης, ήταν γιος του Αγάπιου Ευγενίδη, ο οποίος ήταν δικαστής στα Οθωμανικά Δικαστήρια και μητέρα του ήταν Χαρίκλεια Ευγενίδη.

Σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη και αποφοίτησε από τη Ροβέρτειο Σχολή – Robert College.

Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με εμπορικές και ναυτιλιακές επιχειρήσεις στην Κωνσταντινούπολη, όπου διέμενε.

Στα 20 του έτη, βρήκε δουλειά σε μια βρετανική ναυτιλιακή εταιρεία, στην Doro’s Brothers και τέσσερα χρόνια αργότερα προσελήφθη ως γενικός διευθυντής στο ναυτιλιακό πρακτορείο Reppen.

Σε ηλικία 24 ετών, τοποθετήθηκε διευθυντής του πρακτορειακού οίκου «Ρέπεν». Αργότερα και μέτοχος του. Ασχολήθηκε με την εμπορία ξυλείας και έγινε από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς, σκανδιναβικής ξυλείας.

Του ανατέθηκε η ίδρυση της Brostroms’ Swedish Orient Line η οποία στην αρχή πήγε τόσο άσχημα που χρειάστηκε να την υποστηρίξει ναυλώνοντας πλοία ο ίδιος, προκειμένου να αντιμετωπίσει το οικονομικό άνοιγμα.

Αυτό οδήγησε σε πλεόνασμα εισαγόμενης ξυλείας στην αγορά της Κωνσταντινούπολης, πράγμα που θα μπορούσε να είχε καταστρέψει τον νεαρό επιχειρηματία.

Μέσω αυτής της εταιρείας επεκτάθηκε και στις ατμοπλοϊκές γραμμές της Πολωνίας στη Μεσόγειο.

Μετά την Μικρασιατική καταστροφή, το 1923, μετέφερε το σύνολο των επιχειρήσεων του στον Πειραιά και το πρακτορείο Scandinavian Near East ως θυγατρική της σουηδικής Orient Line και διοχέτευσε την ενέργειά του στην ανάπτυξη στα ναυτιλιακά, στο εμπόριο και στην εκπροσώπηση άλλων ναυτιλιακών γραμμών.

Παράλληλα, ανέλαβε την γενική πρακτόρευση της εταιρείας Svenska Orient Line,.

Επί δεκατέσσερα χρόνια, από το 1926 μέχρι και το 1940, ήταν επίτιμος πρόξενος της Φινλανδίας στην Αθήνα.

Στην περίοδο της Κατοχής, το 1941, έφυγε αναγκαστικά από τον Πειραιά και εγκατέστησε την έδρα των επιχειρήσεων του στην Αίγυπτο και στο Κέιπ Τάουν και λίγο αργότερα μετέβη στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.

Με έδρα την Ελβετία, ίδρυσε την εφοπλιστική εταιρεία Home Lines, η οποία δρομολόγησε πλοία στις υπερωκεάνιες γραμμές.

Τα πλοία της Home Lines, με τη λήξη του πολέμου κατείχαν την τρίτη θέση μεταφοράς επιβατών στις γραμμές του Βορείου Ατλαντικού.

Ο Ευγένιος Ευγενίδης, επίσης με τη συνεργασία των Γερμανικών εταιρειών οργάνωσε τη γραμμή Ευρώπης – Νότιας Αμερικής. Για την απόφαση του αυτή υπήρξαν πολλές αντιδράσεις και ιδιαίτερα από τους Άγγλους εφοπλιστές.

Το 1949, επέστρεψε και πάλι στον Πειραιά και άνοιξε τη γραμμή της Βόρειας Αφρικής.

Τον Αύγουστο του 1953 όταν σεισμοί κατέστρεψαν την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και την Ιθάκη, ανταποκρίθηκε αμέσως με γενναιόδωρα κεφάλαια, ένα προκατασκευασμένο νοσοκομείο και σπίτια, καθώς επίσης και συσπειρώνοντας άλλες χώρες να ανταποκριθούν στην ελληνική κρίση.

Πέθανε στην πόλη Vevey της Ελβετίας το 1954.

Από το κληροδότημά του, ιδρύθηκε το 1956, δύο χρόνια μετά το θάνατο του, το Επιστημονικό και Εκπαιδευτικό Κοινωφελές ίδρυμα «Ευγένιος Ευγενίδης», που είναι εγκαταστάθηκε στη Λεωφόρο Συγγρού, στο Δέλτα του Φαλήρου.

Το Ίδρυμα αυτό έχει ως σκοπό την «προαγωγή της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης , νέων ελληνικής υπηκοότητας».

Στο Ίδρυμα λειτουργεί βιβλιοθήκη, αμφιθέατρο για διαλέξεις και συνέδρια, αίθουσα συλλογών πειραμάτων, πλανητάριο, που αναπαριστά φαινόμενα από το Σύμπαν και τηλεσκόπιο.

Για πολλά χρόνια το Ίδρυμα εξέδιδε βιβλία τα οποία διένεμε δωρεάν σε σπουδαστές των τεχνικών σχολών και των σχολών του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας.

Ο Ευγένιος Ευγενίδης, χαρακτηρίζεται «πολύπειρος Έλληνας, επιτυχημένος επιχειρηματίας και εφοπλιστής, πολυμήχανος έμπορος ξυλείας, αντιπρόσωπος και ιδιοκτήτης διεθνών ναυτιλιακών γραμμών, πολίτης του κόσμου, με τις δραστηριότητές του διεσπαρμένες ανά την υφήλιο, έκρυβε μέσα του ασίγαστη αγάπη για την πατρίδα του και ουδέποτε έπαψε να μελετά τρόπους για να βοηθήσει την ανάπτυξή της».

Ο Λεωνίδας Δημητριάδης – Ευγενίδης, όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος, επισημαίνει για τον ευπατρίδη και ευεργέτη εφοπλιστή:

«Από νωρίς είχε οραματισθεί μια Ελλάδα ώριμη και ικανή να συναγωνισθεί συν τω χρόνω τις άλλες προηγμένες χώρες στους διάφορους τομείς της τεχνικής και της βιομηχανίας. Τούτο όμως πίστευε ότι δεν ήταν δυνατόν να κατορθωθεί χωρίς την κατάρτιση ικανών στελεχών, που θα βοηθούσαν την πατρίδα τους.

Την πίστη του αυτήν μετουσίωσε σε έργο εν ζωή, με την σύσταση trust στο εξωτερικό, που είχε στόχο να βοηθήσει τους νέους της Ελλάδος χορηγώντας υποτροφίες, ώστε «νὰ καταστοῦν ἱκανοὶ νὰ ἀναλάβουν σημαντικὰς εὐθύνας εἰς τὴν μελλοντικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν πόρων αὐτῆς».

Το πρώτο αυτό επιτυχημένο βήμα, τον οδήγησε στην απόφαση να διασφαλίσει την συνέχεια μετά θάνατον και την επέκταση του έργου που είχε αρχίσει εν ζωή.

Για την υλοποίηση της απόφασής του διέθεσε ολόκληρη την περιουσία του στην Ελλάδα και μεγάλο μέρος της περιουσίας του στο εξωτερικό. Ως καλός επιχειρηματίας διασφάλισε την οικονομική ανεξαρτησία του Ιδρύματός του, το οποίο από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα λειτουργεί, συντηρείται, επεκτείνεται και εκσυγχρονίζεται με ιδίους και μόνον πόρους».

Η Μαριάνθη Σίμου

Καταλυτικό ρόλο για την ίδρυση του Ιδρύματος «Ευγένιος Ευγενίδης», έπαιξε η αδελφή του, Μαριάνθη Σίμου, η οποία ανέλαβε την διαχείριση της περιουσίας και την εκτέλεση των όρων της διαθήκης του.

Η Μαριάνθη Σίμου (1895-1981), εκπλήρωσε την βούληση του αδελφού της και το έθεσε σκοπό της ζωής της. Χωρίς αυτήν θα ήταν αδύνατο να γίνει ό,τι έγινε και όπως έγινε. Στην αφοσίωσή της στην υλοποίηση του οράματος του αδελφού της, η Ελλάδα οφείλει μία ακόμη εστία πολιτισμού.

Η Μαριάνθη Σίμου παρέμεινε στην διοίκηση του Ιδρύματος μέχρι τον θάνατό της, 17 Απριλίου 1981 και κατέλιπε και αυτή όλη την περιουσία της για τους σκοπούς του Ιδρύματος.

Το Ίδρυμα

Ο Ευγένιος Ευγενίδης πίστευε βαθιά ότι η πρόοδος της Ελλάδας εξαρτάται από την τεχνική εκπαίδευση των νέων. Με τη διαθήκη του κληροδότησε ένα τεράστιο ποσό για τη δημιουργία του Ιδρύματος Ευγενίδου, το οποίο εδρεύει στην Αθήνα.

Στις 10 Φεβρουαρίου 1956 συστάθηκε με Βασιλικό Διάταγμα το Ίδρυμα Ευγενίδου με Διοικήτρια-Διαχειρίστρια την Μαριάνθη Σίμου.

Η Μαριάνθη Σίμου με τους επιστημονικούς της συνεργάτες, τον Αλ. Παπά καθηγητή ΕΜΠ, τον Γεώργιο Κακριδή καθηγητή ΕΜΠ και τον Χρυσό Καβουνίδη Μηχανολόγο-Ηλεκτρολόγο ΕΜΠ, τεχνικό διευθυντή του ΟΤΕ, μετά από μελέτη των αναγκών της επαγγελματικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα διαπίστωσαν ότι η κατάρτιση των μαθητών Τεχνικών Σχολών υστερούσε λόγω απουσίας κατάλληλων και προσιτών βιβλίων, ελλιπούς πρακτικής εκπαίδευσής τους και ανυπαρξίας κατάλληλων υποδομών για την πρακτική τους άσκηση.

Τα προβλήματα αυτά αποφασίστηκε να αντιμετωπιστούν τότε με:

· Χορήγηση υποτροφιών σε νέους αποφοίτους τεχνικών σχολών για μετεκπαίδευση στο εξωτερικό.

· Συγγραφή και έκδοση βιβλίων τεχνικής εκπαίδευσης.

· Ανέγερση Τεχνικού Κέντρου, στο οποίο θα λειτουργούσαν:

§ Τεχνική και Επιστημονική Βιβλιοθήκη.

§ Αίθουσες Πειραμάτων Φυσικής και Τεχνικών Εκθεμάτων, για την εποπτική διδασκαλία των νόμων της Φυσικής στους μαθητές αλλά και για την κατανόησή τους από το ευρύ κοινό.

§ Πλανητάριο.

§ Αμφιθέατρο και αίθουσες διαλέξεων όπου θα διεξάγονταν επιστημονικά και τεχνικά συνέδρια και διαλέξεις.

Η υλοποίηση των ανωτέρω άρχισε αμέσως και στις 7 Ιουνίου του 1966 τελέσθηκαν τα εγκαίνια του κτηρίου του Ιδρύματος Ευγενίδου με επισημότητα και λαμπρότητα μεγάλη. Ήδη όμως το έργο του Ιδρύματος ήταν εντυπωσιακό. Η Ακαδημία Αθηνών στις30 Δεκεμβρίου 1965 απένειμε σ’ αυτό την ανώτατη τιμητική της διάκριση, το «Χρυσούν Μετάλλιον».

 

Διαβάστε επίσης 

Η ιστορία για τα αμερικανικά πλοία Liberties, ο Αριστοτέλης Ωνάσης και το λάθος του Βασίλη Κικίλια

Πάνω από 60 ελληνόκτητα πλοία στον Περσικό κόλπο

Ακυρώνονται ασφαλιστικά συμβόλαια, αυξάνονται τα ασφάλιστρα για τα πλοία στον Περσικό Κόλπο και στα Στενά του Ορμούζ