Ο φωτογράφος Τόμας Στρουθ στο Guggenheim του Μπιλμπάο

Την επιρροή στη σύγχρονη φωτογραφική τέχνη αναδεικνύει το Guggenheim στο Μπιλμπάο με την αναδρομική έκθεση Τόμας Στρουθ διατρέχοντας τα σαράντα χρόνια δημιουργίας του γερμανού φωτογράφου μαζί με πρώιμο, ανέκδοτο υλικό.

Κατέκτησε τις κορυφογραμμές της φήμης με τη μουσειακή σειρά και τις γνωστές τοις πάσι εικόνες κατάκοπων τουριστών σε μεγάλες μουσειακές αίθουσες να στέκονται έμπλεοι θαυμασμού και σαστισμένοι μπροστά σε έργα της παγκόσμιας κληρονομιάς -το μέγεθος της πεπερασμένης μονάδας μπροστά στην αιωνιότητα του μουσείου.

Αντίστοιχα και στα υπέροχα πορτρέτα του, επικρατεί παρομοίως η ισορροπία ανάμεσα στα αντίθετα: από τη μία η τρυφερότητα του βλέμματος του δημιουργού και από την άλλη η αναστατωτική ένταση με την οποία κοιτάζουν το φακό τα κατά τ’ άλλα ανέκφραστα πρόσωπα των υποκειμένων του. Συνήθως φωτογραφίζει ζευγάρια και γνωστές προσωπικότητες όπως η Βασίλισσα Ελισάβετ και ο πρίγκιπας Φίλιππος.

Παρότι φορμαλιστής όπως αποδεικνύει το τέλειο καδράρισμα των φωτογραφιών του και το σκηνοθετημένο περιεχόμενο των συνθέσεών του, οι φωτογραφίες του Στρουθ διατηρούν άθικτη τη θερμή ομορφιά τους ακόμη και όταν φωτογραφίζει την εξίσου διάσημη επιστημονική σειρά του: εργαστήρια ρομποτικής, τη ΝASA, χειρουργικές αίθουσες και την τεχνολογία αιχμής. Η σειρά της Φύσης γεμάτη χρώμα και ευθυμία, που μέρος της προήλθε από παραγγελία του νοσοκομείου Lindberg στη Γερμανία, διατηρεί παράξενη συγγένεια με τις φωτογραφίες άδειων δρόμων και πάρκων αναψυχής (όπως λούνα παρκ).

Σε κάθε φωτογραφική σειρά εγείρεται εκ νέου το ερώτημα της θέσης του ατόμου μέσα στο κοινωνικό σύνολο, τους οικογενειακούς δεσμούς, την ευθύνη για τη Φύση και τον Πολιτισμό, τα όρια της γνώσης και πιο υπαρξιακά ακόμη θέματα όπως η ευαλωτότητα του ανθρώπου μέσα στον δημόσιο χώρο. Έτσι, ο θεατής μοιραία εμπλέκεται στην ενατένιση, από θεατής μετατρέπεται σε συνέταιρος του δημιουργού ο οποίος με ασίγαστο πάθος και ενδελεχή παρατήρηση επιμένει όπως ο επιστήμονας στο εργαστήριό του να εμβαθύνει σε θέματα ουμανιστικά και ηθικά. Με αυτή την αναδρομική στο Guggengheim φαίνεται ακόμη μια φορά το μέγεθος της επιρροής του στη σύγχρονη φωτογραφία.