Ας ρολάρουν τα τύμπανα.
Ακούσαμε «συγγνώμη» μέσα στη Βουλή.
Ας σαλπίζουν οι τρομπέτες.
Η «συγγνώμη» αφορούσε σεξιστικό σχόλιο.

Για λογαριασμό τρίτου. Ο Νίκος Δένδιας ζήτησε συγγνώμη για απρέπεια άλλου βουλευτή, ο οποίος, καθήμενος στα έδρανα, ξεστόμισε «άσε μας ρε κουκλίτσα μου».

Συνοπτικά τα γεγονότα για όσους τυχόν δεν παρακολούθησαν. Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Δημήτρη Καιρίδη κατά την τοποθέτησή της στην Ολομέλεια, επί του νομοσχεδίου του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Ο Καιρίδης απάντησε στη Ζωή Κωνσταντοπούλου «άσε μας κουκλίτσα», με την πρόεδρο της Πλεύσης να ρωτά, απευθυνόμενη στα υπουργικά έδρανα, αν αυτές οι συμπεριφορές αντιπροσωπεύουν την κυβερνώσα παράταξη.

Ο Νίκος Δένδιας παρενέβη ζητώντας συγγνώμη εκ μέρους της κυβέρνησης, σημειώνοντας πως «ο συνάδελφος διέλαθε». Ο αγενής βουλευτής θύμωσε. Επειδή τέτοιος είναι. Επειδή δεν έχει τρόπους. Αντί να αναρωτηθεί γιατί ο Νίκος Δένδιας παρενέβη, αντί να σταθεί ένα λεπτό για να σκεφτεί ότι θα μπορούσε να διορθώσει το λάθος, θύμωσε. Δεν είναι μια λάθος λέξη, δεν είναι μια προσβολή που διέλαθε. Μιλάμε για δύο διαφορετικές αντιλήψεις.

Η ευγένεια στην πολιτική αντιμετωπίζεται ως προσωπικό χαρακτηριστικό, ως ζήτημα ανατροφής ή ιδιοσυγκρασίας. Στην περίπτωση του Νίκου Δένδια είναι εργαλείο στρατηγικής. Η ευγένεια και η επιδίωξη διπλωματικών λύσεων αποτελούν τις δύο όψεις της ίδιας στάσης απέναντι στα αξιώματα, στην ισχύ και τον θεσμικό ρόλο που κατέχει.

Η επιλογή του να ζητήσει συγγνώμη εντός της Βουλής για απρέπεια άλλου συναδέλφου δεν είναι μια «ανθρώπινη στιγμή» αποκομμένη από το πολιτικό του στίγμα. Είναι θεσμική κίνηση. Αναγνωρίζει ότι ο λόγος της εξουσίας δεν είναι ιδιωτικός, ότι η προσβολή δεν αφορά μόνο το πρόσωπο που δέχθηκε την επίθεση αλλά το ίδιο το κοινοβουλευτικό σώμα. Η «συγγνώμη» επαναφέρει την προσήκουσα τάξη. Με αυτή την έννοια, η ευγένεια γίνεται εργαλείο αποσυμπίεσης ώστε να προχωρά κάθε συζήτηση ομαλά.

Το ίδιο μοτίβο επανέρχεται στις τοποθετήσεις του για τα εθνικά ζητήματα. Ο Δένδιας επιμένει στη συναίνεση, στη μετριοπάθεια, στην αποφυγή οξύτητας. Στο πεδίο του, στα εθνικά θέματα, είναι καλό να μην είναι κάποιος οξύθυμος, προπετής, επιπόλαιος, σαν άλλους που πέρασαν από το πόστο του. Δεν είναι αδυναμία αυτή η συμπεριφορά. Αν ήταν αδύναμος, θα είχε αφήσει την προσβολή να πέσει κάτω. Θα προσπερνούσε λέγοντας κι αυτός «να σβηστεί η φράση αυτή από τα πρακτικά». Όχι, δεν προσπέρασε αλλά ούτε και τσακώθηκε. Έβαλε τα πράγματα στη σωστή θέση.

Διαβάστε επίσης

Ένα μίλι μακριά, στη Μινεάπολη