Αριστείδης Πίττας (Eurobulk): Η σκληρή δουλειά για να φτιάξει τον στόλο του και μια ζωή χωρίς πολυτέλειες – «Δεν έχω σκάφη και αεροπλάνα»

Μετρημένος, ολιγαρκής, αλλά χωρίς κλισέ απαντήσεις, θεωρεί μεγαλύτερο επίτευγμά του την ενωμένη οικογένεια.

Είναι από τις περιπτώσεις που δυσκολεύεσαι να βάλεις ένα τίτλο και να τελειώνεις…

Πήγα να τον πω εφοπλιστή… «Καλύτερα όχι», μου λέει.

Πρόεδρο; Διευθύνοντα; Ιδρυτή;

Είναι όλα αυτά… Αλλά και κάτι πιο ουσιαστικό τελικά.

Ο Αριστείδης Πίττας είναι χαμηλών τόνων, από εκείνους τους ανθρώπους που δεν θα τους δεις εύκολα να μιλάνε δημόσια. Όχι γιατί δεν έχουν τι να πουν – μάλλον το αντίθετο. Απλώς δεν το επιδιώκουν. Έχουν μάθει να κάνουν τη δουλειά και να προχωράνε.

Όταν κάθεσαι απέναντι του, όμως, δεν ακούς κλισέ απαντήσεις. Είναι αυθόρμητος, γελάει πολύ και δεν φοβάται να πει τα πράγματα όπως τα βλέπει.

Ναι, προέρχεται από μία παλιά ναυτική οικογένεια της Χίου που πέρασε από τα ιστιοφόρα στα ατμόπλοια και μετά στις μηχανές. Αλλά, αν ρωτήσεις την πιάτσα, θα σου πει ότι τα έφτιαξε μόνος του.

Για εκείνον η μεγαλύτερη επιτυχία, όπως λέει, είναι ότι κατάφερε να κρατήσει την οικογένεια ενωμένη και μαζί να δημιουργήσουν δύο εισηγμένες εταιρείες στο Nasdaq, χωρίς να χάσουν τη λογική μιας private company με τις ίδιες παραδοσιακές αξίες και κουλτούρα.

Καθημερινά συνεργάζεται με τα δύο αδέλφια του και τον εξαδέλφο του και πλέον τη σκυτάλη παίρνει η επόμενη γενιά με τις δύο κόρες του και τα ανίψια του να συμμετέχουν ενεργά.

Στα 40 χρόνια που είναι στη ναυτιλία έχουν περάσει από τα χέρια του κοντά στα 100 βαπόρια και μου διηγείται πώς από το 2005 η Euroseas, μια εταιρεία με συνολική αξία 50 εκατομμύρια δολάρια, έφτασε σήμερα η αξία της να υπολογίζεται στο μισό δισ. δολάρια.

Πρόσφατα προχώρησαν σε μια σημαντική συμφωνία με την πώληση του 51% της εισηγμένης Euroholdings Ltd στον Όμιλο Λάτση, κρατώντας ένα μειοψηφικό ποσοστό, αλλά κάνοντας στροφή με ανάπτυξη και στα δεξαμενόπλοια.

Και βέβαια δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί στο πώς η ναυτιλία καλείται να σταθεί όρθια σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αστάθειας.

Μιλάει για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, για το πώς διαμορφώνεται η επόμενη μέρα για έναν από τους πιο κρίσιμους θαλάσσιους διαδρόμους του πλανήτη.

Και την ίδια στιγμή, δεν αποφεύγει τη συζήτηση για τα εκτοξευμένα ναύλα, τα λεγόμενα αστρονομικά κέρδη σε περιβάλλον war risk και το πώς ισορροπεί κανείς ανάμεσα στην επιχειρηματική πραγματικότητα και την ευθύνη.

Γυρνά πίσω στα παιδικά και φοιτητικά χρόνια, στο πώς ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στη δουλειά από τα Ναυπηγεία Ελευσίνας μέχρι τη στιγμή που κατάφερε να αποκτήσει τα πρώτα πλοία.

Φτάνοντας στο σήμερα ο Αριστείδης Πίττας σε ξαφνιάζει περισσότερο όταν τον ακούς να λέει, σε αντίθεση με άλλους: «Δεν έχω αυτοκίνητα, σκάφη, αεροπλάνα…».

Για εκείνον τα χρήματα δεν συνδέονται με ακραίες πολυτέλειες ή περιττές επιδείξεις. «Είναι μια απόδειξη δημιουργικότητας», ένα αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς, όπως λέει.

Στην καθημερινότητα του βρίσκει διέξοδο μέσα από τον αθλητισμό κι έτσι εξηγείται και ότι είναι super fit, ενώ συχνά θα τον βρει κανείς εκεί όπου χτυπά ο παλμός της μεγάλης αδυναμίας του: στην κερκίδα του Ολυμπιακού.

Δείτε επίσης:

Λεωνίδας Δημητριάδης Ευγενίδης: Η ναυτιλιακή κληρονομιά, η επέτειος των 70 χρόνων του Ιδρύματος Ευγενίδου και η επόμενη μέρα

Βασίλης Αποστολόπουλος: Ο πρόεδρος του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών αποκαλύπτει προσωπικές ιστορίες, αλλά και τους νέους στόχους του

Χριστίνα Μήτση (Mitsis Group): Η κληρονομιά, οι προκλήσεις, τα νέα στοιχήματα του Ομίλου, η μάχη με την παχυσαρκία, η οικογένεια