Το 180λεπτο του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Πώς άλλαξε τα πάντα σε 72 ώρες και γύρισε με έξι βαθμούς

Υπάρχουν προπονητές που έχουν ένα σχέδιο και υπάρχουν βραδιές στις οποίες χρειάζεται να έχουν δύο. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς χρειάστηκε μόλις 72 ώρες για να μετατρέψει την Εθνική από ομάδα που πήγε στο Βελιγράδι για να επιβάλει το παιχνίδι της, σε σύνολο που στο Άουγκσμπουργκ ήξερε πότε θα περιμένει, πού θα κλείσει τους χώρους και πώς θα χτυπήσει τη Γερμανία. Το αποτέλεσμα ήταν το απόλυτο: έξι βαθμοί σε δύο εκτός έδρας αγώνες και η πρώτη θέση στη βαλίτσα της επιστροφής.

Κυρίως, όμως, ήταν ένα 180λεπτο που έδειξε ότι αυτή η Εθνική μπορεί πλέον να κερδίσει με διαφορετικούς τρόπους. Στη Σερβία επιτέθηκε, δημιούργησε, σκόραρε δύο φορές και έχασε πολλές ακόμη ευκαιρίες. Στη Γερμανία έβαλε μπροστά το μυαλό, την πειθαρχία και τις αλληλοκαλύψεις. Εννιά από τους έντεκα ποδοσφαιριστές παρέμειναν ίδιοι, αλλά το ποδοσφαιρικό σχέδιο άλλαξε σχεδόν ολοκληρωτικά.

Το 4-4-2 που μπέρδεψε τον Κλοπ

Ο Γιοβάνοβιτς αιφνιδίασε τον Γιούργκεν Κλοπ επιλέγοντας δύο επιθετικούς, με τον Ανδρέα Τετέι στην κορυφή και τον Βαγγέλη Παυλίδη σε περιφερειακό ρόλο. Το 4-4-2 είχε πολύ συγκεκριμένη λειτουργία: κλειστά χαφ, μικρές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών και διαρκείς επιστροφές, ώστε η Γερμανία να οδηγείται στα πλάγια και να δυσκολεύεται να βρει κάθετο παιχνίδι.

Εθνική έκσταση, εθνική υπερηφάνεια μετά τη νίκη στη Γερμανία! Πώς ήρθε ο θρίαμβος, τι ακολουθεί

Ο Παυλίδης έφτανε χαμηλά για να βοηθήσει τη μεσαία γραμμή, οι εξτρέμ έδιναν βοήθειες τόσο στους μπακ όσο και στον άξονα και η Εθνική έκλεινε τους χώρους στους οποίους οι Γερμανοί μπορούσαν να αναπτύξουν ταχύτητα. Η Γερμανία είχε κατοχή και πίεσε, ο Κωνσταντίνος Τζολάκης χρειάστηκε να επέμβει, όμως η ελληνική άμυνα δεν επέτρεψε στον αντίπαλο να μετατρέψει την υπεροχή του σε διαρκές σφυροκόπημα.

Η τελευταία φάση του αγώνα ήταν σχεδόν η περίληψη των προηγούμενων λεπτών. Ο Φλόριαν Βιρτς προσπάθησε να παίξει κάθετα, η ελληνική άμυνα έκλεισε κάθε πιθανό διάδρομο και η μπάλα πέρασε από την περιοχή χωρίς να δημιουργηθεί πραγματικός κίνδυνος. Αμέσως μετά ήρθε το τελευταίο σφύριγμα και μαζί μια νίκη που έβαλε τέλος σε ένα ιστορικό παράδοξο: η Ελλάδα κέρδισε τη Γερμανία για πρώτη φορά, και μάλιστα εκτός έδρας.

Ανδρούτσος και Κουρμπέλης, η πιο χαρακτηριστική εικόνα

Μία από τις επιλογές που αποδείχθηκαν καθοριστικές ήταν αυτή του Θανάση Ανδρούτσου. Ο Δημήτρης Κουρμπέλης, από τους καλύτερους της Εθνικής στο Βελιγράδι, έμεινε αρχικά στον πάγκο και ο μέσος του ΟΦΗ πήρε θέση στον άξονα. Είχε ειδικό ρόλο απέναντι στον Γιόσουα Κίμιχ, προσπαθώντας να περιορίσει τη δυνατότητα του Γερμανού να εκτελεί γρήγορα τις κάθετες μεταβιβάσεις.

Και η εικόνα με την οποία έκλεισε το παιχνίδι λέει πολλά για τη φιλοσοφία του Γιοβάνοβιτς. Στον άξονα της Εθνικής, μέσα στη Γερμανία, βρέθηκαν μαζί ο Κουρμπέλης του Αστέρα AKTOR και ο Ανδρούτσος του ΟΦΗ. Δύο παίκτες του ελληνικού πρωταθλήματος, εκτός των παραδοσιακών μεγάλων, σε μία από τις δυσκολότερες αποστολές που μπορεί να έχει η Εθνική.

Το μήνυμα του ομοσπονδιακού τεχνικού είναι σαφές μέσα από τις επιλογές του: θέση στην Εθνική κερδίζει όποιος μπορεί να υπηρετήσει το σχέδιο, ανεξαρτήτως συλλόγου. Και στο Άουγκσμπουργκ αυτή η λογική δικαιώθηκε με τον πλέον ηχηρό τρόπο.

Ο Κουρμπέλης έβαλε και την υπογραφή του στο αποτέλεσμα. Το γκολ του, μόλις το τέταρτο με την Εθνική, ήρθε έπειτα από γύρισμα του Χρήστου Τζόλη και δύο κόντρες και ήταν εκείνο που τον έβαλε στο βιβλίο μιας ιστορικής βραδιάς.

Από την κυριαρχία του Βελιγραδίου στην πειθαρχία του Άουγκσμπουργκ

Εκεί βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο στοιχείο αυτού του εξαημέρου. Ο Γιοβάνοβιτς δεν αντιμετώπισε τα δύο παιχνίδια ως μέρος μιας τετράδας. Έφυγε από την Αθήνα έχοντας στο μυαλό του αποκλειστικά τη Σερβία και τη Γερμανία, αφήνοντας για αργότερα τον σχεδιασμό των εντός έδρας αναμετρήσεων με Ολλανδία και Γερμανία. Γι’ αυτό και διατήρησε εννιά από τους έντεκα βασικούς και δεν προχώρησε σε εκτεταμένο rotation για λόγους διαχείρισης.

Στο Βελιγράδι η Ελλάδα συμπεριφέρθηκε σαν η ομάδα που θεωρεί ότι μπορεί να επιβληθεί. Είχε επιθετικότητα, πολλές τελικές και δύο γκολ. Τρεις ημέρες αργότερα οι ίδιοι σχεδόν παίκτες έπρεπε να κάνουν διαφορετική δουλειά: λιγότερη κατοχή, μεγαλύτερη συγκέντρωση χωρίς την μπάλα, περισσότερα τρεξίματα, κάλυψη χώρων και υπομονή. Το δύσκολο ήταν ακριβώς αυτό, η αλλαγή νοοτροπίας σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Στο Άουγκσμπουργκ, μάλιστα, η Εθνική κατάφερε να περιορίσει ένα από τα βασικά όπλα της Γερμανίας, το παιχνίδι σε ανοιχτό γήπεδο. Η σημαντικότερη στιγμή των Γερμανών με χώρο ήρθε από κούρσα του Καρίμ Αντεγέμι, ενώ ο Τζολάκης πρόσθεσε τις επεμβάσεις που χρειάστηκαν για να διατηρηθεί όρθια η ομάδα. Η οργανωμένη άμυνα, οι επιστροφές των Καρέτσα, Τζόλη και Παυλίδη και η συνολική τακτική πειθαρχία έκαναν το γερμανικό επιθετικό παιχνίδι προβλέψιμο για μεγάλα διαστήματα.

Εξι βαθμοί, πρώτη θέση και τώρα Τούμπα

Η συγκομιδή είναι ιδανική, αλλά η μεγαλύτερη κληρονομιά των δύο αγώνων βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο ήρθαν οι νίκες. Η Εθνική έδειξε δύο διαφορετικές εκδοχές της μέσα σε τρεις ημέρες και πέτυχε το ίδιο αποτέλεσμα. Αυτό δίνει στον Γιοβάνοβιτς κάτι πολύ σημαντικότερο από μία ενδεκάδα: επιλογές και διαφορετικούς δρόμους προς τη νίκη.

Τώρα αλλάζουν ξανά τα δεδομένα. Ακολουθούν τα παιχνίδια με Ολλανδία και Γερμανία στην Τούμπα, όπου η Ελλάδα θα χρειαστεί διαφορετική προσέγγιση ως γηπεδούχος. Η Ολλανδία έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά, ενώ η Γερμανία θα έρθει στη Θεσσαλονίκη γνωρίζοντας πλέον πολύ καλά τι μπορεί να της κάνει αυτή η Εθνική.

Το πρώτο κομμάτι της αποστολής, πάντως, ολοκληρώθηκε με το απόλυτο. Βελιγράδι και Άουγκσμπουργκ, δύο παιχνίδια, δύο σχέδια, δύο νίκες, έξι βαθμοί. Και ένα από τα πιο ολοκληρωμένα 180λεπτα της εποχής Γιοβάνοβιτς.