«Σήμερα που η Ευρώπη αγωνίζεται με τις κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις που προκαλούνται από τη μετανάστευση, από τα φτωχά και ρημαγμένα από τον πόλεμο κράτη, ορισμένοι φωνάζουν για να διατηρήσουν αυτό που αισθάνονται ότι ποτέ δεν συμφώνησαν να παραδώσουν, το δικαίωμα στο εθνικό κράτος» γράφουν οι New York Times.

«Ένας αυξανόμενος αριθμός ευρωπαίων ψηφοφόρων θέλει να περιορίσει αισθητά την άφιξη των προσφύγων στις χώρες τους, πράγμα που θα απαιτούσε το κλείσιμο των συνόρων. Υπάρχει, όμως, ένας λόγος που έφερε την Ευρώπη σε αυτή την κατάσταση. Το ερώτημα που προκύπτει από το ζήτημα των συνόρων είναι εάν η Ευρώπη μπορεί να κινηθεί πραγματικά πέρα από τις παραδοσιακές έννοιες του εθνικού κράτους» διερωτάται η αμερικανική εφημερίδα.

Το 2015, στο αποκορύφωμα της προσφυγικής κρίσης η Μέρκελ προειδοποίησε ότι εάν οι ευρωπαϊκές χώρες δεν μοιράζονταν «δίκαια» το βάρος, τότε ορισμένοι λαϊκιστές ηγέτες θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν το ζήτημα για να καταργήσουν την ελευθερία στην εσωτερική κυκλοφορία στην ΕΕ. Τρία χρόνια αργότερα, η Mέρκελ έγινε ηγέτης σαν αυτούς για τους οποίους προειδοποίησε. Για να σώσει τον κυβερνητικό συνασπισμό στο Βερολίνο πρότεινε να επιβληθούν έλεγχοι στα αυστριακά σύνορα για να εμποδίσουν τους πρόσφυγες. Οι περισσότεροι πρόσφυγες φτάνουν στην Ιταλία, την Ελλάδα ή την Ισπανία και πρέπει να παραμείνουν εκεί ενώ περιμένουν να τους χορηγηθεί άσυλο. Στην πράξη, όμως, πολλοί κατευθύνονται προς το βορρά της ΕΕ. Εάν σκληρύνουν πολύ τα σύνορα, οι πρόσφυγες θα μπορούσαν να καταλήξουν «κολλημένοι» στην Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία – μια έκβαση για την οποία η κα Mέρκελ έχει προειδοποιήσει ότι θα μπορούσε να καταδικάσει την ΕΕ ενθαρρύνοντας τις χώρες αυτές να αποχωρήσουν. Αν και η αντίδραση επικεντρώνεται κυρίως στους πρόσφυγες, οι μελέτες δείχνουν ότι υφίσταται επίσης δυσαρέσκεια και προς τους μετανάστες από άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: ΝΔ: Σε τροχιά αυτοδυναμίας σύμφωνα με τη «Μητέρα των δημοσκοπήσεων»