Ακόμα και κατασχέσεις ακινήτων της Γερμανίας στην Ελλάδα ζητούν από τον υπουργό Δικαιοσύνης συγγενείς θυμάτων της θηριωδίας του Διστόμου.

Με εξώδικη αίτηση-πρόσκληση προς τον Γιώργο Φλωρίδη, οι κληρονόμοι 2 επιζήσαντων της σφαγής ζητούν να δοθούν οι γερμανικές αποζημιώσεις, 30 χρόνια μετά την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου της Λειβαδιάς , που αναγνώρισε την υποχρέωση του γερμανικού Δημοσίου να καταβάλει, αποζημιώσεις.

1

Η πληρεξούσια δικηγόρος των οικογενειών Χριστίνα Σταμούλη επανέφερε το αίτημα για την αναγκαστική εκτέλεση εκείνης της πρώτης απόφασης.
Το Δημόσιο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας είχε ασκήσει αίτηση αναίρεσης , η οποία, με την υπ΄ αριθ. 11/2000 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, απορρίφθηκε.

Στο εξώδικο προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης οι συγγενείς των θυμάτων αναφέρουν:
« Παρά το αμετάκλητο της αποφάσεως με την οποία αναγνωρίστηκε η υποχρέωση του Γερμανικού Δημοσίου, τούτο ουδέποτε εξεδήλωσε την πρόθεση εξοφλήσεως του οφειλόμενου ποσού, το οποίο σήμερα έχει πλέον υπερδιπλασιαστεί, λόγω των οφειλόμενων τόκων υπερημερίας. Αντιθέτως
έσπευσε, καταδολιευτικά, να εκποιήσει ή και να θέσει υπό διπλωματική
προστασία συγκεκριμένα ακίνητα ιδιοκτησίας του».

Η πληρεξούσια δικηγόρος των αιτούντων εκφράζει αμφιβολίες για το αν υπάρχει περιουσία των Γερμανών στην Ελλάδα για την αναγκαστική εκτέλεση.
Όπως αναφέρει: « Παρά το ότι οι έρευνές μας μας κάνουν να θεωρούμε πιο βέβαιο και από βέβαιο (!), πως ο μεγάλος οφειλέτης της Έμπρακτης Συγγνώμης, έχει καταδολιευτικά φροντίσει να προφυλάξει την ακίνητη περιουσία που είχε στην Ελλάδα» .

Με τη εξώδικη δήλωση ζητούν :

A. να τους χορηγηθεί άδεια «για να επισπεύσουμε αναγκαστική εκτέλεση κατά του Γερμανικού Δημοσίου επί των, ήθελε ακόμη να βρεθούν σε ελληνικό έδαφος, περιουσιακών του στοιχείων» και

B. να καταργηθεί η πρόβλεψη του άρθρου 923 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, «αποδεικνύοντας έμπρακτα στους, ελάχιστους πλέον, επιζώντες των θηριωδιών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και σε όλους του Έλληνες, πως η Ελληνική Πολιτεία δεν παρέχει, ούτε καν ακούσια, προνομιακή ασυλία σε αλλοδαπό δημόσιο, απαγορεύοντας την κατά αυτού εκτέλεση αμετάκλητων δικαστικών αποφάσεων».