Το πρόσφατο εξαιρετικά σοβαρό περιστατικό ανοιχτά της Λέσβου, όπου μεγάλο τουρκικό αλιευτικό σκάφος αποβίβασε 25 παράτυπους μετανάστες στις ελληνικές ακτές και στη συνέχεια προσπάθησε να διαφύγει προς τα τουρκικά χωρικά ύδατα, αναδεικνύει μια νέα, ιδιαίτερα ανησυχητική τακτική των τουρκικών κυκλωμάτων διακίνησης. Η χρήση μεγάλων επαγγελματικών αλιευτικών σκαφών – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την απόκρυψη της παράνομης δραστηριότητας και την αποφυγή άμεσης αναγνώρισης – αποτελεί σαφή απόδειξη ότι η διακίνηση ανθρώπων πλέον διεξάγεται με όρους υψηλής επιχειρησιακής οργάνωσης και θράσους.

Το σκάφος εντοπίστηκε από περιπολικό του Λιμενικού Σώματος, υπ’ αριθμ. 618. Παρά τις επανειλημμένες κλήσεις του ελληνικού περιπολικού, με χρήση φωτεινών και ηχητικών σημάτων, το τουρκικό αλιευτικό προέβη σε επικίνδυνους ελιγμούς διαφυγής και, μάλιστα, άλλαξε πορεία με ξεκάθαρη πρόθεση να εμβολίσει το σκάφος του Λιμενικού. Παράλληλα, έγινε χρήση πυρών από την πλευρά των διακινητών, με αποτέλεσμα να πληγεί η γέφυρα και η αριστερή πλευρά του ελληνικού σκάφους. Πρόκειται για καθαρή πράξη βίας κατά ελληνικών δυνάμεων επιβολής του νόμου εντός ελληνικών χωρικών υδάτων.

Το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο. Αντιθέτως, εντάσσεται σε μια συνεχή και επικίνδυνη κλιμάκωση. Τα κυκλώματα διακινητών δρουν οπλισμένα, οργανωμένα και με αυξανόμενη επιθετικότητα, γνωρίζοντας ότι η τουρκική πλευρά σπανίως τα αποθαρρύνει. Η άμεση σύλληψη των δραστών από τις τουρκικές αρχές μετά από ελληνική ειδοποίηση είναι μια θετική, αλλά εξαιρετικά σπάνια, εξαίρεση.

Η Ελλάδα, μέσα σε ιδιαίτερα πιεστικές συνθήκες, επιτελεί το καθήκον της με αποφασιστικότητα. Όμως η διαχείριση αυτής της απειλής δεν μπορεί να είναι μόνο ελληνική υπόθεση. Απαιτείται σαφής, ενιαία και αποφασιστική στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και άμεση ενίσχυση του Λιμενικού Σώματος – με περισσότερα επιχειρησιακά μέσα, με ισχυρότερη νομική και θεσμική θωράκιση, αλλά και με ουσιαστική διακρατική συνεργασία.

Η ελληνική πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει, να τιμήσει και – πρωτίστως – να ενδυναμώσει τα στελέχη του Λιμενικού Σώματος. Δεν υπερασπίζονται απλώς τα σύνορά μας. Υπερασπίζονται το δικαίωμα της χώρας μας στην ασφάλεια, στη νομιμότητα και στη διεθνή αξιοπιστία.

Το περιστατικό στα ανοιχτά της Λέσβου δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη πρόκληση – είναι σαφής ένδειξη μιας εξελισσόμενης απειλής με στρατηγικά χαρακτηριστικά. Η χρήση επαγγελματικών αλιευτικών για τη μεταφορά μεταναστών, οι ένοπλες επιθέσεις και οι επιθετικοί ελιγμοί εναντίον ελληνικών περιπολικών, συνιστούν όχι απλώς παραβιάσεις αλλά πράξεις υβριδικού χαρακτήρα. Η σιωπή ή η αδράνεια δεν μπορεί να είναι πλέον επιλογή. Η πολιτεία και η διεθνής κοινότητα οφείλουν να παρέμβουν αποφασιστικά. Η ασφάλεια των ανδρών και γυναικών του Λιμενικού Σώματος δεν μπορεί να τίθεται σε διαπραγμάτευση. Αντιπροσωπεύουν την πρώτη γραμμή υπεράσπισης της εθνικής κυριαρχίας και της διεθνούς νομιμότητας – και οφείλουμε να τους το αναγνωρίσουμε έμπρακτα.