Διονύσης Φιλιώτης (Φαρμασέρβ-Lilly): Η βράβευση στο Ρέθυμνο και η κληρονομιά της μητέρας του

Μια τιμητική διάκριση για τα 62 χρόνια προσφοράς του Διονύση Φιλιώτη στο ελληνικό φάρμακο έγινε αφορμή για ένα ταξίδι στις ρίζες, στις αξίες και στην οικογενειακή ιστορία, που σημάδεψε τη διαδρομή του.

Η αίθουσα του ξενοδοχείου στο Ρέθυμνο ήταν κατάμεστη από νωρίς. Μέλη της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας (ΕΔΕ), εκπρόσωποι της επιστημονικής κοινότητας και πρόσωπα της τοπικής κοινωνίας συγκεντρώθηκαν, για να τιμήσουν τον Διονύση Φιλιώτη.

Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Φαρμασέρβ-Lilly έλαβε διάκριση για τη μακρά και πολυσχιδή προσφορά του στον χώρο του φαρμάκου, της έρευνας, της καινοτομίας και της φροντίδας των ανθρώπων με σακχαρώδη διαβήτη.

Η βράβευση, ωστόσο, του κ. Φιλιώτη, που αισίως μετρά 62 χρόνια παρουσίας στο ελληνικό φάρμακο, απέκτησε μια διάσταση πολύ βαθύτερη από την επαγγελματική αναγνώριση.

Η επιστροφή στο Ρέθυμνο ήταν ένα ταξίδι στις ρίζες του, στον τόπο όπου μεγάλωσε, έπαιξε, ονειρεύτηκε και διαμόρφωσε τις αξίες, που τον συνόδευσαν σε όλη την πορεία του.

Και κάπου εκεί, πίσω από την επιχειρηματική διαδρομή και τις σημαντικές διακρίσεις, αναδύθηκε η μορφή μιας γυναίκας, που εξακολουθεί να κατέχει ξεχωριστή θέση στη ζωή του, της μητέρας του, Δανάης Φιλιώτη.

Διονύσης Φιλιώτης, η επιστροφή στις ρίζες

Στην φαρμακευτική αγορά τον αποκαλούν συχνά «Captain».

Ο Διονύσης Φιλιώτης έχει συνδέσει το όνομά του με μια μακρά επιχειρηματική διαδρομή, με πρωτοβουλίες που άφησαν το αποτύπωμά τους στον κλάδο και με σταθερές παρεμβάσεις για τα ζητήματα, που αφορούν στο φάρμακο και στην πρόσβαση των ασθενών στις θεραπείες.

Στο Ρέθυμνο η τιμητική εκδήλωση απέκτησε έναν βαθιά προσωπικό χαρακτήρα. Όταν ο πρόεδρος της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας, καθηγητής Παθολογίας – Μεταβολικών Νοσημάτων στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ, Κωνσταντίνος Μακρυλάκης, του παρέδωσε την τιμητική πλακέτα και δυο γκραβούρες του Ρεθύμνου από Ρεθύμνιο καλλιτέχνη, η συγκίνηση ήταν έκδηλη.

Στην εκδήλωση παρέστη και η μητέρα του καθηγητή Μακρυλάκη, η οποία υπήρξε μαθήτρια της Δανάης Φιλιώτη τη δεκαετία του 1950, στο Γυμνάσιο Θηλέων Ρεθύμνης, όταν εκείνη υπηρετούσε ως υποδιευθύντρια.

Η συνάντηση έφερε το παρελθόν στο παρόν, συνδέοντας τη βράβευση με τις μνήμες μιας άλλης εποχής και με το αποτύπωμα, που άφησε η Δανάη Φιλιώτη στις μαθήτριές της.

Παρών στην εκδήλωση ήταν και ο γιος του, Σπύρος Φιλιώτης, αντιπρόεδρος και γενικός διευθυντής του ομίλου. Η παρουσία του δίπλα στον πατέρα του προσέδωσε στη βραδιά τη διάσταση της συνέχειας, καθώς η νέα γενιά συμμετέχει ενεργά στην πορεία και στην ανάπτυξη της επιχείρησης.

Ο ίδιος ο Διονύσης Φιλιώτης έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στον συμβολισμό της στιγμής, λέγοντας στην ομιλία του:

«Ο τόπος και ο χρόνος αυτής της συνάντησης έχουν έναν σπάνιο συμβολισμό. Οι εικόνες των παιδικών μας χρόνων και οι μορφές των γονιών μας ζωντάνεψαν. Τότε μεγαλώναμε σε έναν παράδεισο και δεν το ξέραμε».

Τα λόγια του συμπύκνωσαν τη συγκίνηση μιας επιστροφής, που έφερε ξανά κοντά τον ίδιο, τον τόπο του και τους ανθρώπους, που σημάδεψαν τη ζωή του.

Η αναγνώριση της προσφοράς του στον χώρο της Υγείας συναντήθηκε με την οικογενειακή μνήμη και τη βαθιά σχέση του με τη μητέρα του, μια γυναίκα που εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς στη ζωή του.

Δανάη Φιλιώτη: Μια φωτισμένη φιλόλογος

Η οικογενειακή ιστορία του Διονύση Φιλιώτη είναι βαθιά συνδεδεμένη με το Ρέθυμνο. Εκεί μεγάλωσε η μητέρα του, Δανάη, σε ένα αρχοντικό σπίτι, που είχε ως σταθερά σημεία αναφοράς την αγάπη, τη μουσική και την τέχνη.

Οι νότες του πιάνου, οι μελωδίες της κιθάρας και οι καμβάδες ζωγραφικής συνέθεταν το περιβάλλον, μέσα στο οποίο διαμορφώθηκε η προσωπικότητά της.

Από τα μαθητικά της χρόνια ξεχώρισε για τις επιδόσεις της. Το 1928 ολοκλήρωσε με άριστα τις σπουδές της στη Φιλοσοφική Σχολή. Σε μια εποχή, κατά την οποία η ανώτατη μόρφωση για τις γυναίκες αποτελούσε σπάνιο και διεκδικούμενο επίτευγμα, η εκπαιδευτική της πορεία ήταν μια ξεχωριστή κατάκτηση.

Η Δανάη Φιλιώτη ξεχώρισε και για την πνευματική της ανησυχία. Με προοδευτικές αντιλήψεις για την εποχή της, διοργάνωνε φιλολογικές συγκεντρώσεις και συμμετείχε ενεργά σε συζητήσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για την γυναικεία χειραφέτηση.

Οι ιδέες, που διαμόρφωναν τον δημόσιο διάλογο της εποχής, την απασχολούσαν ουσιαστικά σε μια περίοδο, κατά την οποία οι κοινωνικές αντιλήψεις για τη θέση της γυναίκας παρέμεναν περιοριστικές.

Η προσωπική της διαδρομή συνδέθηκε με εκείνη του μαθηματικού Σπύρου Φιλιώτη, με καταγωγή από τη Ζάκυνθο. Η αγάπη τους και η κοινή, πολυκύμαντη πορεία τους αποτυπώνονται στο βιβλίο της κόρης τους, της ιατρού Άννας Φιλιώτη, με τίτλο «Σπύρος και Δανάη Φιλιώτη – Δύο θάλασσες που σμίγουν».

Η Άννα Φιλιώτη έχει αφιερώσει σημαντικό μέρος του συγγραφικού της έργου στην ιστορία της οικογένειας, διασώζοντας μνήμες, βιώματα και δεσμούς, που περνούν από γενιά σε γενιά.

Όταν η Δανάη Σταυρουλάκη-Φιλιώτη διορίστηκε στο Γυμνάσιο Θηλέων Ρεθύμνης, άφησε το δικό της αποτύπωμα στην εκπαιδευτική ζωή της πόλης. Με την διδασκαλία και την προσωπικότητά της ενέπνευσε μαθήτριες, να διεκδικήσουν περισσότερες δυνατότητες για το μέλλον τους και να συνεχίσουν τις σπουδές τους υπερβαίνοντας τους περιορισμούς της εποχής.

Η θητεία της ως υποδιευθύντριας του σχολείου και η ανάμνησή της από τις πρώην μαθήτριές της μαρτυρούν τη διάρκεια αυτού του αποτυπώματος.

Η συνάντηση στο Ρέθυμνο έδωσε μια ξεχωριστή ανθρώπινη διάσταση στην ιστορία της. Οι αξίες, που πρέσβευε, πέρασαν τόσο στην οικογένειά της, όσο και στις γενιές των μαθητριών που συνάντησε στην εκπαιδευτική της διαδρομή.

Τον ανθρωπισμό, την πνευματική καλλιέργεια και την αφοσίωση μετέδωσε και στα δύο παιδιά της, την Άννα και τον Διονύση. Αξίες που έγιναν σταθερά σημεία αναφοράς στη ζωή τους και εξακολουθούν να φωτίζουν την οικογενειακή τους πορεία.

Η διαδρομή του «Captain», οι μάχες για το φάρμακο

Η επαγγελματική πορεία του Διονύση Φιλιώτη υπερβαίνει τα όρια μιας συμβατικής διοικητικής καριέρας. Η σχέση του με τη Lilly ξεκίνησε το 1974. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1984, ίδρυσε τη Φαρμασέρβ. Το 1994 ακολούθησε η δημιουργία της κοινοπραξίας Φαρμασέρβ-Lilly, ενός σταθμού στη μακρά παρουσία του στον ελληνικό φαρμακευτικό κλάδο.

Όσοι παρακολουθούν την πορεία του, γνωρίζουν ότι η παρουσία του στην αγορά χαρακτηρίζεται από σταθερές θέσεις για την δεοντολογία, την υπεύθυνη επιχειρηματικότητα και την ανάγκη διασφάλισης βιώσιμων συνθηκών για την καινοτομία.

Ο Διονύσης Φιλιώτης έχει ασκήσει επανειλημμένα κριτική στην γραφειοκρατία, στους περιορισμούς που δημιουργούν οι προϋπολογισμοί της φαρμακευτικής δαπάνης και στις δυσκολίες, που αντιμετωπίζουν οι εταιρείες του κλάδου.

Στο επίκεντρο των θέσεών του βρίσκεται η ανάγκη να διασφαλίζεται η ομαλή πρόσβαση των ασθενών στις νέες θεραπείες, μέσα σε ένα περιβάλλον που επιτρέπει τη συνέχεια των επενδύσεων στην καινοτομία.

Η πορεία της Φαρμασέρβ-Lilly συνδέεται με τη διάθεση καινοτόμων θεραπειών για σοβαρά και χρόνια νοσήματα, μεταξύ των οποίων ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία και η άνοια.

Ισχυρή παρουσία

Η βασική αρχή της φιλοσοφίας του Διονύση Φιλιώτη είναι ότι η ανάπτυξη μιας φαρμακευτικής εταιρείας οφείλει να δημιουργεί προστιθέμενη αξία για την κοινωνία, παράλληλα με την επιχειρηματική της εξέλιξη.

Υπό την δική του καθοδήγηση η Φαρμασέρβ-Lilly διεύρυνε τον ρόλο της στην ελληνική αγορά και ανέπτυξε ισχυρή παρουσία στην κλινική έρευνα. Με πολυετείς επενδύσεις σε ερευνητικά προγράμματα και συνεργασίες με την εγχώρια επιστημονική και ακαδημαϊκή κοινότητα, συνέβαλε στην ενίσχυση της ερευνητικής δραστηριότητας στη χώρα.

Στις δημόσιες παρεμβάσεις του επιμένει στην ανάγκη ενός σταθερού και προβλέψιμου θεσμικού πλαισίου, στην ψηφιοποίηση των διαδικασιών και στον εξορθολογισμό των υποχρεωτικών επιστροφών (clawback), οι οποίες επιβαρύνουν τη φαρμακευτική αγορά και περιορίζουν τα διαθέσιμα περιθώρια για επενδύσεις στην καινοτομία.

Η επιχειρηματική εμπειρία του Διονύση Φιλιώτη, σε συνδυασμό με την ανθρωποκεντρική προσέγγιση, που ο ίδιος προβάλλει, εξηγεί σε σημαντικό βαθμό τη μακρόχρονη παρουσία του στην αγορά και την εκτίμηση, της οποίας χαίρει από ανθρώπους του χώρου, συνεργάτες και συνομιλητές του.

«Η αναγνώριση ανήκει στους συνεργάτες μου»

Ο Διονύσης Φιλιώτης επέλεξε να μοιραστεί την τιμή της βράβευσης με τους ανθρώπους, που τον συνοδεύουν όλα αυτά τα χρόνια στην επιχειρηματική του διαδρομή.

«Με όλους, λοιπόν, αυτούς τους ακούραστους ανθρώπους θέλω να μοιραστώ την αποψινή τιμητική διάκριση, που μου απονέμεται, επειδή η αναγνώριση αφορά και σε εκείνους», ανέφερε στην ομιλία του.

Η αναφορά στους συνεργάτες του αποτύπωσε μια αντίληψη για την επιχειρηματική επιτυχία, που αναγνωρίζει την συλλογική προσπάθεια πίσω από κάθε διαδρομή με διάρκεια.

Η βράβευση συνολικά αποτέλεσε μια ξεχωριστή στιγμή, βαθιά συνδεδεμένη με τις ρίζες του, την οικογενειακή μνήμη και την αόρατη κληρονομιά της μητέρας του, μια παρακαταθήκη αξιών που εξακολουθεί να φωτίζει τη διαδρομή του.

Δείτε επίσης

Μυρτώ Μαυρολέων στο Mononews: Από τη Vera Wang στην OsteoStrong, η προσωπική απώλεια που έγινε επιχειρηματικό στοίχημα

Σαρωτικές αλλαγές στις πολυεθνικές φαρμάκου: Αναδιοργάνωση, clusters και η μάχη για την καινοτομία