Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Add mononews.gr on Google

 

Η απόφαση έχει ληφθεί. Η μάχη, όμως, δεν έχει χαθεί. Η προσπάθεια να παραμείνει ζωντανή η ιστορική Ελληνική Υπηρεσία της Deutsche Welle έχει πλέον μετατραπεί σε υπόθεση που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια ενός γερμανικού δημόσιου Μέσου Ενημέρωσης.

1

Έχει φτάσει στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο, με προσωπική παρέμβαση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη προς τον Γερμανό Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, αλλά και με ένα μέτωπο αντιδράσεων που διευρύνεται: από την ΕΣΗΕΑ μέχρι διεθνείς δημοσιογραφικές οργανώσεις, προσωπικότητες της Ελλάδας και της Γερμανίας, ανθρώπους του πολιτισμού και του αθλητισμού και εκατοντάδες πολίτες.

Και τώρα, σύμφωνα με πληροφορίες, στην προσπάθεια αναμένεται να μπουν και οι περιφερειάρχες, με δική τους επιστολή προς τη γερμανική πλευρά.

Το κρίσιμο νέο στοιχείο, ωστόσο, είναι ότι ο ίδιος ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει αναλάβει προσωπικά την υπόθεση.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στο mononews, αποκάλυψε ότι έχει θέσει το ζήτημα απευθείας στον Γερμανό καγκελάριο δύο φορές, ζητώντας του προσωπικά και επίμονα να μη σταματήσει η λειτουργία της ελληνικής υπηρεσίας της Deutsche Welle.

Σύμφωνα με όσα είπε ο πρωθυπουργός στο mononews, η απάντηση του Φρίντριχ Μερτς ήταν ότι θα το εξετάσει.

Δεν είναι ακόμη η απάντηση που θα ήθελε η Αθήνα. Δεν αποτελεί δέσμευση. Αλλά αφήνει ένα παράθυρο ανοιχτό.

Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης δηλώνει στο mononews συγκρατημένα αισιόδοξος ότι η απόφαση μπορεί να αλλάξει.

Όταν τον ρωτήσαμε πού στηρίζει αυτή την αισιοδοξία, η απάντησή του ήταν χαρακτηριστική:

Στο γεγονός ότι το κόστος δεν είναι μεγάλο.

Αυτό ακριβώς φαίνεται να αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς. Ότι, δηλαδή, η οικονομική εξοικονόμηση από την εξαφάνιση μιας υπηρεσίας με ιστορία μεγαλύτερη των έξι δεκαετιών είναι δυσανάλογη προς το πολιτικό, δημοσιογραφικό και συμβολικό κόστος που προκαλεί το κλείσιμό της.

Η 18η Φεβρουαρίου και η απόφαση που άναψε φωτιές

Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε στις 18 Φεβρουαρίου 2026, όταν η διοίκηση της Deutsche Welle ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά ότι προτίθεται να διακόψει το Ελληνικό Πρόγραμμα από την 1η Ιανουαρίου 2027.

Η ελληνική υπηρεσία έχει μάλιστα μια θλιβερή «πρωτιά»: είναι η μοναδική από τις 32 γλώσσες στις οποίες προσφέρει ενημέρωση η DW που προβλέπεται να καταργηθεί ολόκληρη.

Δεν μιλάμε, επομένως, για μια ακόμη περικοπή προσωπικού ή για περιορισμό ορισμένων εκπομπών. Μιλάμε για την εξαφάνιση μιας ολόκληρης γλωσσικής υπηρεσίας. Και μάλιστα μιας υπηρεσίας με μια ιδιαίτερη θέση στη σύγχρονη ελληνική ιστορία.

Για γενιές Ελλήνων η Deutsche Welle δεν ήταν απλώς ένα ξένο ραδιόφωνο.

Στα χρόνια της δικτατορίας ήταν μια φωνή ελεύθερης ενημέρωσης που περνούσε τα σύνορα και τη λογοκρισία. Αργότερα έγινε μια σταθερή γέφυρα μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας. Και στα δύσκολα χρόνια της οικονομικής κρίσης βρέθηκε ξανά στην πρώτη γραμμή μιας συχνά δύσκολης ελληνογερμανικής συζήτησης.

Γι’ αυτό και το κλείσιμο της ελληνικής υπηρεσίας δεν αντιμετωπίστηκε στην Αθήνα ως μια απλή λογιστική απόφαση.

Η ΕΣΗΕΑ μπήκε μπροστά

Από τους φορείς που κινητοποιήθηκαν συστηματικά για την ανατροπή της απόφασης, κεντρικό ρόλο έχει αναλάβει η ΕΣΗΕΑ, με συνεχείς ενέργειες και παρεμβάσεις της προέδρου της, Μαρίας Αντωνιάδου.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης δεν περιορίστηκε σε μια ανακοίνωση συμπαράστασης.

Η ΕΣΗΕΑ απέστειλε δύο επιστολές προς πολιτικούς φορείς και συνδικαλιστικές οργανώσεις της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ ζήτησε ταυτόχρονα την κινητοποίηση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων.

Παράλληλα απευθύνθηκε και στην ελληνική πολιτική ηγεσία. Τον Μάρτιο έστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό, στον υπουργό Εξωτερικών και σε άλλους αξιωματούχους ζητώντας παρέμβαση για τη διατήρηση της ελληνικής υπηρεσίας.

Και δεν σταμάτησε εκεί.

Άνοιξε τη μάχη στην ίδια την κοινωνία, καλώντας τα μέλη της αλλά και κάθε πολίτη που θεωρεί ότι η ελληνική φωνή της Deutsche Welle δεν πρέπει να σιγήσει να συνυπογράψει την ανοιχτή επιστολή για τη διατήρηση αυτούσιου του Ελληνικού Προγράμματος.

Η Μαρία Αντωνιάδου και η διεθνοποίηση της μάχης

Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι παρεμβάσεις της προέδρου της ΕΣΗΕΑ, Μαρίας Αντωνιάδου, καθώς η προσπάθεια μεταφέρθηκε από την Αθήνα στα διεθνή δημοσιογραφικά fora.

Η Μαρία Αντωνιάδου, η οποία εξελέγη τον Μάιο στην Εκτελεστική Επιτροπή της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, έχει χαρακτηρίσει την απόφαση για τη διακοπή της ελληνικής υπηρεσίας από την 1η Ιανουαρίου 2027 «σοκαριστική και απαράδεκτη», επισημαίνοντας ότι δεν έχει μόνο εργασιακές αλλά και σοβαρές πολιτιστικές συνέπειες.

Η πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ έχει βάλει όμως και μια ακόμη διάσταση στο τραπέζι: την πολυφωνία και την ελευθερία της ενημέρωσης.

Η λογική είναι ότι η αξία ενός ιστορικού δημόσιου διεθνούς Μέσου δεν μπορεί να μετριέται αποκλειστικά με όρους τηλεθέασης, clicks ή οικονομικής απόδοσης. Πολύ περισσότερο σε μια περίοδο πολέμων, παραπληροφόρησης, αυταρχισμού και διεθνούς αμφισβήτησης της ελευθερίας του Τύπου.

Και αυτή η προσπάθεια είχε ένα σημαντικό αποτέλεσμα.

Στο Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων στο Παρίσι, τον Μάιο, εγκρίθηκε διακήρυξη κατά των περικοπών στην Deutsche Welle και της επικείμενης κατάργησης της ελληνικής υπηρεσίας.

Η πρωτοβουλία προήλθε από την ΕΣΗΕΑ και τη γερμανική δημοσιογραφική ένωση dju in ver.di.

Η υπόθεση της ελληνικής Deutsche Welle είχε πλέον φύγει από τα ελληνικά σύνορα και είχε μετατραπεί σε ζήτημα της διεθνούς δημοσιογραφικής κοινότητας.

Η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων προειδοποίησε ότι η μείωση της χρηματοδότησης των δημόσιων Μέσων υπονομεύει την πολυφωνία και το δικαίωμα των πολιτών να έχουν πρόσβαση σε διαφορετικές και ανεξάρτητες πηγές ενημέρωσης.

Ένα κύμα υπογραφών

Την ίδια στιγμή, γύρω από την πρωτοβουλία που προωθεί και η ΕΣΗΕΑ δημιουργείται ένα ευρύτερο κοινωνικό και πολιτιστικό μέτωπο.

Την τελευταία εβδομάδα του Μαρτίου καλλιτέχνες, συγγραφείς, πανεπιστημιακοί, αθλητές και άνθρωποι της κοινωνίας των πολιτών αποφάσισαν να στείλουν ανοιχτή επιστολή στον αρμόδιο για τον Πολιτισμό και τα ΜΜΕ της γερμανικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης, Βόλφραμ Βάιμερ, ζητώντας να ανασταλεί η απόφαση.

Ανάμεσα σε όσους έβαλαν την υπογραφή τους βρίσκονται ονόματα με ιδιαίτερο βάρος.

Η Μαρία Φαραντούρη, ο Νικηφόρος Διαμαντούρος, οι Ολυμπιονίκες Σοφία Μπεκατώρου και Παύλος Κοντίδης, η επίτιμη εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου, η σπουδαία Γερμανίδα χορογράφος Σάσα Βαλτς, ο Σάββας Αποστολίδης, η Λυδία Καρρά, η Τόνια Μοροπούλου, οι σκηνοθέτες Δήμος Αβδελιώδης και Νίκος Περάκης, ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης και εκατοντάδες ακόμη πολίτες έχουν συνταχθεί με την προσπάθεια.

Το πρώτο μέρος των υπογραφών έχει ήδη αποσταλεί στον Βόλφραμ Βάιμερ, ενώ η συλλογή συνεχίζεται.

Τον συντονισμό της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας έχει αναλάβει το λογοτεχνικό περιοδικό «Νέο Πλανόδιον», ενώ η ΕΣΗΕΑ έχει ανοίξει τη δική της πλατφόρμα συμμετοχής, καλώντας δημοσιογράφους και πολίτες να δηλώσουν έμπρακτα τη στήριξή τους.

«Δεν είναι μόνο ένα Μέσο»

Στον πυρήνα της κινητοποίησης υπάρχει ένα επιχείρημα που δύσκολα χωρά σε έναν προϋπολογισμό.

Η ελληνική Deutsche Welle δεν περιορίστηκε επί δεκαετίες στην καθημερινή ειδησεογραφία.

Κατέγραψε την ιστορική μνήμη των ελληνογερμανικών σχέσεων, τη γερμανική Κατοχή και το Ολοκαύτωμα. Παρουσίασε τον ελληνικό και τον γερμανικό πολιτισμό, από τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Ιάννη Ξενάκη έως την Πίνα Μπάους και τη σύγχρονη μουσική σκηνή. Ακολούθησε τη Documenta από το Κάσελ στην Αθήνα, την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ελευσίνας, τις μεγάλες αρχαιολογικές εκθέσεις, την επιστημονική συνεργασία των δύο χωρών.

Κάλυψε το Euro του 2004 και τον Ότο Ρεχάγκελ, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά και δύσκολα θέματα όπως η σεξουαλική βία στον αθλητισμό.

Και κράτησε σταθερά στην ατζέντα της τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία του Τύπου και το προσφυγικό.

Αυτό είναι το «άυλο» κόστος που οι πολέμιοι της κατάργησης ζητούν από το Βερολίνο να βάλει απέναντι στα εκατομμύρια των περικοπών.

Και τώρα στη μάχη οι περιφερειάρχες

Το μέτωπο, σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να διευρυνθεί ακόμη περισσότερο.

Οι περιφερειάρχες της χώρας ετοιμάζονται να παρέμβουν και αυτοί με επιστολή, προσθέτοντας τη φωνή της ελληνικής αυτοδιοίκησης στις πιέσεις που ήδη ασκούνται προς τη γερμανική πλευρά.

Εφόσον η κίνηση ολοκληρωθεί, θα έχει ιδιαίτερη συμβολική σημασία: θα δείχνει ότι η αντίδραση για το κλείσιμο της ελληνικής DW δεν περιορίζεται στην κυβέρνηση, στους δημοσιογράφους ή στους ανθρώπους του πολιτισμού, αλλά αποκτά ευρύτερα θεσμικά χαρακτηριστικά.