Από την «τηλεοπτική εξάρτηση» στην «εξάρτηση από την UEFA»: Το γαλλικό ποδόσφαιρο ψάχνει νέο μοντέλο επιβίωσης

Η Παρί Σεν Ζερμέν ετοιμάζεται για ακόμη έναν τελικό Champions League, απέναντι στην Άρσεναλ στις 30 Μαΐου στη Βουδαπέστη, έχοντας ήδη κατακτήσει τον 12ο τίτλο πρωταθλήματος στα τελευταία 14 χρόνια και πέμπτο συνεχόμενο. Ωστόσο πίσω από την αγωνιστική βιτρίνα της γαλλικής υπερδύναμης, το οικονομικό οικοδόμημα της Ligue 1 εμφανίζει έντονα σημάδια φθοράς.

Το κλίμα στα γήπεδα είναι πλέον ενδεικτικό. Στο παιχνίδι τίτλου απέναντι στη Λανς, πανό κατά του Νασέρ Αλ Κελαϊφί και του Κατάρ έδειξαν τη δυσαρέσκεια μεγάλου μέρους των οπαδών για το τεράστιο χάσμα ανάμεσα στην Παρί Σεν Ζερμέν και τους υπόλοιπους συλλόγους. Και η αλήθεια είναι πως η ανισορροπία δεν αφορά μόνο το αγωνιστικό σκέλος.

Η κατάρρευση των τηλεοπτικών εσόδων

Ο οικονομολόγος αθλητισμού και ιδρυτής του Observatoire du Sport Business, Βενσάν Σοντέλ, περιγράφει τη νέα κατάσταση με μία φράση που ήδη συζητείται έντονα στη Γαλλία: «Το γαλλικό ποδόσφαιρο περνά από την τηλεοπτική εξάρτηση στην εξάρτηση από την UEFA».

Μέχρι πριν λίγα χρόνια, περισσότερα από τα μισά έσοδα των γαλλικών συλλόγων προέρχονταν από τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Η ρήξη της Ligue de Football Professionnel με το DAZN και η δημιουργία του Ligue 1+ ως λύση ανάγκης άλλαξαν δραματικά το τοπίο. Η νέα πλατφόρμα αποφέρει περίπου 120 εκατ. ευρώ ετησίως στα κλαμπ, ποσό πολύ χαμηλότερο από τα περίπου 400 εκατ. ευρώ που εγγυόταν προηγουμένως η συμφωνία με το DAZN. Η ψαλίδα είναι τεράστια και επηρεάζει άμεσα τα οικονομικά σχεδόν όλων των ομάδων της κατηγορίας.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο αν συνυπολογιστεί ότι το Canal+, ο ιστορικός τηλεοπτικός εταίρος του γαλλικού ποδοσφαίρου, έχει πλέον μάθει να λειτουργεί χωρίς τη Ligue 1. Σύμφωνα με τον Σοντέλ, το Canal+ μπορεί να ενδιαφέρεται για διανομή του προϊόντος, αλλά όχι για ακριβή αγορά δικαιωμάτων.

Η UEFA έγινε οικονομικός πνεύμονας

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετατράπηκαν σε οικονομική σανίδα σωτηρίας. Η Ligue 1 αναμένεται να εισπράξει φέτος τουλάχιστον 310 εκατ. ευρώ από την UEFA μέσω των συμμετοχών των Παρί Σεν Ζερμέν, Μονακό, Μαρσέιγ, Στρασβούργου, Νις και Λιόν.

Αν η Παρί Σεν Ζερμέν κατακτήσει το Champions League απέναντι στην Άρσεναλ, το συνολικό ποσό ενδέχεται να ξεπεράσει τα 350 εκατ. ευρώ. Σε πρακτικό επίπεδο, αυτό σημαίνει πως η ευρωπαϊκή συμμετοχή δεν αποτελεί πλέον μόνο αγωνισικό στόχο αλλά βασικό οικονομικό πυλώνα για τους συλλόγους.

Οι ομάδες που μένουν εκτός Ευρώπης καλούνται να στραφούν ακόμη πιο έντονα στις ακαδημίες, στις πωλήσεις ποδοσφαιριστών και στην ανάπτυξη εναλλακτικών πηγών εσόδων.

Το γαλλικό μοντέλο έχει καθυστερήσει

Ο Σοντέλ εκτιμά ότι το γαλλικό ποδόσφαιρο βρίσκεται 10 έως 15 χρόνια πίσω σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές αγορές. Φέρνει ως παραδείγματα την Ισπανία, που επένδυσε συστηματικά στην ανάπτυξη ποδοσφαιριστών μετά την οικονομική κρίση, αλλά και την Πορτογαλία και την Ολλανδία, που εδώ και χρόνια αντιμετωπίζουν το Europa League και το Conference League ως στρατηγικές διοργανώσεις επιβίωσης και ανάπτυξης.

Στη Γαλλία, αυτή η προσαρμογή γίνεται τώρα, υπό πίεση και χωρίς το μαξιλάρι των μεγάλων τηλεοπτικών συμβολαίων. Γι’ αυτό και ακόμη και οι επιτυχημένες περιπτώσεις συλλόγων όπως η Λανς αντιμετωπίζονται με προσοχή. Η φετινή της πορεία θεωρείται αγωνιστικό θαύμα, αλλά ταυτόχρονα υπενθύμιση πως χωρίς προσεκτική διαχείριση, οι υπερβάσεις μπορεί να οδηγήσουν ξανά σε οικονομικά αδιέξοδα.

Το μόνο βέβαιο είναι πως η Ligue 1 βρίσκεται σε μεταβατική περίοδο. Και το γαλλικό ποδόσφαιρο, που κάποτε βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στα τηλεοπτικά συμβόλαια, αναγκάζεται πλέον να ξαναχτίσει το οικονομικό του μοντέλο από την αρχή.

Διαβάστε επίσης:

Super League: Νύχτα εκατομμυρίων στη… φιέστα της Νέας Φιλαδέλφειας και στην άδεια Λεωφόρο

Ηλιόπουλος: «Η ΑΕΚ δεν είναι μόνο ομάδα, δεν είναι ιδέα, η ΑΕΚ είναι κίνημα»

Τρέλα Ηλιόπουλου για το πρωτάθλημα της ΑΕΚ: Τα πλοία της Seajets παίζουν τον ύμνο της ομάδας στα μεγάφωνα στο λιμάνι του Πειραιά