Οι δυναμικές κινητοποιήσεις των αγροτών δεν είναι δα και κάτι το καινούργιο – έχει πια γίνει κάτι σαν παράδοση να συγκεντρώνονται με τα τρακτέρ τους τουλάχιστον μία φορά το χρόνο στα Τέμπη και σε άλλα σημεία της χώρας, διαμαρτυρόμενοι για οτιδήποτε δεν τους αρέσει. Δεν υπάρχει κυβέρνηση που να μη βρέθηκε αντιμέτωπη με την… οργή των τρακτέρ. Όμως ειδικά για τη σημερινή κυβέρνηση, τα μπλόκα των αγροτών απειλούν να εξελιχθούν σε μία μεγάλη, οδυνηρή ήττα.

Κανείς δεν ξεχνά (και πολύ περισσότερο οι αγρότες) την εποχή που ο Αλέξης Τσίπρας, ως ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πήγαινε στα μπλόκα των αγροτών και ανέβαινε πάνω στα τρακτέρ, υποσχόμενος τα πάντα στους πάντες, αναγνωρίζοντας τα «δίκαια αιτήματά τους» και υποστηρίζοντας τον αγώνα τους κατά της τότε κυβέρνησης. Τώρα όμως που είναι ο ίδιος στην κυβέρνηση και οι αγρότες στρέφονται εναντίον του, δε φαίνεται να συμμερίζεται εξίσου τα «δίκαια αιτήματά τους».

Και κάπως έτσι φτάσαμε στα χθεσινά γεγονότα, με εκατοντάδες αγρότες να κρατούν «όμηρο» για περίπου 12 ώρες τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλη Αποστόλου στο κτίριο του παλιού δημαρχείου της Κομοτηνής, απαιτώντας να αποσυρθεί εδώ και τώρα το προσχέδιο του Ασφαλιστικού και τα φορολογικά μέτρα που τους θίγουν, την ώρα που οι κινητοποιήσεις των αγροτών κλιμακώνονται σε όλη τη χώρα, προκαλώντας πονοκέφαλο στο Μαξίμου.

Ήδη εκατοντάδες είναι τα τρακτέρ που βρίσκονται περιμετρικά των Τεμπών, έτοιμα να αναλάβουν δράση, ενώ πάνω από χίλια είναι τα τρακτέρ που έχουν συγκεντρωθεί στο τελωνείο του Προμαχώνα, στα σύνορα με τη Βουλγαρία, τα οποία μάλιστα έκλεισαν για μισή ώρα την Τετάρτη, σε μία «επίδειξη δύναμης» προς την κυβέρνηση. Έτοιμοι να κλείσουν δρόμους εμφανίζονται οι αγρότες και σε πολλές περιοχές της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας, καθώς και στην Πελοπόννησο και την Κρήτη.

Οι αγρότες είναι μία κοινωνική τάξη με την οποία όλες οι κυβερνήσεις θέλουν να τα έχουν καλά, όμως αυτή τη φορά δεν θα είναι εύκολη η… συνθηκολόγηση: το προσχέδιο για το Ασφαλιστικό όχι μόνο δεν πρόκειται να αποσυρθεί, όπως απαιτούν, αλλά είναι πιθανό το τελικό νομοσχέδιο να είναι ακόμα χειρότερο, μετά τις πιέσεις των δανειστών, ενώ δε διαφαίνεται πιθανότητα ελάφρυνσης και των νέων φορολογικών βαρών που καλούνται να επωμιστούν, πέρα από την «περίοδο προσαρμογής» που έχει εξαγγείλει το αρμόδιο υπουργείο.

Έτσι, φαίνεται ότι από αυτήν την ιστορία τελικά θα βγουν και οι δύο πλευρές χαμένες: οι αγρότες δεν θα πάρουν αυτό που ζητούν (ή θα πάρουν κάποια «ψίχουλα» που δεν θα τους ικανοποιούν), και η κυβέρνηση (και ο Αλέξης Τσίπρας προσωπικά) θα δεχθεί ένα ανεπανόρθωτο πλήγμα από την «εξέγερση» των ανθρώπων της πρωτογενούς παραγωγής, οι οποίοι ήταν μία από τις σημαντικότερες «δεξαμενές» στις οποίες αναζήτησε ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρικτές στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις – όμως ποιος αγρότης θα ξαναψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ μετά από όλα αυτά, άραγε;