Διπλή επέκταση στο μέταλλο: Κατώτατοι μισθοί έως 1.280 ευρώ για 200.000 εργαζόμενους

Η επέκταση των δυο ακόμη κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, που αφορούν τον κλάδο του μετάλλου αναμένεται να προχωρήσει το επόμενο διάστημα, σύμφωνα με πληροφορίες του «Mononews». Οι δύο συμφωνίες που έχουν ήδη υπογραφεί –μία για τη βιομηχανία και μία για τη βιοτεχνία μετάλλου– αναμένεται να αποτελέσουν το επόμενο «τεστ» για την εφαρμογή του νέου πλαισίου που νομοθέτησε ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Νίκη Κεραμέως, καλύπτοντας συνολικά έως και 200.000 εργαζόμενους σε όλη τη χώρα.

Η εξέλιξη αυτή δεν είναι τυχαία. Το μέταλλο αποτελεί έναν από τους πλέον εμβληματικούς παραγωγικούς κλάδους της οικονομίας, με ισχυρή παρουσία τόσο στη βαριά βιομηχανία όσο και στη μικρομεσαία μεταποίηση. Παράλληλα, είναι από τους κλάδους που είχαν μείνει για χρόνια χωρίς ενεργές συλλογικές ρυθμίσεις, γεγονός που καθιστά τις νέες συμβάσεις σημείο αναφοράς για την επανεκκίνηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Οι δύο συμβάσεις που έχουν ήδη συμφωνηθεί δημιουργούν ένα διπλό πλαίσιο ρύθμισης στον ίδιο κλάδο. Από τη μία πλευρά, η σύμβαση της βιομηχανίας μετάλλου, που υπογράφηκε μεταξύ ΣΕΒ και Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (ΠΟΕΜ), καλύπτει τις μεγάλες επιχειρήσεις παραγωγής και επεξεργασίας μετάλλου και προβλέπει αυξήσεις που σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν μεσοσταθμικά το 10,5%, σε δύο φάσεις έως το 2026. Από την άλλη, η σύμβαση της βιοτεχνίας μετάλλου, με τη συμμετοχή της ΓΣΕΒΕΕ και των επαγγελματικών οργανώσεων του κλάδου, αφορά κυρίως μικρότερες επιχειρήσεις και διαμορφώνει ένα διαφορετικό μισθολογικό πλαίσιο, με κλιμακωτές αυξήσεις και έμφαση στα επιδόματα.

Στην πράξη, οι νέες ρυθμίσεις μεταφράζονται σε σαφώς υψηλότερες αποδοχές για τους εργαζόμενους. Οι κατώτατοι κλαδικοί μισθοί κινούνται πλέον από περίπου 980 ευρώ έως και πάνω από 1.280 ευρώ, ανάλογα με την ειδικότητα και την εμπειρία. Για ειδικευμένους εργατοτεχνίτες χωρίς προϋπηρεσία, οι αποδοχές διαμορφώνονται μεταξύ 973 και 987 ευρώ, επίπεδα αισθητά υψηλότερα από τον κατώτατο μισθό των 880 ευρώ, με τη διαφορά να φτάνει περίπου τα 93 ευρώ τον μήνα.

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ισχυρή όταν προστεθούν τα επιδόματα, τα οποία πλέον παίζουν καθοριστικό ρόλο στο τελικό εισόδημα. Το επίδομα επίβλεψης ανέρχεται σε 70 ευρώ μηνιαίως για τους μισθωτούς, ενώ το επίδομα ειδικών συνθηκών κυμαίνεται από 10% έως και 20% επί του βασικού μισθού, ανάλογα με τη φύση και την επικινδυνότητα της εργασίας. Πρόκειται για παροχές που, σε πολλές περιπτώσεις, αυξάνουν σημαντικά τις καθαρές αποδοχές πέραν του βασικού μισθού.

Σημαντική είναι και η επαναφορά των τριετιών, που ενισχύουν περαιτέρω το εισόδημα. Οι εργαζόμενοι αμείβονται με προσαυξήσεις που φτάνουν έως και 30% ή και περισσότερο σε βάθος χρόνου, καθώς προβλέπονται έξι τριετίες για τους ημερομίσθιους με προσαύξηση 5% και τρεις για τους μισθωτούς με προσαύξηση 10%. Με τον τρόπο αυτό, το μισθολογικό σύστημα συνδέεται ξανά άμεσα με την εμπειρία.

Η προοπτική επέκτασης των συμβάσεων είναι αυτή που αλλάζει τα δεδομένα για την αγορά. Αν οι συμφωνίες κηρυχθούν γενικώς υποχρεωτικές, τότε οι όροι τους θα εφαρμοστούν στο σύνολο των επιχειρήσεων του κλάδου, ανεξαρτήτως αν συμμετείχαν στη διαπραγμάτευση. Αυτό σημαίνει ότι εργαζόμενοι που σήμερα αμείβονται με τον κατώτατο μισθό θα δουν άμεσα αυξήσεις, καθώς θα πρέπει να αμείβονται με βάση τα κλαδικά επίπεδα.

Παράλληλα, θα περιοριστούν οι μεγάλες αποκλίσεις που παρατηρούνται σήμερα εντός του ίδιου κλάδου, όπου εργαζόμενοι με παρόμοια καθήκοντα αμείβονται διαφορετικά ανάλογα με το μέγεθος και το είδος της επιχείρησης.

Τι αλλάζει από το 2026 και ξεμπλοκάρει τις επεκτάσεις

Καταλυτικό ρόλο στις εξελίξεις αναμένεται να παίξει το νέο θεσμικό πλαίσιο που τέθηκε σε εφαρμογή μέσω της λεγόμενης «Κοινωνικής Συμφωνίας». Στόχος είναι να αρθούν τα εμπόδια που μέχρι σήμερα καθιστούσαν δύσκολη την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων στο σύνολο των εργαζομένων.

Η βασική αλλαγή αφορά τη μείωση του ποσοστού κάλυψης εργαζομένων που απαιτείται για να κηρυχθεί μια σύμβαση γενικώς υποχρεωτική. Το όριο πέφτει από το 50% στο 40%, μια παρέμβαση που, αν και αριθμητικά μικρή, έχει μεγάλη πρακτική σημασία, καθώς διευκολύνει σημαντικά την ενεργοποίηση της διαδικασίας. Παράλληλα, εισάγεται μια καθοριστική καινοτομία: όταν μια συλλογική σύμβαση συνυπογράφεται από εθνικούς κοινωνικούς εταίρους, το ποσοτικό κριτήριο του 40% δεν εξετάζεται. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η επέκταση δεν θα μπλοκάρεται πλέον σε κλάδους με χαμηλή συνδικαλιστική πυκνότητα, εφόσον υπάρχει ευρύτερη θεσμική συμφωνία.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι περισσότερες συλλογικές συμβάσεις θα μπορούν να επεκτείνονται και να δεσμεύουν το σύνολο των επιχειρήσεων ενός κλάδου. Οι μισθολογικοί και θεσμικοί όροι θα γίνονται υποχρεωτικοί για όλους, περιορίζοντας τα περιθώρια για χαμηλότερες αμοιβές και αθέμιτο ανταγωνισμό.

Για τους εργαζόμενους, το όφελος είναι άμεσο και μετρήσιμο. Όσοι σήμερα αμείβονται με τον κατώτατο μισθό των 880 ευρώ, μετά την επέκταση των συμβάσεων θα πρέπει να λαμβάνουν τους κλαδικούς μισθούς, που είναι υψηλότεροι και συνοδεύονται από επιδόματα. Σε πολλές περιπτώσεις, η διαφορά δεν περιορίζεται σε μικρές αυξήσεις, αλλά φτάνει ακόμη και τα 200 έως 300 ευρώ τον μήνα, μεταβάλλοντας ουσιαστικά το εισόδημα των εργαζομένων.

Διαβάστε επίσης:

72 δόσεις στον e-ΕΦΚΑ: Ανάσα με «αγκάθια» – Υψηλό επιτόκιο και προσαυξήσεις περιορίζουν την αποτελεσματικότητα

Αύξηση μόνιμου επιδόματος στα 300 ευρώ για 1,87 εκατ. συνταξιούχους

Αυξάνεται το επίδομα των 250 ευρώ – Έρχονται περισσότεροι δικαιούχοι