Η Angela Merkel μέχρι τώρα δεν είχε συναντήσει σοβαρή αντίσταση στο να περάσει το δικό της επί παντός επιστητού, όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά και στην Ευρώπη. Όμως το προσφυγικό κινδυνεύει να γίνει το προσωπικό της Βατερλώ.

Η Γερμανίδα καγκελάριος, όπως επισημαίνει σε άρθρο του το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, είχε έξι συναντήσεις με την τουρκική κυβέρνηση, ελπίζοντας σε μία λύση για το προσφυγικό, όμως η πρόοδος από την πλευρά της Άγκυρας είναι πολύ αργή, την ώρα που η στρατηγική της Merkel, με βασικό πυλώνα την Τουρκία, έχει χωρίσει την Ευρώπη σε δύο «στρατόπεδα».

Μιλώντας στο γερμανικό περιοδικό, Έλληνας αξιωματικός της Frontex σχολιάζει πως η τουρκική ακτοφυλακή ποτέ δεν επιστρέφει πίσω στην Τουρκία βάρκες με πρόσφυγες, όταν τις εντοπίζει. «Καμιά φορά κινούνται γύρω από την βάρκα με τους πρόσφυγες και τους λένε ότι πρέπει να επιστρέψουν. Αλλά στη συνέχεια δεν συμβαίνει τίποτα και η τουρκική λέμβος απλώς αποχωρεί», υποστηρίζει.

Η στάση της Τουρκίας φέρνει σε δύσκολη θέση τη Γερμανίδα καγκελάριο, που έχει στηρίξει την υπόσχεσή της για μείωση του αριθμού των προσφύγων που θα εισέλθουν στη Γερμανία φέτος στη συνεργασία με την Άγκυρα, από την οποία περιμένει (μάταια;) να περιορίσει τις προσφυγικές ροές προς την Ευρώπη.

Το σχέδιο της Merkel είναι να δέχεται η Ευρωπαϊκή Ένωση έναν προκαθορισμένο αριθμό προσφύγων κάθε χρόνο, μεταξύ 200.000 και 300.000, οι οποίοι θα μοιράζονται σε όλα τα κράτη-μέλη, ανάλογα με το μέγεθος και τις δυνατότητές τους, ενώ όσοι θα προσπαθούν να διασχίσουν το Αιγαίο μόνοι τους θα αναγκάζονται να επιστρέψουν στην Τουρκία. Όμως η Άγκυρα φιλοξενεί ήδη 2,5 εκατομμύρια πρόσφυγες και θέλει να στέλνει όλους τους «νέους» πρόσφυγες στην Ευρώπη, κάτι που θα ξεπερνούσε κατά πολύ το πλαφόν που θέτει η Merkel. Το κλειδί, όπως σημειώνει το Spiegel, είναι στα χέρια της Άγκυρας, και ο Τούρκος πρόεδρος Tayyip Erdogan το γνωρίζει αυτό καλά.

Και τώρα, τι; Η Merkel αυτή τη φορά συναντά τεράστιες αντιδράσεις. Στο εσωτερικό της Γερμανίας, οι σύμμαχοί της στους Χριστιανοκοινωνιστές (CSU) αναφέρονται σε αυτήν σαν να είναι ένας καταπιεστικός ηγεμόνας ενάντια στον οποίο οι Γερμανοί πρέπει να ξεσηκωθούν. Ακόμα και στους πιο διαλλακτικούς Σοσιαλδημοκράτες υπάρχουν φωνές που τάσσονται υπέρ του κλεισίματος της βαλκανικής διόδου, δηλαδή των συνόρων της Ελλάδας με τα Σκόπια. Η άποψη αυτή υποστηρίζεται την ίδια στιγμή και από πολλούς στην Ευρώπη, με «πρωταγωνιστή» τον Ούγγρο πρωθυπουργό Viktor Orban, που είναι και ο πλέον σκληρός επικριτής της προσέγγισης της Merkel με την Τουρκία. Με τον Ορμπάν συντάσσονται επίσης αρκετές χώρες της κεντρικής Ευρώπης, δημιουργώντας ένα βαθύ σχίσμα στην καρδιά της Ευρώπης.

Η Γερμανίδα καγκελάριος επιμένει, και απορρίπτει τη ρητορική του Orban, προειδοποιώντας πως το κλείσιμο των συνόρων με τα Σκόπια θα είχε δύο δραματικές συνέπειες: αφενός η Ελλάδα θα κινδύνευε να διολισθήσει στο χάος, και αφετέρου οι πρόσφυγες σύντομα θα έβρισκαν μία άλλη δίοδο προς την Ευρώπη, π.χ. μέσω της Ιταλίας ή της Αλβανίας – κι έτσι όχι μόνο δε θα λυνόταν η προσφυγική κρίση, αλλά θα επιδεινωνόταν ακόμα περισσότερο…