Business

Νέοι μπελάδες για την Κατερίνα Ξυλά: Η HSBC της “βγάζει” το σπίτι σε πλειστηριασμό

Κατερίνα Ξυλά (αριστερά)


Νέοι μπελάδες  για την ναυτιλιακή οικογένεια Ξυλά και την Pyrsos Shipping,  καθώς μετά την απόφαση του  ανωτάτου δικαστήριου της Βρετανίας ότι η εταιρία πρέπει να αποπληρώσει στην HSBC χρέη από δύο πλοία της, τώρα η αγγλική τράπεζα βγάζει το σπίτι της οικογένειας σε πλειστηριασμό.  Η υπόθεση αφορά τα δάνεια που χορήγησε το 2009 και το 2010 η τράπεζα σε δύο εταιρίες που ελέγχονταν από την Pyrsos, η οποία ανήκει εξ ημισείας στις αδελφές Κατερίνα και Ντόρις Ξυλά.

Η τράπεζα τις χρηματοδότησε με 31,5 εκατ. δολάρια για τα νεότευκτα πλοία χωρητικότητας 33,000-dwt, Antaeus (2009) και Apellis (2010). Εγγυήσεις δόθηκαν από την Pyrsos και την Κατερίνα Ξύλα, αλλά όχι από τη Ντόρις Ξύλα, η οποία δεν έλαβε μέρος στη διαδικασία.

Η HSBC δήλωσε ότι υπήρξε σειρά παραβάσεων και αθετήσεων των συμφωνιών, ενώ τον Ιούλιο του 2016 με δικαστικές αποφάσεις τα δύο πλοία πουλήθηκαν σε πλειστηριασμό. 

Ομως η HSBC προκειμένου να εισπράξει μέρος της οφειλής “βγάζει” στις 9 Οκτωβρίου του 2019 σε πλειστηριασμό ακίνητο της κ. Κατερίνας Ξυλά στο Παλαιὀ Ψυχικό.

Το ακίνητο έχει αξία περίπου 350.000 ευρώ ενω η συνολική οφειλή της κ. Ξυλά υπερβαίνει τα 2,6 εκατ. ευρώ (2,9 εκατ. δολάρια).

Μάλιστα σύμφωνα με το επίσημο έγγραφο της τράπεζας το σπίτι αυτό ειναι η κατοικία της κ. Ξυλά.

Τι είπε ο δικαστής στο Λονδίνο

Όπως είχε αναφέρει το mononews.gr πριν απο περίπου 9 μήνες σε δημοσιευμά του , ο Άγγλος  δικαστής όταν δικαίωσε την HSBC ανέφερε ότι στα μέσα του 2015, οι ναυτιλιακές αγορές βρέθηκαν σε κρίση και η ΗSBC συμφώνησε να παραιτηθεί από το ελάχιστο όριο ρευστότητας για το δάνειο του Antaeus μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Ωστόσο, οι συμφωνίες επανήλθαν στο προηγούμενο καθεστώς μετά το τέλος του 2015.

Η εταιρία Antaeus Shipping, που είχε στην κατοχή της το ομώνυμο πλοίο, απέτυχε να καταβάλει οφειλόμενους τόκους και έχασε $ 525.000 αποπληρωμή του αρχικού κεφαλαίου στις 8 Ιουνίου το 2016.

Με επιστολή της η Κατερίνας Ξύλας εξ ονόματος της Pyrsos, στις 7 Ιουνίου 2016, δήλωσε αναφορικά με τα δύο δάνεια: «Τα δάνεια είναι μέχρι τις 8 Ιουνίου 2016 ενήμερα σε σχέση με το αρχικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής. Εντούτοις, μία πληρωμή τόκων και για τα δύο δάνεια έχει καθυστερήσει και, λαμβάνοντας υπόψη την παρούσα κατάσταση της αγοράς  ξηρού φορτίου, δεν τηρούνται σήμερα οι αρχικές συμφωνίες».

Παράλληλα, στις 22 Ιουνίου, έστειλε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μήνυμα στην HSBC υποστηρίζοντας  ότι το πλοίο Antaeus βρισκόταν έξω από το Vizag, στην Ινδία, με βλάβη,  ενώ στο πλήρωμα οφειλόταν περίπου 60.000 δολάρια από απλήρωτους μισθούς, καθώς και οφειλές σε τοπικούς πράκτορες ύψους 13.000 δολ.

Τελικά η HSBC προχώρησε σε κατάσχεση και πώληση του πλοίου το 2016.

Αντίστοιχα το Apellis είχε κατασχεθεί στη Μαλαισία τον Οκτώβριο του 2015, επίσης για οφειλές. Στις 23 Ιουνίου η κα Ξυλά μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομίου ενημέρωσε την τράπεζα ότι χρωστούσε στο πλήρωμα 141.567 δολ. δεδουλευμένα και οι ναυτικοί, κατά συνέπεια, αρνήθηκαν να εκφορτώσουν το φορτίο θείου και απειλούσαν να προχωρήσουν σε επίσχεση του πλοίου για μη καταβληθέντες μισθούς.

Η HSBC εισήλθε σε αλληλογραφία απευθείας με τον πλοίαρχο και διέταξε να διευθετήσει τους μη καταβληθέντες μισθούς. Τον Ιούλιο, η HSBC απέστειλε ανακοίνωση επιτάχυνσης αποπληρωμής, με την Apellis Shipping, την εταιρία κάτοχο του πλοίου, να εμφανίζεται υπεύθυνη για χρεή 10,17 εκατ. δολ.

Η HSBC προχώρησε στην επιβολή της εγγύησης των ενυπόθηκων δανείων της, βάζοντας η ίδια manager και πλήρωμα και οδηγώντας το Apellis στο Χονγκ Κονγκ για κατάσχεση και πλειστηριασμό.

Συνολικά, το ποσό των 0,54 εκατ. δολαρίων εξακολουθεί να οφείλεται για το Antaeus και τα 2,07 εκατ. δολάρια για το Apellis.

Ο δικαστής είπε στην υπεράσπιση ότι οι κατηγορούμενοι αν είχαν παραστεί στη δίκη θα είχαν απαλλαχθεί από τις υποχρεώσεις με την αιτιολογία ότι η HSBC έκανε σφάλμα και δεν /ήταν πλεόν δυνατή η ικανοποίηση των δανειακών υποχρεώσεων από τα πλοία Antaeus και Apellis.

Ισχυρίστηκαν επίσης ότι η άσκηση των δικαιωμάτων από την HSBC βάσει του ελληνικού δικαίου, προφανώς υπερέβαινε τα όρια που επέβαλε η καλή πίστη ή ηθική ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος.

Ωστόσο, τελικά απέρριψε αυτά τα επιχειρήματα και έκρινε ότι οι κατηγορούμενοι αθέτησαν τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο των δανείων και των εταιρικών και προσωπικών εγγυήσεων.

«Ο ενάγων δικαιούται να εκδώσει απόφαση εναντίον καθενός από τους εναγομένους στα ποσά που αναφέρθηκαν προηγουμένως στην παρούσα απόφαση, μαζί με τους νόμιμους τόκους», κατέληξε.



ΣΧΟΛΙΑ