Η υπόθεση του «Παρκ ντε Πρενς» παραμένει ανοιχτή εδώ και πάνω από μια δεκαετία. Και δεν είναι μια απλή διαπραγμάτευση γηπέδου. Είναι μια πολιτικοοικονομική σύγκρουση ετών, που πλέον μπαίνει σε νέα φάση. Μετά την εκλογή του δημάρχου Εμανουέλ Γκρεγκουάρ, το Παρίσι αλλάζει στάση και δίνει εντολή για επανεκκίνηση των συνομιλιών με την Παρί Σεν Ζερμέν.

Για πρώτη φορά μετά από μακρά περίοδο έντασης, ο σύλλογος δηλώνει δημόσια «διατεθειμένος να επαναλάβει τις συζητήσεις», επιβεβαιώνοντας ότι το κλίμα έχει διαφοροποιηθεί ουσιαστικά. Η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου να εξουσιοδοτήσει τον δήμαρχο να διαπραγματευτεί πώληση ή μακροχρόνια μίσθωση αποτελεί το πρώτο θεσμικό βήμα προς συμφωνία.

1

Η διαφορά με το παρελθόν είναι ότι πλέον υπάρχει πολιτική βούληση. Και αυτό, σε τέτοιες υποθέσεις, είναι το μισό deal.

Ο ρόλος του Νασέρ Αλ Κελαϊφί και η αλλαγή στρατηγικής

Κομβικό ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης παίζει ο Νασέρ Αλ Κελαϊφί. Ο πρόεδρος της Παρί Σεν Ζερμέν δεν περιορίστηκε σε δημόσιες δηλώσεις πίεσης τα προηγούμενα χρόνια, αλλά κινήθηκε σε επίπεδο στρατηγικής επιρροής.

Μετά την εκλογή του Γκρεγκουάρ, ο Αλ Κελαϊφί έσπευσε να τον συγχαρεί προσωπικά τηλεφωνικά, ανοίγοντας δίαυλο επικοινωνίας. Παράλληλα, τον κάλεσε δύο φορές στο «Παρκ ντε Πρενς» για αγώνες της ομάδας, σε μια κίνηση που δείχνει καθαρά προσπάθεια οικοδόμησης σχέσης εμπιστοσύνης. Η εικόνα είναι διαφορετική από την εποχή της Αν Ινταλγκό, όπου –όπως αναφέρουν γαλλικά Μέσα– δεν υπήρχε ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ των δύο πλευρών. Ο Αλ Κελαϊφί πλέον παίζει πιο «πολιτικά», επενδύοντας σε προσωπικές σχέσεις και όχι μόνο σε πίεση μέσω σχεδίων αποχώρησης.

Την ίδια ώρα, η διοίκηση της Παρί διατηρεί ανοιχτές εναλλακτικές, όπως τα projects σε Μασί και Πουασί. Αυτό δίνει διαπραγματευτική ισχύ στον σύλλογο, καθώς το Παρίσι γνωρίζει ότι ο κίνδυνος αποχώρησης δεν είναι θεωρητικός.

Το οικονομικό μοντέλο: γιατί η ιδιοκτησία είναι μονόδρομος

Για την Παρί Σεν Ζερμέν, το βασικό ζήτημα δεν είναι το γήπεδο ως χώρος αγώνων, αλλά ως οικονομικός μηχανισμός. Το «Παρκ ντε Πρενς», με περίπου 48.000 θέσεις, δεν ανταποκρίνεται πλέον στα standards των κορυφαίων ευρωπαϊκών συλλόγων. Η ιδιοκτησία του γηπέδου θα επιτρέψει στον σύλλογο να προχωρήσει σε επένδυση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ για αναβάθμιση και επέκταση. Στόχος είναι χωρητικότητα άνω των 60.000 θέσεων, αύξηση VIP υποδομών και δημιουργία νέων εμπορικών δραστηριοτήτων.

Το μοντέλο είναι γνωστό. Τα σύγχρονα γήπεδα δεν λειτουργούν μόνο σε ημέρες αγώνα. Παράγουν έσοδα 365 ημέρες τον χρόνο μέσω συνεδρίων, εκδηλώσεων, τουριστικών επισκέψεων και εμπορικών χρήσεων.

Συλλογικά projects όπως της Ρεάλ Μαδρίτης ή της Τότεναμ δείχνουν ότι τα έσοδα μπορούν να φτάσουν σε επίπεδα άνω των 300 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως μόνο από το γήπεδο. Η Παρί επιδιώκει να κινηθεί σε αντίστοιχη κατεύθυνση.

Η ανάπλαση της περιοχής και το real estate παιχνίδι

Η νέα πρόταση της δημοτικής αρχής δεν περιορίζεται στην πώληση του γηπέδου. Περιλαμβάνει συνολική ανάπλαση της περιοχής μεταξύ Πορτ ντε Σεν-Κλου και Οτέιγ, μετατρέποντας το project σε επένδυση real estate. Στο τραπέζι βρίσκεται η ανάπτυξη ξενοδοχείων, επιχειρηματικών χώρων και υποδομών φιλοξενίας, δημιουργώντας ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα γύρω από το γήπεδο. Για την Παρί, αυτό είναι κρίσιμο, καθώς τα μεγάλα ευρωπαϊκά κλαμπ βασίζουν πλέον σημαντικό μέρος των εσόδων τους σε τέτοιες δραστηριότητες. Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμοί. Η δημοτική αρχή έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα επιτρέψει την κατασκευή εμπορικού κέντρου, ενώ απαιτούνται περιβαλλοντικές μελέτες και εγγυήσεις για την επιβάρυνση της περιοχής.

Αυτό σημαίνει ότι η τελική μορφή του project θα αποτελέσει προϊόν διαπραγμάτευσης και συμβιβασμών.

Τα εμπόδια: χρόνος, γραφειοκρατία και προσφυγές

Ακόμη και στο ιδανικό σενάριο συμφωνίας, η διαδικασία είναι μακρά. Πρώτο βήμα αποτελεί η αποτίμηση της αξίας του γηπέδου από κρατική υπηρεσία. Ακολουθεί η μεταφορά του από δημόσια σε ιδιωτική περιουσία, διαδικασία που μπορεί να προκαλέσει νομικές προσφυγές.

Στη συνέχεια απαιτούνται μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, δημόσια διαβούλευση και έγκριση αλλαγών στο πολεοδομικό σχέδιο. Κάθε στάδιο ενδέχεται να καθυστερήσει το project. Οι εκτιμήσεις τοποθετούν την ολοκλήρωση της επένδυσης σε ορίζοντα 7 έως 10 ετών, με πιο συντηρητικά σενάρια να μιλούν για παράδοση ακόμη και μετά το 2035.

Το δίλημμα της Παρί και η απόφαση του φθινοπώρου

Η διοίκηση της Παρί Σεν Ζερμέν καλείται να αποφασίσει μεταξύ δύο δρόμων. Από τη μία, η παραμονή στο ιστορικό «Παρκ ντε Πρενς» με αναβάθμιση και περιορισμούς χώρου. Από την άλλη, η δημιουργία νέου γηπέδου εκτός Παρισιού με μεγαλύτερη ελευθερία ανάπτυξης.

Το βασικό κριτήριο θα είναι το οικονομικό μοντέλο και ο βαθμός ελέγχου που θα έχει ο σύλλογος. Η πολιτική αλλαγή στο Παρίσι έχει επαναφέρει την πρώτη επιλογή ως ρεαλιστική. Η τελική απόφαση αναμένεται έως το φθινόπωρο. Μέχρι τότε, οι επαφές μεταξύ του Εμανουέλ Γκρεγκουάρ και του Νασέρ Αλ Κελαϊφί θα καθορίσουν αν πρόκειται για μια πραγματική συμφωνία ή για μια ακόμη χαμένη ευκαιρία.

Διαβάστε επίσης

Γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ έκανε ανάρτηση που συνδέει τον Λευκό Οίκο με ένα από τα μεγαλύτερα crypto καζίνο παγκοσμίως

Ισπανία: Ο Μέσι αγόρασε την Κορνεγιά, ομάδα της 5ης κατηγορίας