Ενώ το βασικό αεροδυναμικό πακέτο του ιταλικού μονοθεσίου έχει επιδείξει αξιοσημείωτη βελτίωση και ανταγωνιστική συμπεριφορά στις χαμηλές και μέσες ταχύτητες, ο ρυθμός του μονοθεσίου υστερεί λόγω της απόδοσης και της διαχείρισης ενέργειας που προσφέρει η υβριδική μηχανή.

Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται σε ένα απλό ζήτημα ρυθμίσεων ούτε σε μια επιφανειακή αδυναμία χαρτογράφησης, αλλά αποτελεί τη θεμελιώδη αχίλλειο πτέρνα ενός σχεδίου που πλέον απειλεί να παρασύρει και την ηγεσία της Gestione Sportiva, με το μέλλον του Φρεντ Βασέρ να φαντάζει σκοτεινό. Για να γίνει αντιληπτή η ρίζα του κακού, πρέπει να αναλυθεί ο τρόπος με τον οποίο η υβριδική μηχανή της Ferrari παράγει, αποθηκεύει και, κυρίως, αποδίδει την ηλεκτρική ενέργεια.

1

Το σύγχρονο θερμικό σύνολο V6 τούρμπο συνδυάζεται με προηγμένα συστήματα ανάκτησης. Το πρόβλημα έγκειται στην ισορροπία μεταξύ της μέγιστης στιγμιαίας ισχύος και της βέλτιστης παροχής αυτής της ισχύος κατά μήκος ενός πλήρους γύρου. Η Ferrari αντιμετωπίζει έντονο πρόβλημα πρόωρης εξάντλησης της ηλεκτρικής υποβοήθησης, το λεγόμενο «clipping», καθώς και θερμικούς περιορισμούς που αναγκάζουν τους μηχανικούς να λειτουργούν το σύνολο σε καθεστώς συντηρητικής ανάκτησης. Η κινητική ανάκτηση και η θερμική διαχείριση του στροβιλοσυμπιεστή δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα κιλοβάτ όταν η απαίτηση για πλήρη επιτάχυνση παρατείνεται, δημιουργώντας σημαντικό έλλειμμα τελικής ταχύτητας στα κρίσιμα σημεία των μεγάλων ευθειών.

Το πρόσφατο αγωνιστικό τριήμερο στο Μπακού αποτέλεσε την πιο ωμή και αδιάψευστη καταγραφή αυτής της υστέρησης. Στην τεράστια ευθεία των 2,2 χιλιομέτρων που ξεκινά από την έξοδο της στροφής δεκαέξι, η απόδοση αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα επιβίωσης. Στις αργές στροφές του παλιού κάστρου, το μονοθέσιο της Ferrari έστριβε υποδειγματικά, επιβεβαιώνοντας ότι η μηχανική πρόσφυση και η γεωμετρία της ανάρτησης βρίσκονται σε υψηλό επίπεδο. Μόλις όμως ο Σαρλ Λεκλέρ και ο Λιούις Χάμιλτον πάτησαν το γκάζι προς την κύρια ευθεία, η εικόνα άλλαξε δραματικά.

Η τηλεμετρία από το Μπακού αποκάλυψε ότι η επιτάχυνση του μονοθεσίου ήταν εφάμιλλη των κορυφαίων ανταγωνιστών μόνο μέχρι τα 260km/h. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, περίπου στα μέσα της μεγάλης ευθείας, η υβριδική μηχανή της Ferrari ξέμενε ουσιαστικά από ηλεκτρικό απόθεμα. Το μονοθέσιο εμφάνιζε το φαινόμενο της πρόωρης πτώσης ισχύος, τη στιγμή που τα αντίπαλα μονοθέσια συνέχιζαν να επιταχύνουν μέχρι τα σημεία πέδησης, διατηρώντας ηλεκτρική ώθηση.

Ο Σαρλ Λεκλέρ έβλεπε τη διαφορά να εξανεμίζεται στα πρώτα οκτακόσια μέτρα της ευθείας και κατόπιν μετατρεπόταν σε εύκολο στόχο, ανίκανος τόσο να επιτεθεί όσο και να αμυνθεί, ακόμα και με ενεργοποιημένο το σύστημα Ovetake mode. Η αδυναμία διατήρησης της μέγιστης ισχύος στις παρατεταμένες επιταχύνσεις δεν κόστισε απλώς θέσεις στο Μπακού, αλλά εξέθεσε με τον πιο οδυνηρό τρόπο τη βασική αδυναμία του ιταλικού μονοθεσίου.


Το κρίσιμο ερώτημα είναι γιατί αυτό το πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί άμεσα με κάποια αναβάθμιση στους επόμενους αγώνες. Η απάντηση είναι πολυεπίπεδη και εδράζεται στο αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο, αλλά και στην ίδια την αρχιτεκτονική του κινητήρα. Καταρχάς, το ισχύον καθεστώς παγώματος της εξέλιξης των κινητήρων επιτρέπει παρεμβάσεις μόνο για λόγους τεκμηριωμένης αξιοπιστίας ή μείωσης κόστους, κατόπιν αυστηρής έγκρισης από την τεχνική επιτροπή. Η Ferrari δεν μπορεί απλώς να σχεδιάσει εκ νέου τους θαλάμους καύσης, τη διάταξη των ηλεκτροκινητήρων ή την εσωτερική δομή της μπαταρίας για να λύσει το θέμα. Οποιαδήποτε μετατροπή πρέπει να δικαιολογηθεί ως μέτρο αποφυγής μηχανικών αστοχιών, γεγονός που περιορίζει δραστικά τα περιθώρια ελιγμών των μηχανικών.

Ακόμα όμως και αν παρακαμφθούν οι νομικοί περιορισμοί μέσω εγκρίσεων αξιοπιστίας, το πρόβλημα παραμένει βαθιά ριζωμένο στη χωροταξία. Η υβριδική μηχανή σχεδιάστηκε με συγκεκριμένες διαστάσεις και απαιτήσεις ψύξης, οι οποίες οδήγησαν στο στενό και αεροδυναμικά αποδοτικό πίσω μέρος του αμαξώματος. Προκειμένου να αποδώσει η υβριδική μηχανή περισσότερη ενέργεια χωρίς να υπερθερμανθεί, απαιτείται μεγαλύτερη ικανότητα απαγωγής θερμότητας. Αυτό σημαίνει μεγαλύτερα ψυγεία, διαφοροποιημένη διάταξη των αγωγών αέρα και άνοιγμα των καλυμμάτων του κινητήρα. Μια τέτοια παρέμβαση θα κατέστρεφε άμεσα την αεροδυναμική ισορροπία, αυξάνοντας την οπισθέλκουσα και υπονομεύοντας το μοναδικό σημείο όπου το μονοθέσιο υπερτερεί σήμερα: Την αεροδυναμική απόδοση.

Πέρα τούτων ο κύκλος σχεδίασης, παραγωγής και δοκιμών στο δυναμόμετρο για ένα αναθεωρημένο υβριδικό σύνολο απαιτεί μήνες δουλειάς. Κάθε αλλαγή στο σύστημα ανάκτησης και αποθήκευσης απαιτεί εξαντλητικές δοκιμές αντοχής σε ακραίες θερμοκρασίες, καθώς μια αστοχία μπορεί να αποβεί καταστροφική. Το όριο του προϋπολογισμού έρχεται να επιβάλει έναν τελικό, ανυπέρβλητο φραγμό: Τα διαθέσιμα κεφάλαια δεν επιτρέπουν παράλληλη αξιολόγηση και παραγωγή πολλαπλών εναλλακτικών εξαρτημάτων για τη φετινή σεζόν, ειδικά όταν το εργοστάσιο οφείλει ήδη να δεσμεύει πόρους για τα επόμενα χρόνια.

Συνεπώς, η ομάδα είναι υποχρεωμένη να συμβιβαστεί με μικροβελτιώσεις στο λογισμικό και στη διαχείριση της ενέργειας, οι οποίες μπορούν να απαλύνουν ελαφρώς τα συμπτώματα, αλλά επ’ ουδενί να θεραπεύσουν τη νόσο. Αυτή η μηχανολογική αδυναμία έχει άμεσο και βαρύτατο αντίκτυπο στο εσωτερικό της ομάδας. Ο Φρεντ Βασέρ, ο οποίος ανέλαβε το τιμόνι της Scuderia με την υπόσχεση να οδηγήσει στην κορυφή βρίσκεται πλέον παγιδευμένος σε μια κρίση που δεν δημιούργησε εξ ολοκλήρου ο ίδιος, αλλά καλείται να αναλάβει την ευθύνη. Η ανώτατη διοίκηση της εταιρείας, παραδοσιακά ανυπόμονη και ευαίσθητη στην πίεση των αποτελεσμάτων, δεν δείχνει διατεθειμένη να αποδεχθεί άλλη μία χρονιά συμβιβασμών και χαμένων ευκαιριών.


Ο Βασέρ προσπάθησε να προστατεύσει το τεχνικό τμήμα, να αναδιαρθρώσει τις γραμμές επικοινωνίας και να φέρει ηρεμία στους οδηγούς, όμως στην πίστα η πραγματικότητα των αριθμών είναι αδυσώπητη. Όταν ένα μονοθέσιο μένει πίσω στις ευθείες όπως συνέβη στο Μπακού, καμία στρατηγική ευφυΐα και καμία άψογη εκτέλεση pit stop δεν μπορεί να καλύψει το κενό. Οι φωνές δυσαρέσκειας από την πλευρά των οδηγών αρχίζουν να πληθαίνουν, καθώς αντιλαμβάνονται ότι η υβριδική μηχανή θέτει ένα χαμηλό ταβάνι στις φιλοδοξίες τους.

Η απώλεια βαθμών και η αδυναμία διεκδίκησης νικών σε πίστες ευνοϊκές κατά τα άλλα για το σασί αποδυναμώνουν σταθερά τη θέση του επικεφαλής της ομάδας.
Τα σενάρια περί πρόωρης απομάκρυνσης του Φρεντ Βασέρ αρχίζουν να αποκτούν ουσιαστική υπόσταση στους διαδρόμους του Μαρανέλο.

Η ιστορία της Ferrari έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι όταν τα τεχνικά προβλήματα αποδεικνύονται δομικά και ανεπίλυτα βραχυπρόθεσμα, η πρώτη αντίδραση του οργανισμού είναι η αναζήτηση ευθυνών στην κορυφή της πυραμίδας. Εάν στο Μαρανέλο δεν βρουν τρόπο να εξισορροπήσουν την ανάγκη για ισχύ με την αεροδυναμική απόδοση η έξοδος του Φρεντ Βασέρ θα πάψει να είναι απλή φημολογία και θα γίνει το μοιραίο το επόμενο αναπόφευκτο επεισόδιο στον ατέρμονο κύκλο αναδομήσεων της ομάδας.

 

Διαβάστε επίσης 

Peugeot E-208 GTi

F1 Μπακού: Το GP σε εικόνες

F1 Μπακού: Νίκη στο νήμα για τον Ράσελ