Για χίλια χρόνια λατρευόταν ο Ραμσής Β΄. Θυσίες στον φαραώ ως την εποχή των Πτολεμαίων

Για περισσότερο από μία χιλιετία λατρευόταν ο Ραμσής Β΄ στην Αίγυπτο, δηλαδή από την εποχή του (1303 π.Χ. – 1213 π.Χ.) ως και την εποχή των Πτολεμαίων, διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, κάτι πρωτοφανές για αιγύπτιο ηγεμόνα.

Αυτό όμως αποδεικνύουν οι κεφαλές και τα άλλα οστά ταύρων, που είναι τα κατάλοιπα θυσιών, τις οποίες έκαναν οι άνθρωποι της Πτολεμαϊκής εποχής (305 – 30 π.Χ.). Όλα αυτά βρέθηκαν σε αποθήκες του ναού του Ραμσή Β΄στην Άβυδο κατά την ανασκαφή, που πραγματοποιεί εκεί το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.

Αρχικά οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στη νοτιοδυτική γωνία του ναού τον «αποθέτη» της θεμελίωσής του, η οποία έγινε το 1279 π.Χ. Και μέσα σ΄αυτόν ένα σύνολο αντικειμένων με συμβολική σημασία, καθώς σηματοδοτούν την έναρξη κατασκευής του ναού. Πρόκειται συγκεκριμένα για πλάκες _μπλε και πράσινες_ με το όνομα της ενθρόνισης του Ραμσή Β΄, οικοδομικά εργαλεία σε μικρογραφία από χαλκό, ένα σκεύος με ιερατικές επιγραφές, τριπτήρες από χαλαζίτη αλλά και πολλά υπολείμματα από προφορές φαγητών, όπως συνηθιζόταν στις θυσίες.

Η έκπληξη προήλθε από τις δέκα μεγάλες πλίνθινες αποθήκες, που ήταν προσαρτημένες στο ανάκτορο του ναού. Σ΄αυτές γινόταν η αποθήκευση σιτηρών, προμηθειών, προσφορών και του εξοπλισμού του ναού, όμως στους τοίχους τους βρέθηκαν και δώδεκα κεφαλές και οστά ταύρων, που χρονολογούνται στην εποχή των Πτολεμαίων, όταν είχαν θυσιαστεί στο όνομα του
συνδέονται με θυσιαστικές και αναθηματικές πρακτικές. Ένας ολόκληρος σκελετός ταύρου εξάλλου, της ίδιας εποχής είχε ταφεί με προσοχή κάτω από το δάπεδο του ναού.

Ο Ραμσής Β΄ άλλωστε υπήρξε ο ισχυρότερος όλων των φαραώ της Αιγύπτου καθώς με τις εκστρατείες του και την κατάκτηση των γειτονικών χωρών πρόσφερε στη χώρα του μεγάλη οικονομική άνθηση ενώ οικοδόμησε και πλήθος μνημείων ώστε να μείνει το όνομά του δοξασμένο στους αιώνες. Πέραν των άλλων μάλιστα, θεωρείται ότι βασίλευε στην εποχή της Εξόδου των Ισραηλιτών από την χώρα. Έχει ταφεί στην Κοιλάδα των Βασιλέων ενώ η μούμια του βρίσκεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αιγύπτου στο Κάιρο.

Η ανασκαφή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης συνεχίζεται πάντως με επικεφαλής τον δρα Σάμεχ Ισκαντέρ. (Με τη σημείωση, ότι το επώνυμό του Ισκαντέρ παραπέμπει στην αραβική ονομασία για τον Μέγα Αλέξανδρο).