Ξενοδοχείο At Sloane: Αρχαίοι ελληνικοί αμφορείς και μοντέλα σε σκηνικό ταινίας του Tom Ford

Στην ήσυχη γωνία της οδού Sloane Gardens, λίγα βήματα από την πλατεία Sloane, το At Sloane δεν αποκαλύπτει σχεδόν τίποτα για όσα συμβαίνουν πίσω από την αυστηρή βικτωριανή πρόσοψή του. Και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο.

Αρχιτεκτονική κληρονομιά με βασιλική σφραγίδα

Το ιστορικό συγκρότημα Cadogan Estate βρίσκεται εδώ και χρόνια υπό βασιλική προστασία και συνδέεται με την καλλιτεχνική μποέμ σκηνή της περιοχής. Το ξενοδοχείο πήρε το όνομά του από τον Sir Hans Sloane, η αρχιτεκτονική κληρονομιά του οποίου διαμόρφωσε την Chelsea τον 18ο αιώνα, και αποτέλεσε τον καμβά για τους εμβληματικούς δρόμους της με τα κόκκινα τούβλα και τη ζωντανή καλλιτεχνική σκηνή.

Πολύ πιο πρόσφατα, ο επενδυτικός βραχίoνας Cadogan Estate, της οικογένειας Cadogan, προσπάθησε να αναβιώσει αυτή την ιστορική κληρονομιά στο No. 1 Sloane Gardens, προσεγγίζοντας τον θρυλικό ξενοδόχο Costes για να δώσει νέα πνοή στην ιστορική έπαυλη του 19ου αιώνα.

Το στίγμα του Hotel Costes είναι εδώ

Στη βρετανική πρωτεύουσα, το ξενοδοχείο του Jean‑Louis Costes, του ανθρώπου πίσω από το μυθικό Hotel Costes στο Παρίσι, λειτουργεί ως μυστική λέσχη για τους ηδονοβλεψίες της αισθητικής παρά σαν ξενοδοχείο πολυτελείας.

Φημισμένος για την ικανότητά του να δημιουργεί σαγηνευτικές ατμόσφαιρες και χώρους που ξυπνούν συναισθήματα, από το πρώτο του καφέ που δημιούργησε με τον Γάλλο σχεδιαστή και αρχιτέκτονα Philippe Starck έως το εμβληματικό Hotel Costes, το στίγμα του Costes και εδώ είναι αδιαμφισβήτητο.

Για το έργο, συνεργάστηκε με τον διάσημο αρχιτέκτονα και διακοσμητή εσωτερικών χώρων Francois Joseph Graf, γνωστό για τα περίτεχνα σχέδιά του και τη δουλειά του σε αποκλειστικά ιδιωτικές κατοικίες. Μαζί, εργάστηκαν για να μεταφέρουν την παριζιάνικη ατμόσφαιρα στην καρδιά του Λονδίνου.

Μια ιστορική ανακαίνιση

Το At Sloane άνοιξε αθόρυβα τον Σεπτέμβριο του 2023, ύστερα από μια σχολαστική ανακαίνιση του αρχοντικού του 1889, με τον François‑Joseph Graf να σκηνοθετεί ένα εσωτερικό που μοιάζει να ισορροπεί ανάμεσα σε βρετανική αριστοκρατική αυστηρότητα και παριζιάνικη αποπλάνηση.

Ένα έργο αγάπης που διήρκεσε σχεδόν επτά χρόνια, το At Sloane αποκαλύπτεται ως ο τέλειος συνδυασμός της ήσυχης βρετανικής γοητείας και της επιμελημένης γαλλικής χειροτεχνίας. Με μόνο την ιστορική πρόσοψη να έχει διατηρηθεί, το κτίριο ανακατασκευάστηκε πλήρως, ενώ προστέθηκε ένας έκτος όροφος για να στεγάσει τη φωτεινή τραπεζαρία.

Το αντισυμβατικό ξενοδοχείο του σήμερα

Στο εσωτερικό, ο σχεδιασμός αποτίει φόρο τιμής στο καλλιτεχνικό παρελθόν της Chelsea, όπου το κίνημα Arts and Crafts άφησε το ανεξίτηλο στίγμα του. Κάθε δωμάτιο είναι μια μοναδική δημιουργία, που συνδυάζει ανακαινισμένες αντίκες, παιχνιδιάρικα trompe-l’œil και φανταστικές ταπετσαρίες.

Ο φωτισμός είναι χαμηλός, σχεδόν κινηματογραφικός και οι υφές πολλαπλασιάζονται προκλητικά με τα μοτίβα να συγκρούονται μεταξύ τους. Κάθε γωνία μοιάζει σχεδιασμένη όχι για να φωτογραφηθεί, κάτι που άλλωστε απαγορεύεται, αλλά για να παρατηρηθεί.

Ελληνικοί αμφορείς, βιβλιοθήκες και βικτωριανές φαντασιώσεις

Από την πρώτη στιγμή, το μελετημένο βλέμμα παγιδεύεται στους αυθεντικούς ελληνικούς αμφορείς που κοσμούν τα περβάζια των παραθύρων του χώρου υποδοχής. Άλλοι στέκονται στα ράφια της βιβλιοθήκης σαν αρχαιολογικά ευρήματα τοποθετημένα επίτηδες σε ένα σκηνικό βικτωριανής φαντασίωσης.

Στον προθάλαμο και το σαλόνι υποδοχής, νεοελληνικές ζωφόροι, μωσαϊκά δάπεδα και συστάδες ελληνικών αγγείων δημιουργούν μια σκηνογραφία που μοιάζει με την κατοικία κάποιου εμμονικού συλλέκτη που πέρασε τη ζωή του μεταξύ Mayfair, Παρισιού και Αθήνας.

Ο Graf έχει επανειλημμένα εκφράσει το πάθος του με τις αρχαίες κεραμικές μορφές και την αισθητική της ελληνικής και ετρουσκικής αγγειογραφίας, και στο At Sloane οι αμφορείς λειτουργούν ως σιωπηλοί πρωταγωνιστές ενός χώρου που λατρεύει την ιδέα της συλλογής, του ταξιδιού και της πολιτιστικής έκθεσης.

Ηδονοβλεψίες της αισθητικής

Σε ορισμένα σημεία, τα έργα θυμίζουν τις μελανόμορφες και τις ερυθρόμορφες κεραμικές δημιουργίες της Villa Kérylos στη Γαλλική Ριβιέρα με την νεοκλασική εμμονή που υπήρχε στις αρχές του 20ού αιώνα με την αρχαία Ελλάδα.

Εδώ οι αμφορείς δεν τοποθετούνται μουσειακά. Ανάμεσα σε ανεκτίμητα αντικείμενα τέχνης, μικρογλυπτά, κεραμικά και ιδιαίτερα κοσμήματα, λειτουργούν σαν σημεία αναφοράς μέσα σε ένα περιβάλλον που αποπνέει τη θαλπωρή αλλά και την ελαφριά παρακμή μιας ιδιωτικής, αριστοκρατικής κατοικίας.

Στο αντισυμβατικό ξενοδοχείο πολυτελείας, τα κυρίως μελανόμορφα αγγεία συνυπάρχουν με λευκώματα τέχνης, ταπετσαρίες William Morris, ασπρόμαυρες φωτογραφίες μοντέλων και σταρ του σινεμά, καρό χαλιά και λάμπες Benson, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που φλερτάρει διαρκώς με την υπερβολή χωρίς να γίνεται κακόγουστη.

Υπάρχει κάτι ηδονιστικό στον τρόπο με τον οποίο το ξενοδοχείο αντιμετωπίζει τα αντικείμενα, σαν τρόπαια μιας αισθητικής κατάκτησης.

Βαλίτσες που εξαφανίζονται πίσω από κρυφές πόρτες

Στο At Sloane, οι αποσκευές εξαφανίζονται διακριτικά, και το check‑in γίνεται σε ένα φωτισμένο σαλόνι γεμάτο κεριά και βιβλία για μόδα, αρχιτεκτονική, τέχνη, γλυπτική και ταξίδια. Κάποια από τα 800 βιβλία καταλήγουν συχνά στο κρεβάτι μιας σουίτας, δίπλα σε μισοτελειωμένα κοκτέιλ και ανοιχτές κουρτίνες με θέα τα δέντρα της Sloane Gardens.

Οι πιο παρατηρητικοί θα προσέξουν τις μυστικές πόρτες εμπνευσμένες από την «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων», τις συμμετρίες του Graf, τις λεπτομέρειες σε ετρουσκικό κόκκινο και την τακτική χρήση του ασπρόμαυρου.

Ακόμη και οι διάδρομοι μοιάζουν με σκηνικό από ταινία του Tom Ford με το προσωπικό να θυμίζει μοντέλα που ξεπηδούν από τις σελίδες ενός περιοδικού μόδας.

Κασμιρένιες κουρτίνες Loro Piana και μαρμάρινα λουτρά

Στους επάνω ορόφους, τα 30 δωμάτια και σουίτες λειτουργούν ως ιδιωτικά pied‑à‑terre για επισκέπτες που δεν θέλουν να νιώθουν πελάτες.

Οι ξύλινες επενδύσεις είναι βαμμένες σε απαλό λευκό, τα παράθυρα έχουν μολυβένια τζάμια, ενώ οι κουρτίνες και οι ταπετσαρίες με πάνω από τριάντα διαφορετικά σχέδια δημιουργούν την αίσθηση πως κάθε δωμάτιο έχει τη δική του προσωπικότητα και τη δική του ιστορία.

Τα κασμιρένια υφάσματα Loro Piana, τα χαλιά ειδικής κατασκευής και τα αποκατεστημένα έπιπλα-αντίκες κάνουν το αποτέλεσμα να μοιάζει περισσότερο με κατοικία εκκεντρικού συλλέκτη παρά με ξενοδοχειακή σουίτα.

Οι πέντε σουίτες, με τα μαρμάρινα μπάνια και τις βαθιές μπανιέρες, είναι φτιαγμένες για αργά πρωινά και ακόμη πιο αργά βράδια.

In the mood for love

Με ένα άγγιγμα στο iPad, τα φώτα ρυθμίζονται στη λειτουργία «Love», οι κουρτίνες κλείνουν αργά και η μουσική αλλάζει διάθεση.

Τα συρτάρια αποκαλύπτουν «αξεσουάρ» για προσωπικές εξερευνήσεις, ενώ οι κρυφές ντουλάπες και οι διακριτικές έξοδοι προς τον διάδρομο ενισχύουν αυτή τη διαρκή αίσθηση ιδιωτικότητας και παιχνιδιού.

Το μίνι μπαρ, ανάμεσα σε εκλεκτά αποστάγματα και σαμπάνιες, κρύβει χειροποίητα γλυκά, ή μάλλον μικρές ένοχες απολαύσεις μετά τα μεσάνυχτα.

Οι θαμώνες του At Sloane μοιάζουν εξίσου προσεκτικά επιλεγμένοι όπως και τα αντικείμενα του χώρου υποδοχής. Δημοσιογράφοι μόδας, μοντέλα, καλλιτέχνες, επιχειρηματίες που επιθυμούν στιγμές μακριά από οτιδήποτε κοινότοπο, και εκείνη η κατηγορία ανθρώπων που ξέρουν πάντα σε ποιο τραπέζι πρέπει να κάτσουν.

Υπόγειες συναντήσεις και τραπέζια με θέα

Το υπόγειο μυστικό μπαρ, προσβάσιμο και από μια διακριτική είσοδο επί της Holbein Place, μοιάζει με ιδιωτικό club, και μερικώς είναι. Ο φωτισμός είναι χαμηλός, οι βελούδινες καρέκλες ελκυστικές, και μετά τις 11 το βράδυ παραμένουν εκεί μόνο όσοι μένουν στο ξενοδοχείο.

Στον έκτο όροφο, το εστιατόριο, το πιο καλοφυλαγμένο μυστικό της Chelsea, απλώνεται πάνω από τις στέγες της γειτονιάς με πανοραμική θέα και ψηλά ταβάνια.

Ο Graf εμπνεύστηκε τον χώρο από το εμβληματικό Peacock Room του ζωγράφου James McNeill Whistler και την αγγλοκινεζική αισθητική του 19ου αιώνα, γεμίζοντάς τον με εκατοντάδες πορσελάνινα βάζα, παράθυρα βιτρώ και μικρές αίθουσες που θυμίζουν ιδιωτικό σαλόνι.

Το φως λούζει τον χώρο την ημέρα, ενώ το βράδυ αποκτά τη διάθεση ενός κοσμοπολίτικου supper club. Το μενού, λευκό με κόκκινα γράμματα, είναι μια άμεση αναφορά στο Hotel Costes με τα κλασικά γαλλικά πιάτα.

Δύσκολα φεύγεις

Η Saatchi Gallery, το μουσείο Victoria & Albert, τα εστιατόρια της Pavilion Road και οι κλινικές ευεξίας της Chelsea βρίσκονται όλα σε απόσταση αναπνοής. Ωστόσο, το πραγματικό πρόβλημα με το At Sloane είναι ότι δύσκολα θέλεις να βγεις από αυτό.

Κάθε Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο, DJ παίζει μουσική πίσω από ένα γραφείο-αντίκα του 19ου αιώνα. Οι φλόγες των κεριών αντανακλώνται στις επιφάνειες των έργων τέχνης, τα ποτήρια γεμίζουν ξανά και ξανά και το ξενοδοχείο αποκτά την ατμόσφαιρα μιας ιδιωτικής κατοικίας όπου κάποιος πολύ πλούσιος, πολύ καλοντυμένος και ελαφρώς επικίνδυνος αποφάσισε να παρατείνει το κάλεσμα για δείπνο μέχρι το ξημέρωμα.

Διαβάστε επίσης:

Ίδρυμα Dries Van Noten: Η ομορφιά ως διαμαρτυρία ζωντανεύει ένα μαγικό παλάτι της Βενετίας

Roman Feral: Μια τεράστια, χρυσή Birkin και οι πεταλούδες της στον Αστέρα Βουλιαγμένης

Ρεκόρ εκατομμυρίων για Τζάκσον Πόλοκ και Μπρανκούζι – Στο 1,1 δισ. δολάρια η δημοπρασία