Εφόσον δηλώνουν γυναίκες, είναι γυναίκες. Αυτή τη θέση έχουν υπερασπιστεί πολλοί τα τελευταία χρόνια, διαμορφώνοντας μια νέα κοινωνική πραγματικότητα.

Το δικαίωμα ενός ατόμου με μούσι και ανδρικό μόριο να νιώθει γυναίκα, να κάνει εγχείρηση ή όχι, να παίρνει ορμόνες ή όχι, να αλλάζει όνομα και ντύσιμο, είναι πλέον κατοχυρωμένο σε πολλά επίπεδα. Όλα καλά μέχρι εδώ, αρκεί να μην ξεχνιούνται τα βασικά: το σώμα που γεννήθηκε αντρικό παραμένει εκ φύσεως πιο δυνατό, με μεγαλύτερη μυϊκή μάζα, οστική πυκνότητα και πνευμονική χωρητικότητα.

Πολύς λόγος έχει γίνει για αθλητές που αγωνίζονται στο φύλο της επιλογής τους αντί στην κατηγορία του βιολογικού τους φύλου. Δύο πρώην παίκτες του NBA, ο Ένες Καντέρ Φρίντομ και ο Ρόις Γουάιτ, αποφάσισαν να τρολάρουν το σύστημα με τον πιο εμφατικό τρόπο: κατέθεσαν επίσημα χαρτιά για να συμμετάσχουν στο WNBA, το επαγγελματικό πρωτάθλημα γυναικείου μπάσκετ των ΗΠΑ, δηλώνοντας απλώς ότι «αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες». Η κίνηση, όσο κι αν ήταν ειρωνική, μετατόπισε το πρόβλημα στην άλλη πλευρά. Αφού ο αυτοπροσδιορισμός είναι το μοναδικό κριτήριο, με ποιο δικαίωμα θα τους απέκλειε η λίγκα;

Η φάρσα ανάγκασε το WNBA να τρέχει πανικόβλητο, φανερώνοντας ένα τεράστιο κενό στους κανονισμούς του, οι οποίοι ανέφεραν γενικά δικαίωμα συμμετοχής για «γυναίκες», χωρίς να διευκρινίζουν αν εννοούν το βιολογικό φύλο. Η εσπευσμένη συγκρότηση επιτροπής για να απορριφθούν οι αιτήσεις ως «κακής πίστης» έδειξε πόσο θορυβήθηκε η λίγκα: αν άνοιγε αυτή η πόρτα, το γυναικείο μπάσκετ θα κινδύνευε να μετατραπεί σε σόου όπου πρώην επαγγελματίες άνδρες αθλητές θα κυριαρχούσαν στο παρκέ.

Στον υγρό στίβο το αθλήτρια που γεννήθηκε άντρας κατάφερε να κυριαρχήσει στις γυναίκες, αφού πρώτα ήταν ένας αποτυχημένος άντρας κολυμβητής. Η Λία Τόμας, που διέπρεψε στο κολεγιακό πρωτάθλημα κολύμβησης των ΗΠΑ, είχε περάσει ανδρική εφηβεία, άλλαξε κατηγορία και σάρωσε τα μετάλλια, αφήνοντας τις βιολογικές γυναίκες να μάχονται για τη δεύτερη θέση. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η ισοπέδωση της γυναικείας ιδιωτικότητας: με βάση τους κανόνες της «συμπερίληψης», η Τόμας είχε δικαίωμα να αλλάζει ρούχα στα γυναικεία αποδυτήρια. Οι συναθλήτριές της βρέθηκαν στη θέση να γδύνονται δίπλα σε άτομο με πλήρη ανδρικά γεννητικά όργανα, και όσες διαμαρτυρήθηκαν βρέθηκαν στο στόχαστρο, χαρακτηρισμένες ως μισαλλόδοξες.

Το τρολάρισμα των δύο πρώην παικτών του NBA πέτυχε διάνα: μετέτρεψε μια θεωρητική συζήτηση περί κοινωνικού φύλου σε ένα πρακτικό, χειροπιαστό πρόβλημα. Το ερώτημα είναι πλέον αν το WNBA, και κάθε άλλη ομοσπονδία, θα συνεχίσουν να κρύβονται πίσω από γενικόλογα ευχολόγια και αν θα συνεχίσουν να φοβούνται μη τυχόν τους επιτεθεί η woke κοινότητα.

Διαβάστε επίσης

Ο Μαρκ Κάρνεϊ έχει τον λαό του

Η φρίκη ως θέαμα

Η ψυχραιμία ως στρατηγική επιλογή