Dior: Τα έχουμε ξαναδεί

Ο Jonathan Anderson έχει αναλάβει έναν από τους πιο δύσκολους ρόλους στη μόδα σήμερα. Είναι ο Δημιουργικός Διευθυντής για τον οίκο Dior, ταυτόχρονα για τη γυναικεία και ανδρική συλλογή, την υψηλή ραπτική, τις συλλογές Resort και, ευρύτερα, για την επαναδιατύπωση της αισθητικής και του λεξιλογίου ενός από τους σημαντικότερους οίκους της LVMH.

Η αλήθεια είναι πως η συγκέντρωση της συνολικής δημιουργικής δύναμης ενός τεράστιου οίκου σε ένα πρόσωπο αποτελεί μεγάλο ρίσκο. Πολλοί οίκοι πολυτελείας επιμερίζουν τα διαφορετικά τμήματα μόδας, όπως αξεσουάρ, ανδρικά, γυναικεία, και υψηλής ραπτικής σε διαφορετικούς σχεδιαστές.

Κι όμως, μέσα σε μόλις έναν χρόνο, ο Anderson έχει ήδη δημιουργήσει έναν αναγνωρίσιμο κόσμο, ο οποίος τελικά αρχίζει να επαναλαμβάνεται. Ανάμεσα στα πολλαπλά του δημιουργικά καθήκοντα τίθεται το ερώτημα εάν ο ταλαντούχος σχεδιαστής κουράστηκε ή απλά βυθίστηκε στους κήπους που οραματίστηκε.

Για τη σεζόν Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027, ο Anderson παρουσίασε έναν οίκο Dior ακόμα πιο ανάλαφρο, ρομαντικό και αέρινο. Chiffon, πτυχώσεις, φούστες που έρρεαν σαν καταρράκτες, διαφάνειες από οργκάνζα, λουλούδια, μεταλλικά παντελόνια και σακάκια καλυμμένα με εκατοντάδες χειροποίητα πέταλα και φτερά δημιούργησαν έναν κήπο σε διαρκή άνθηση.

Η ασυμμετρία της φύσης και η εκτενής λεπτομέρεια των υφών χαρακτηρίζουν την τεχνική προσέγγιση του Ιρλανδού σχεδιαστή. Τα πέταλα μεταμορφώθηκαν σε ύφασμα, οι πτυχώσεις έγιναν αρχιτεκτονική, η κίνηση απέκτησε όγκο, και κάπου ένα μονό, ανθισμένο σκουλαρίκι αποσπούσε το βλέμμα.

Το πνεύμα του Anderson αγγίζει αυτό των φιλοσόφων. Ο Anderson δεν αντιμετωπίζει τη φύση και την τέχνη απλώς ως πηγές έμπνευσης, αλλά ως πεδία σκέψης. Μέσα από αυτά εξερευνά την ομορφιά, τη μεταμόρφωση και την έννοια της τελειότητας, δημιουργώντας έναν κόσμο όπου κάθε σύμβολο μοιάζει να έχει τη δική του θέση και σημασία.

Μια εικόνα καθαρή, ολοκληρωμένη, σχεδόν τέλεια είναι αυτή του κύκνου. Το σύμβολο του λευκού πτηνού εμφανίζεται σε σακάκια και φορέματα. Το κέλυφος του καρυδιού της πρόσκλησης, αντίθετα, μιλά για την ομορφιά σε εξέλιξη. Το τραχύ κέλυφος και οι ακανόνιστες άκρες υποδηλώνουν τη διαδικασία πριν από το αποτέλεσμα. Είναι μια εξαιρετική μεταφορά για τον ίδιο τον οίκο που μεταμορφώνεται μπροστά μας.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Dior Official (@dior)

Ο Anderson έχει δημιουργήσει αλλά και επαναφέρει εμβληματικούς κώδικες. Πτυχώσεις και λουλούδια συνθέτουν μια «σπασμένη αριστοκρατεία» και μια πιο μαλακή έννοια της αυστηρής ραπτικής με ιστορικές αναφορές.

Η ιδιοφυΐα όμως του Δημιουργικού Διευθυντή του Dior αποτελεί ταυτόχρονα το δυνατό του σημείο και την αχίλλειο πτέρνα του. Η υπογραφή του είναι τόσο έντονη, ώστε κινδυνεύει να γίνει προβλέψιμη.

Η διανοητική προσέγγιση του Anderson γίνεται ολοένα πιο βαθιά, πιο θεωρητική και απομονωμένη. Μαζί με αυτή την εμβάθυνση εμφανίζεται και η επικίνδυνη λέξη «βαρετό». Γιατί συχνά ό,τι δεν γίνεται άμεσα κατανοητό κινδυνεύει να χαρακτηριστεί βαρετό.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Dior Official (@dior)

Η συλλογή είναι πανέμορφη και εξαιρετικά αναγνωρίσιμη. Η σιλουέτα, παράλληλα, προϋποθέτει έναν πολύ συγκεκριμένο σωματότυπο, με έμφαση σε μια λεπτή, επιμήκη, σχεδόν αιθέρια έως και μη-υπάρχουσα φιγούρα. Η έννοια της συμπεριληπτικότητας μοιάζει να απέχει αισθητά από αυτή την αισθητική πρόταση και η εικόνα παραμένει αυστηρά σκηνοθετημένη.

H νέα εικαστική γλώσσα του Dior έχει σαφή ταυτότητα, όμως αυτή η ταυτότητα απαιτεί αποκωδικοποίηση. H ομορφιά είναι άμεσα ορατή, αλλά το νόημα χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να γίνει προσβάσιμο.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Dior Official (@dior)

Ο οίκος βρίσκεται πλέον σε μια βαθιά διαδικασία μεταμόρφωσης, αρκετά μακριά από την κυριολεκτική κληρονομιά του ιδρυτή Christian Dior και ταυτόχρονα τόσο συνδεδεμένος με τον Anderson, ώστε γεννιέται αναπόφευκτα το ερώτημα: Τι σημαίνει Dior σήμερα;

Ίσως αυτή να είναι η μεγάλη υπαρξιακή στιγμή των οίκων πολυτελείας. Καθώς εξελίσσονται τόσο ριζικά, αποκτούν μια νέα ταυτότητα που απαιτεί να επαναπροσδιορίσουν τι σημαίνει να είναι αναγνωρίσιμοι, αποφεύγοντας τον χαρακτηρισμό του «ασκόπως επαναλαμβανόμενου».

Διαβάστε επίσης: 

YSL: Tο κύκνειο άσμα του Anthony Vaccarello και το άγγιγμα του Μίδα 

Giorgio Armani: Η κομψότητα σε εξέλιξη και ο ιδρυτής της παντού 

Ελένη Κουμπή: Τη φορεσιά μού έδωσαν ελληνική