Κατασχέσεις ακινήτων της Γερμανίας στην Ελλάδα, ζητούν συγγενείς θυμάτων του Διστόμου

Ακόμα και κατασχέσεις ακινήτων της Γερμανίας στην Ελλάδα ζητούν από τον υπουργό Δικαιοσύνης συγγενείς θυμάτων της θηριωδίας του Διστόμου.

Με εξώδικη αίτηση-πρόσκληση προς τον Γιώργο Φλωρίδη, οι κληρονόμοι 2 επιζήσαντων της σφαγής ζητούν να δοθούν οι γερμανικές αποζημιώσεις, 30 χρόνια μετά την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου της Λειβαδιάς , που αναγνώρισε την υποχρέωση του γερμανικού Δημοσίου να καταβάλει, αποζημιώσεις.

Η πληρεξούσια δικηγόρος των οικογενειών Χριστίνα Σταμούλη επανέφερε το αίτημα για την αναγκαστική εκτέλεση εκείνης της πρώτης απόφασης.
Το Δημόσιο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας είχε ασκήσει αίτηση αναίρεσης , η οποία, με την υπ΄ αριθ. 11/2000 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, απορρίφθηκε.

Στο εξώδικο προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης οι συγγενείς των θυμάτων αναφέρουν:
« Παρά το αμετάκλητο της αποφάσεως με την οποία αναγνωρίστηκε η υποχρέωση του Γερμανικού Δημοσίου, τούτο ουδέποτε εξεδήλωσε την πρόθεση εξοφλήσεως του οφειλόμενου ποσού, το οποίο σήμερα έχει πλέον υπερδιπλασιαστεί, λόγω των οφειλόμενων τόκων υπερημερίας. Αντιθέτως
έσπευσε, καταδολιευτικά, να εκποιήσει ή και να θέσει υπό διπλωματική
προστασία συγκεκριμένα ακίνητα ιδιοκτησίας του».

Η πληρεξούσια δικηγόρος των αιτούντων εκφράζει αμφιβολίες για το αν υπάρχει περιουσία των Γερμανών στην Ελλάδα για την αναγκαστική εκτέλεση.
Όπως αναφέρει: « Παρά το ότι οι έρευνές μας μας κάνουν να θεωρούμε πιο βέβαιο και από βέβαιο (!), πως ο μεγάλος οφειλέτης της Έμπρακτης Συγγνώμης, έχει καταδολιευτικά φροντίσει να προφυλάξει την ακίνητη περιουσία που είχε στην Ελλάδα» .

Με τη εξώδικη δήλωση ζητούν :

A. να τους χορηγηθεί άδεια «για να επισπεύσουμε αναγκαστική εκτέλεση κατά του Γερμανικού Δημοσίου επί των, ήθελε ακόμη να βρεθούν σε ελληνικό έδαφος, περιουσιακών του στοιχείων» και

B. να καταργηθεί η πρόβλεψη του άρθρου 923 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, «αποδεικνύοντας έμπρακτα στους, ελάχιστους πλέον, επιζώντες των θηριωδιών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και σε όλους του Έλληνες, πως η Ελληνική Πολιτεία δεν παρέχει, ούτε καν ακούσια, προνομιακή ασυλία σε αλλοδαπό δημόσιο, απαγορεύοντας την κατά αυτού εκτέλεση αμετάκλητων δικαστικών αποφάσεων».