Business

ΣτΕ: Απλοποιούνται οι διαδικασίες για να μπορούν οι τύποις υπεύθυνοι των εταιρειών να προσφεύγουν στα φορολογικά όργανα


Το «μίτο» της Αριάδνης για να ξεφύγουν από το λαβύρινθο φορολογικών υποχρεώσεων εταιρειών, τις οποίες χρεώνονται οι ίδιοι, φαίνεται πως δίνει το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) στα αλληλεγγύως ευθυνόμενα πρόσωπα κεφαλαιουχικών εταιρειών που ασκούσαν τυπική διοίκηση, σύμφωνα με το καταστατικό της εταιρείας.
Με απόφαση της 7μελούς  σύνθεσης του Β΄  Τμήματος του ΣτΕ ουσιαστικά απλοποιούνται οι διαδικασίες για να μπορούν οι τύποις υπεύθυνοι των εταιρειών να προσφεύγουν με ενδικοφανείς προσφυγές στα φορολογικά όργανα.
Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που μέλη διοικητικών συμβουλίων είδαν την προσωπική περιουσία τους να δεσμεύεται ή να βγαίνει σε πλειστηριασμό επειδή καταλογίστηκαν σε εκείνους φόροι ή πρόστιμα όταν η εταιρεία έβαλε λουκέτο.
Με την υπ΄ αριθμ. 2816/2020 απόφαση που δημοσιεύθηκε σήμερα, το ΣτΕ έκανε δεκτή αίτηση φορολογούμενου που στρεφόταν κατά της Α.Α.Δ.Ε.

Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι:

«α) Με την προσφυγή που οι προσωπικώς και αλληλεγγύως ευθυνόμενοι ασκούν κατά της πράξης προσδιορισμού φόρου ή επιβολής προστίμου που εκδίδεται σε βάρος του νομικού προσώπου, στη διοίκηση, διαχείριση ή εκπροσώπηση του οποίου είναι εντεταλμένοι, μπορούν να προβάλλονται αφενός μεν λόγοι, με τους οποίους αμφισβητείται η συνδρομή των κατά νόμον προϋποθέσεων γένεσης της προσωπικής και αλληλέγγυας ευθύνης τους, αφετέρου δε λόγοι, αναγόμενοι στη νομιμότητα της οικείας καταλογιστικής πράξης ή της εν γένει φορολογικής οφειλής του κυρίως υπόχρεου νομικού προσώπου, όπως είναι κατεξοχήν οι λόγοι περί παραγραφής των σχετικών φορολογικών αξιώσεων.

Για το παραδεκτό της προβολής λόγων περί ελλείψεως των κατά νόμον προϋποθέσεων της αλληλέγγυας ευθύνης δεν απαιτείται να προβάλλονται, σωρευτικώς, και λόγοι, με τους οποίους αμφισβητείται η νομιμότητα της καταλογιστικής πράξης ή της εν γένει φορολογικής υποχρέωσης του νομικού προσώπου. Τούτο ισχύει και αντιστρόφως.

β) Η προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη των εκκαθαριστών εταιρειών περιορισμένης ευθύνης, ανακύπτουσα κατά το μεταγενέστερο της λύσεως του νομικού προσώπου στάδιο της εκκαθαρίσεώς του, δεν καταλαμβάνει τις υπάρχουσες, κατά τον χρόνο λύσης της εταιρείας, φορολογικές της οφειλές, η είσπραξη των οποίων εξασφαλίζεται, άλλωστε, επαρκώς με την καθιέρωση της αλληλέγγυας ευθύνης των, κατά τον χρόνο αυτό, εντεταλμένων στη διοίκησή της προσώπων.

Κατ’ αναλογία, αντιθέτως, όσων ισχύουν για τους λοιπούς εντεταλμένους στη διοίκηση των νομικών προσώπων, οι εκκαθαριστές ευθύνονται προσωπικώς και αλληλεγγύως, κατά το μεν στάδιο της εκκαθάρισης, μόνον για την καταβολή των φορολογικών οφειλών που προέρχονται από παρακρατούμενους και επιρριπτόμενους στην κατανάλωση φόρους, κατά τον δε χρόνο περάτωσης της εκκαθάρισης, για την καταβολή, πέραν των φόρων αυτών, και του φόρου εισοδήματος [και, υπό το καθεστώς του Κ.Φ.Δ., και των λοιπών ρητώς κατονομαζόμενων στις οικείες διατάξεις φόρων και συναφώς επιβαλλόμενων τόκων και προστίμων]».


ΣΧΟΛΙΑ