Κατερίνα Δεμερούτη: Η επιχειρηματικότητα δεν είναι αποκλειστικότητα των ανδρών

«Η κατανόηση, η αγάπη, η αναγνώριση είναι τα βασικά συστατικά που βοηθούν τη γυναίκα να ‘’ανοίξει τα φτερά της’’», αναφέρει στο mononews.gr η Κατερίνα Δεμερούτη, Γενική Διευθύντρια Εταιρικής Υποστήριξης στη ΣΤΑΣΥ και Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου στον ΟΣΕ, στο πλαίσιο του αφιερώματος «Το πραγματικό ταβάνι δεν είναι γυάλινο. Είναι αντρικό», με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

Όπως επισημαίνει η κα. Δεμερούτη, «Η Πολιτεία τα τελευταία χρόνια αναγνωρίζει τις ανάγκες της γυναίκας στελέχους – μάνας και στέκεται αρωγός με πολλούς τρόπους».

Η κα. Δεμερούτη μεταξύ άλλων ακολούθως εξηγεί ότι «Κάθε βήμα προς την πραγματική ισότητα που έγινε, που γίνεται και θα γίνει είναι υπόθεση γυναικεία. Κι ως μητέρα ενός κοριτσιού, βιώνω τις καθημερινές αυτές μάχες, ως προσωπικό, αν θέλετε, χρέος και ευθύνη απέναντι στην επόμενη γενιά».

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης

-Υπάρχει πρόοδος στην παρουσία των γυναικών σε υψηλές θέσεις. Πιστεύετε ότι είναι αποτέλεσμα των ποσοστώσεων ή υπάρχει πραγματική αλλαγή στο εργασιακό περιβάλλον που πλέον έχει ανοίξει το δρόμο για την γυναικεία ανέλιξη;

Έχοντας διανύσει επαγγελματικά πάνω από 20 χρόνια στις συγκοινωνίες, παραδοσιακά «ανδροκρατούμενο» χώρο, θα έλεγα πως τα πράγματα έχουν αλλάξει αισθητά με την πάροδο των χρόνων. Η ολοένα και αυξανόμενη παρουσία γυναικών σε θέσεις ευθύνης είναι γεγονός. Η ποσόστωση άνοιξε λίγο περισσότερο την πόρτα σε ευκαιρίες ανέλιξης. Το βασικό, όμως, είναι ότι οι συνθήκες ωριμάζουν. Αναγνωρίζονται και επιβραβεύονται οι γυναικείες δεξιότητες, η οργανωτικότητα, η πολύπλευρη σκέψη, η ενσυναίσθηση.

-Στην πορεία σας μέχρι σήμερα νιώσατε ποτέ ότι φτάσατε σε ένα «αόρατο ταβάνι» που δεν σχετίζεται με ικανότητες αλλά με νοοτροπία του περιβάλλοντος; Εισπράξατε ποτέ σιωπηλή αμφισβήτηση, μειωτικές συμπεριφορές, υποτιμητικό χιούμορ; Η γυναικεία φωνή έχει δύναμη στις αίθουσες συσκέψεων;

Δεν μπορώ παρά να είμαι ευγνώμων για την προσωπική μου πορεία, για τους ανθρώπους που με εμπιστεύονται και βοηθούν. Φυσικά και δεν ήταν πάντα όλα ρόδινα, αλλά η μεγάλη εικόνα είναι θετική. Εννοείται πως έχω εισπράξει συμπεριφορές τοξικές και ολίγον μειωτικές. Σε αυτή την πορεία το «αόρατο ταβάνι» έχει υπάρξει ορατό, αλλά με υπομονή, επιμονή και δύναμη ψυχής, κατάφερα «να μην το βλέπω». Η γυναικεία φωνή έχει δύναμη στις αίθουσες συσκέψεων, ο σεβασμός και η εμπιστοσύνη κερδίζονται.

-Σήμερα μιλάμε για ισότητα και οι γυναίκες έχουν παρουσία στα Δ.Σ., αλλά και σε υψηλές  πολιτικές θέσεις. Όμως, ποιος κρατά πραγματικά την εξουσία λήψης αποφάσεων; Έχει αλλάξει το “members club” της ανώτατης ηγεσίας –Οι άντρες σε θέσεις εξουσίας αντιμετωπίσουν ισότιμα τις γυναίκες;

Η παρουσία των γυναικών σήμερα στα Διοικητικά Συμβούλια εταιρειών, στην πολιτική, στο επιχειρείν είναι αισθητή και σε μεγάλο βαθμό πετυχημένη. Στον ΟΣΕ για παράδειγμα, μετέχουμε τρεις γυναίκες στο Διοικητικό Συμβούλιο (με γυναίκα Αντιπρόεδρο) και η συνολική συνεισφορά μας εκτιμώ πως είναι ουσιαστική και πολυεπίπεδη.

Αριθμητικά αν το δει κανείς, σαφώς και υπερισχύει η ανδρική παρουσία στα τραπέζια λήψης αποφάσεων. Ωστόσο, το “members club” έχει ανοίξει πλέον τις πόρτες του και σε γυναικεία μέλη. Ως προς τη συμπεριφορά των ανδρών, που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας, δεν θα ήθελα να γενικολογήσω. Δεν είναι σωστή η προσέγγιση, εξαρτάται από την προσωπικότητα του άνδρα συναδέλφου – προϊσταμένου.

-Υπάρχουν βαθιά ριζωμένα στερεότυπα –σε γυναίκες και άντρες- που καθορίζουν το μέχρι που μπορεί να φτάσει μια γυναίκα στην ιεραρχία; Ποια θα λέγατε ότι είναι αυτά;

Τα στερεότυπα υπάρχουν και η προσπάθεια να εκριζωθούν είναι διαρκής και πηγαίνει πολλά χρόνια πίσω στον χρόνο. Η εξωτερική εμφάνιση μιας γυναίκας, η ευαισθησία της, η μητρική της φύση είναι στερεότυπα, που ακόμη και σήμερα αποτελούν τροχοπέδη στην επαγγελματική της εξέλιξη. Ίσως όχι στον βαθμό, που τα συναντούσαμε κάποια χρόνια πίσω, αλλά είναι υπαρκτά. Έχουμε λίγο δρόμο ακόμα.

-Τι θα έπρεπε να αλλάξει στους άντρες ηγέτες — και όχι στις γυναίκες — για να μιλήσουμε πραγματικά για ισότητα τα επόμενα δέκα χρόνια;

Η μάχη δίνεται χρόνια τώρα και θα συνεχίσει να δίνεται από τις ίδιες τις γυναίκες για τις γυναίκες. Κάθε βήμα προς την πραγματική ισότητα που έγινε, που γίνεται και θα γίνει είναι υπόθεση γυναικεία. Κι ως μητέρα ενός κοριτσιού, βιώνω τις καθημερινές αυτές μάχες, ως προσωπικό, αν θέλετε, χρέος και ευθύνη απέναντι στην επόμενη γενιά.

-Από την προσωπική σας εμπειρία και τη θέση σας τόσο ως Γενική Διευθύντρια Εταιρικής Υποστήριξης στη ΣΤΑΣΥ, αλλά και ως Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου στον ΟΣΕ, βλέπετε ότι αλλάζει κάτι στην παρουσία γυναικών; Υπάρχουν  αυτοδημιούργητες επιχειρηματίες- γυναίκες όπως υπάρχουν άντρες;

Η επιχειρηματικότητα δεν είναι αποκλειστικότητα των ανδρών. Το αποδεικνύουν τα ουκ ολίγα success stories γυναικών σε χώρους παραδοσιακά ανδροκρατούμενους, όπως για παράδειγμα στη ναυτιλία και στον τραπεζικό χώρο. Τα πράγματα αλλάζουν, το βλέπουμε, το βιώνουμε. Ίσως όχι με την ταχύτητα που θα θέλαμε, αλλά με σταθερότητα, ουσία και διάρκεια.

-Ποια είναι τα εμπόδια που σταματούν τις γυναίκες από το να ανέλθουν σε πολιτικές ή διοικητικές θέσεις; Είναι έτοιμοι οι άντρες για πραγματική ισότητα;

Οι ευθύνες, με τις οποίες έχουν επιφορτιστεί οι γυναίκες σήμερα, είναι βέβαιο πως βαρύνουν υπέρμετρα την καθημερινότητά τους. Διάβασα πρόσφατα και το θεώρησα πολύ εύστοχο, πως η γυναίκα είναι το «αμορτισέρ» της κοινωνίας, απορροφά τους κραδασμούς στο σπίτι, στη δουλειά, στη ζωή. Εντούτοις και από προσωπική εμπειρία με το σύζυγό μου, νιώθω πως ολοένα και περισσότερο οι άντρες νιώθουν άνετα με την ισότητα και καμαρώνουν για τα επιτεύγματα των γυναικών σε όλους τους τομείς.

-Τι πρέπει να γίνει κατά τη γνώμη σας για να ενισχυθούν οι γυναίκες ώστε να διεκδικήσουν ηγετικές θέσεις;

Το υποστηρικτικό οικογενειακό – επαγγελματικό περιβάλλον είναι το Α και το Ω στην ανέλιξη της γυναίκας. Η κατανόηση, η αγάπη, η αναγνώριση είναι τα βασικά συστατικά που βοηθούν τη γυναίκα να «ανοίξει τα φτερά της». Ισορροπία προσωπικής – οικογενειακής – επαγγελματικής ζωής. Η Πολιτεία τα τελευταία χρόνια αναγνωρίζει τις ανάγκες της γυναίκας στελέχους – μάνας και στέκεται αρωγός με πολλούς τρόπους.

Ανακαλύψτε το αφιέρωμα
«Το πραγματικό ταβάνι δεν είναι γυάλινο. Είναι αντρικό»