Μέχρι σήμερα ο επιτρεπτός αριθμός ωρών εργασίας σε έναν εργοδότη ήταν οι 12 ώρες, που αναλύονταν ως εξής: 8 ώρες συμβατικό ωράριο, 1 ώρα υπερεργασία και έως και 3 ώρες υπερωρία. Η πρόβλεψη αυτή ήταν μεν εναρμονισμένη με την νομοθετική πρόβλεψη των 11 ωρών ημερήσιας ανάπαυσης ημερησίως, παρουσίαζε διαφορές δε με την πρόβλεψη αναφορικά με το ωράριο που ίσχυε στο πλαίσιο της παράλληλης απασχόλησης, καθώς ο εργαζόμενος που εργαζόταν σε δύο ή παραπάνω εργοδότες μπορούσε νομίμως να εργαστεί έως και 13 ώρες ημερησίως.

Το νέο νομοσχέδιο επιχειρεί να εξισώσει τις σχετικές με τον χρόνο εργασίας προβλέψεις μεταξύ αφενός των απασχολούμενων σε έναν εργοδότη και αφετέρου των απασχολούμενων σε περισσότερους εργοδότες. Έτσι, ο εργαζόμενος που απασχολείται σε έναν εργοδότη θα απασχολείται επιτρεπτά έως και 13 ώρες ημερησίως· η δε 13ωρη αυτή απασχόληση αναλύεται ως εξής: 8 ώρες συμβατικό ωράριο, 1 ώρα υπερεργασία και έως και 4 ώρες υπερωρία, υπό την προϋπόθεση δε ότι ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας δεν υπερβαίνει τις 48 μαζί με τις υπερωρίες. Ως προς την αμοιβή, η εργασία κατά την 13η ώρα θα αμείβεται ως νόμιμη υπερωρία, δηλαδή με προσαύξηση 40 % επί του καταβαλλόμενου ωρομισθίου.

Η 13ωρη απασχόληση δεν μπορεί να παρέχεται συστηματικά  ̶  όπως άλλωστε δεν μπορούσε και η 12ωρη απασχόληση έως σήμερα ̶  είτε πρόκειται για εργαζόμενο σε έναν είτε για εργαζόμενο σε περισσότερους εργοδότες, προκειμένου να μην καταστρατηγείται το προαναφερθέν «48ωρο».

Κατ’ αποτέλεσμα, δίνεται η δυνατότητα κατανομής των ετήσιων επιτρεπόμενων ωρών υπερωρίας από τρεις (3) σε έως και τέσσερις (4) ημερησίως, χωρίς να μεταβάλλεται το ετήσιο όριο των εκατόν πενήντα (150) υπερωριών. Δεδομένου ότι οι έντεκα (11) ώρες ημερήσιας συνεχούς ανάπαυσης θα πρέπει απαραιτήτως να τηρούνται, προκύπτει ότι, η δυνατότητα απασχόλησης για 4η ημερήσια υπερωριακή ώρα απασχόλησης δεν ισχύει σε περίπτωση που η εργασία παρουσιάζει διακοπές (π.χ. διάλειμμα εκτός ωραρίου). Επιπλέον, επισημαίνεται ότι ένας εργαζόμενος δεν μπορεί να απασχολείται 13 ώρες ημερησίως όλο τον χρόνο. Τούτο διότι ο ανώτατος χρόνος εργασίας είναι 48 ώρες εβδομαδιαίως σε περίοδο αναφοράς 4 μηνών και το ανώτατο όριο υπερωριακής απασχόλησης οι 150 ώρες ετησίως. Συνεπώς, ένας εργαζόμενος μπορεί να εργαστεί 13 ώρες ημερησίως έως συνολικά 37,5 ημέρες τον χρόνο.

Κατά τα λοιπά, οι προϋποθέσεις για τη νόμιμη πραγματοποίηση υπερωρίας παραμένουν αμετάβλητες (συναίνεση του εργαζομένου, καταβολή προσαυξημένης αμοιβής, δήλωση στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ, τήρηση των χρονικών ορίων ανάπαυσης και μέγιστου ορίου εβδομαδιαίων ωρών εργασίας). Επίσης, προβλέπεται ειδικώς το δικαίωμα του εργαζόμενου να αρνηθεί την παροχή της υπερωριακής αυτής εργασίας, χωρίς η άρνηση αυτή του εργαζομένου να συνιστά λόγο καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του.