Οι καιροί ου μενετοί για τις ελληνικές επιχειρήσεις, που κάνουν ό,τι μπορούν για να βρουν φθηνή χρηματοδότηση, ώστε να μπορέσουν να υλοποιήσουν τα σχέδιά τους, όμως τα επιτόκια χορηγήσεων των τραπεζών βρίσκονται σε υψηλά, για πολλούς απαγορευτικά επίπεδα, με αποτέλεσμα σε αρκετές περιπτώσεις να ασκούν πιέσεις προς τις τράπεζες για μειωμένα επιτόκια, και όχι σπάνια να καταφέρνουν να δανείζονται τελικά με μικρότερο επιτόκιο.

Οι πιέσεις αυτές δεν είναι φυσικά αδικαιολόγητες, με δεδομένο ότι τα επιτόκια σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης είναι σημαντικά χαμηλότερα, ενώ το μειωμένο country risk για την Ελλάδα και η αποκλιμάκωση των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων θα έπρεπε θεωρητικά να οδηγήσει σε αποκλιμάκωση και των επιτοκίων, κάτι που δεν έχει συμβεί. Από την πλευρά τους, βέβαια, οι τράπεζες επισημαίνουν ότι τα χαμηλότερα επιτόκια, σε συνδυασμό με τις περιορισμένες χορηγήσεις δανείων στον ιδιωτικό τομέα, σημαίνουν λιγότερα καθαρά έσοδα από τόκους στους ισολογισμούς τους, και αυτό είναι προφανώς κάτι που αποτρέπει τις τράπεζες από το να υποχωρήσουν στις πιέσεις των επιχειρηματιών.

Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις οι τράπεζες κρίνουν ότι η χορήγηση δανείων με χαμηλότερο επιτόκιο είναι επωφελής, κυρίως επειδή διευκολύνει την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, από την οποία προφανώς θα επωφεληθούν μακροπρόθεσμα και οι ίδιες οι τράπεζες.

Μία κατηγορία επιχειρήσεων που έχουν πιο ευνοϊκή μεταχείριση από τις τράπεζες είναι αυτές που παρά τις δυσκολίες για την ελληνική οικονομία έχουν καταφέρει τα τελευταία χρόνια να αναπτυχθούν, ενισχύοντας την κερδοφορία τους, ενώ έχουν χτίσει σχέσεις εμπιστοσύνης με τους πιστωτές τους, αποπληρώνοντας εγκαίρως όλες τις οφειλές τους. Μάλιστα, ορισμένοι επιχειρηματίες το βλέπουν αυτό σαν “συναλλαγή”: αυτοί έκαναν το καθήκον τους και πλήρωσαν στις τράπεζες μεγάλα ποσά ως τόκους για τα δάνειά τους, και τώρα θεωρούν ότι αξίζουν μία πιο ευνοϊκή χρηματοδότηση, ως επιβράβευση. Και συχνά οι τράπεζες δεν τους χαλάνε χατίρι, γνωρίζοντας ότι πρόκειται για χρήματα που θα τα πάρουν πίσω και με το παραπάνω.

Μία άλλη κατηγορία είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις, κυρίως της υψηλής κεφαλαιοποίησης, αυτές που έχουν τη δυνατότητα να απευθυνθούν και στις διεθνείς αγορές ομολόγων, και άρα μπορούν να πιέσουν τις τράπεζες να τους προσφέρουν χαμηλότερα επιτόκια, γνωρίζοντας ότι αν αρνηθούν, τότε απλώς θα βγουν στις αγορές. Το έχουν ήδη κάνει μεταξύ άλλων ο ΟΤΕ, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, η Motor Oil και η ΤΙΤΑΝ, και γιατί να μην ακολουθήσουν κι άλλες; Μπροστά σε αυτά τα επιχειρήματα των μεγάλων ομίλων, συχνά οι τράπεζες κρίνουν ότι είναι πιο συμφέρον να τους δανείσουν με χαμηλότερα επιτόκια, παρά να τους χάσουν από πελάτες.

Όμως οι τράπεζες σε ορισμένες περιπτώσεις χαμηλώνουν τα επιτόκια και για υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, οι οποίες απλά δεν μπορούν να επιβιώσουν με τα προσφερόμενα επιτόκια και ζητούν μία “ανάσα” για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες. Οι τράπεζες είναι συνήθως πρόθυμες να βοηθήσουν, υπό την προϋπόθεση ότι και οι μέτοχοι των εταιρειών θα κάνουν κάποια κίνηση καλής θέλησης, αποπληρώνοντας μέρος των δανειακών τους υποχρεώσεων.

Άρα, η επίτευξη μίας συμφωνίας με τις τράπεζες για χαμηλότερα επιτόκια δεν αποτελεί… μακρινό όνειρο, αλλά μία ρεαλιστική προοπτική που όλο και περισσότερες επιχειρήσεις εξετάζουν, προκειμένου να μειώσουν το κόστος χρηματοδότησής τους και να αναπτυχθούν περαιτέρω.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Γιατί η Alpha Finance «κόβει» τις τιμές-στόχους των ελληνικών τραπεζών

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Απίστευτες υποθέσεις φοροδιαφυγής: 14 δημόσιοι υπάλληλοι «ξέχασαν» να δηλώσουν 13 εκατ. ευρώ

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ: Ο Τσακαλώτος επαναλαμβάνει το μακάβριο επιχείρημα Τσίπρα για τους συνταξιούχους: Το θέμα θα λυθεί με «φυσικό τρόπο»