Αν θέλετε να συνεχίσετε να τρώτε τηγανιτές πατάτες, καλύτερα ν’ αρχίσετε να πίνετε τοπικό κρασί

Μπορούμε να σώσουμε τον πλανήτη μας επεκτείνοντας τους ουρανίσκους μας; Αυτή είναι η νοστιμότατη πρόταση που διατύπωσε η δημοσιογράφος Simran Sethi στο νέο της βιβλίο «Ψωμί, Κρασί, Σοκολάτα: Η Αργή Απώλεια των Αγαπημένων μας Τροφίμων».

Όταν τρώμε μία περιορισμένη γκάμα τροφίμων, θέτουμε χωρίς να το θέλουμε, σε κίνδυνο, τη βιοποικιλότητα του παγκόσμιου συστήματος τροφών, γράφει η Sethi. Το «Ψωμί, Κρασί, Σοκολάτα» ερευνά τις οικονομικές, πολιτιστικές, υγιεινές και τις περιβαλλοντικές απειλές που προέρχονται από μονοκαλλιέργειες, καθώς η Sethi ταξιδεύει στο Χρυσό Ναό της Ινδίας, στην πολιτεία της Καλιφόρνια για το κρασί, και τις φυτείες του κακάο στο Εκουαδόρ. Βυθίζεται, επίσης, στις απολαύσεις του φαγητού, τρώγοντας χταπόδι με ψητά μανιτάρια στο Περού και απολαμβάνοντας ένα ποτήρι «Trousseau Gris» – εκκεντρικές επιλογές που αποσκοπούν στην υποστήριξη της μεγάλης ποικιλίας των τροφίμων που έχει να προσφέρει ο κόσμος μας, και οι εργαζόμενοι στον τόπο που τα παράγουν. Αναδεικνύοντας τα ηθικά οφέλη από την κατανάλωση διαφορετικών τροφών, η Sethi ελπίζει να εμπνεύσει τους αναγνώστες να βγουν έξω τα όρια της γαστρονομικής ευκολίας τους.

«Στη δουλειά μου ως περιβαλλοντολόγος, μερικές από τις πιο δυσάρεστες στιγμές μου ήταν όταν δίνεται η απάντηση: «απευθυνθείτε στον εκλεγμένο υπάλληλο» ή «χαμηλώστε το θερμοστάτη σας», λέει η Sethi στο Quartz. «Αλλά εδώ, είναι η ουσία της ζωής σας. Γιορτάστε τη ζωή σας. Κατανοήστε τι σημαίνει γεύση. Και αν εξακολουθείτε να επιλέγετε ένα «Big Mac» μετά από αυτό, τουλάχιστον θα είναι μια ενημερωμένη απόφαση».

Το Quartz μίλησε με τη Sethi για το αν θα πρέπει να νοιαζόμαστε για τη βιοποικιλότητα, τα οφέλη από την κατανάλωση τοπικών έναντι παγκόσμιων προϊόντων και γιατί θα πρέπει να σκεφτόμαστε δύο φορές πριν παραγγείλουμε απύθμενα φλιτζάνια με φθηνό καφέ.

(Η συνέντευξη έχει συμπυκνωθεί και επεξεργαστεί για λόγους σαφήνειας.)

QZ: Για πολλούς ανθρώπους, το να σκέφτονται ότι το φαγητό μας έχει γίνει πάρα πολύ ομοιογενές, μπορεί να φαίνεται αντιφατικό. Όπως γράφετε στο βιβλίο σας, όταν περιφερόμαστε σε ένα κατάστημα παντοπωλείου, μας κατακλύζουν όλες αυτές οι επιλογές γεύσεων στα γιαούρτια και στα πατατάκια. Πώς βλέπετε την απώλεια της γεωργικής βιοποικιλότητας;

SS: Η ποικιλότητα που υπάρχει στην τροφή μας είναι κατά βάση στη μάρκα και στη γεύση. Όταν πηγαίνετε σε ένα κατάστημα παντοπωλείου στις Ηνωμένες Πολιτείες, θα δείτε 30 είδη παγωτού. Είναι συγκλονιστικό. Αλλά το 90% των γαλακτοκομικών προϊόντων μας, – το γάλα, το βούτυρο, το τυρί – όλα αυτά προέρχονται από μια φυλή αγελάδας (τη Holstein Friesian). Στο τμήμα παραγωγής, τρώμε ένα είδος μπανάνας (την Cavendish), όταν ο κόσμος έχει τη δυνατότητα να καλλιεργήσει χιλιάδες.

QZ : Λέτε πως όταν πρόκειται για την κλιματική αλλαγή , θα πρέπει να διαφοροποιήσουμε τις καλλιέργειες τροφίμων, προκειμένου να καλύψουμε τα νώτα μας, δεδομένου ότι δεν ξέρουμε ποια θα είναι σε θέση να αναπτυχτούν με τις μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες .

SS : Απολύτως. Χάνουμε την προσαρμοστικότητα του συστήματος μας . Με τη βιοποικιλότητα των καλλιεργειών, βρίσκουμε είτε πιο ανθεκτικά φυτά, που μπορούν να ανταπεξέλθουν σ’ αυτό το είδος της κλιματικής μεταβλητότητας ή ποικιλίες που είναι ανθεκτικές στα παράσιτα .