Οι εθνικές εκλογές στην Ελλάδα πλησιάζουν. Οι επενδυτές θα πρέπει να είναι αισιόδοξοι, αλλά όχι και εφησυχασμένοι. Πιστεύω ότι η Νέα Δημοκρατία θα κερδίσει στις 7 Ιουλίου και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας. Ωστόσο, με τον Αλέξη Τσίπρα στην αξιωματική αντιπολίτευση, οι προσπάθειες του Μητσοτάκη για γενναίες μεταρρυθμίσεις θα συναντήσουν κοινωνικές αντιδράσεις – κάτι που ελέγχει απόλυτα ο κ. Τσίπρας.

Ήταν η φωτιά στο Μάτι, πέρυσι στα τέλη του Ιουλίου, που οδήγησε τον κ. Τσίπρα στην απόφαση να μην προχωρήσει σε εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2018, όπως ήθελαν οι φήμες τότε. Το αποτέλεσμα θα ήταν ευνοϊκό, καθώς η Ελλάδα μόλις είχε βγει από το τρίτο μνημόνιο τον Αύγουστο, υπήρχε ικανοποίηση από τις θεαματικές επιδόσεις του τουρισμού και τα ταξίδια του (σ.σ. του Αλ.Τσίπρα) σε Λονδίνο με Βρυξέλλες είχαν αποδειχθεί επιτυχή. Παρ’ όλα αυτά, η καταστροφή που προκάλεσε η πυρκαγιά, σε συνδυασμό με την ανικανότητα των αξιωματούχων να αντιμετωπίσουν την κρίση, έβαλε στον «πάγο» τα σχέδια για εκλογές τον Σεπτέμβριο.

Φέτος, περίμενα ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα καθυστερούσε τις εκλογές μέχρι μετά το καλοκαίρι, για να αποκομίσει τα οφέλη μιας ακόμη καλής τουριστικής χρονιάς. Η φράση «Είναι η οικονομία, ηλίθιε» για την προεδρική προεκλογική καμπάνια του Μπιλ Κλίντον, το 1992, δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρη.

Παρ΄όλα αυτά, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών έφερε τις εκλογές νωρίτερα. Η διαφορά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ στη διάρκεια όλης της προηγούμενης χρονιάς δεν παρουσίαζε μεταβολή, όμως ο κ. Τσίπρας ανέμενε κλείσιμο της ψαλίδας, εξαιτίας της μείωσης της ανεργίας και κάποιων θετικών μέτρων που ανακοίνωσε πριν από τις ευρωεκλογές.

Αυτά τα μέτρα -φοροελαφρύνσεις και επιδόματα σε συνταξιούχους παρά την επιβεβλημένη από τους δανειστές λιτότητα- δεν συνιστούν μόνο χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας προεκλογικής περιόδου, αλλά ένα ακόμη δείγμα των αλλαγών που έρχονται στο εσωτερικό ΕΕ.

Στην επόμενη φάση μετεξέλιξης της ΕΕ, η εξουσία θα μεταφερθεί από το κέντρο στις εθνικές κυβερνήσεις, όπως ήδη παρατηρείται στην Γαλλία και στην Ιταλία.

Τέτοιες μεταβολές ίσως να επιβραδυνθούν επί τους παρόντος εξαιτίας των κοινωνικοπολιτικών ανησυχιών που εμποδίζουν τις Βρυξέλλες από το να ασκούν μεγάλη επιρροή, ενώ πλησιάζει και η αποχώρηση της Άνγκελα Μέρκελ από το πολιτικό προσκήνιο.

Το γεγονός αυτό προφανώς θα έχει σημαντικές επιπτώσεις σε ορισμένες χώρες, όπως αυτές της Νέας Χανσεατικής Ένωσης, της ομάδας των κυβερνήσεων που βλέπουν επικριτικά και με καχυποψία τα σχέδια του Μακρόν για ακόμη περισσότερη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Γιατί οι επενδυτές να είναι αισιόδοξοι;

Το υπαρξιακό ζήτημα του Grexit ανήκει στο παρελθόν. Η οικονομία έχει σταθεροποιηθεί και αναπτύσσεται, αν και με μόλις 2%, δεδομένων των περιορισμών που επιβάλουν οι στόχοι για αυξημένα πρωτογενή πλεονάσματα, εκτός της εξυπηρέτησης του χρέους, στο 3,5% έως το 2022.

Η ψυχολογία των αγορών έχει βελτιωθεί, όπως φάνηκε πρόσφατα από την επιτυχή έκδοση ομολόγου.

Τα 10ετή ομόλογα κινούνται στο ιστορικό χαμηλό του 2,5% και το ελληνικό χρηματιστήριο σημείωσε άνοδο 35% την φετινή χρονιά.

Επιπλέον, ο δείκτης PMI βρίσκεται σε ανοδική τροχιά, πιο ισχυρός από ποτέ τα τελευταία 20 χρόνια, κάτι που υποδηλώνει ότι οι συνθήκες στον ελληνικό μεταποιητικό κλάδο βελτιώνονται συνεχώς.

Στον κλάδο των υπηρεσιών, ο τουρισμός, ο οποίος συνεισφέρει πάνω από το 20% του ΑΕΠ, εξακολουθεί να ανθεί.

Αυτό είναι και το κλειδί για το ενδιαφέρον που υπάρχει από την πλευρά διεθνών επενδυτών και εταιρειών private equity για πακέτα μη εξυπηρετούμενων δανείων, καθώς και για ακίνητα ή ξενοδοχεία.

Ωστόσο, θα ήταν ακόμη καλύτερα αν η Ελλάδα μπορούσε να συγκριθεί με την Ισπανία ή την Ιρλανδία.

Οι άμεσες ξένες επενδύσεις για το 2018 μπορεί να ξεπέρασαν τα 3,6 δισ. ευρώ, σημειώνοντας άνοδο 13% σε έναν χρόνο, τρεις φορές υψηλότερες από το 2015. Όμως, η υψηλή φορολόγηση, οι πολύπλοκοι κανονισμοί και η απουσία διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων συγκράτησαν την περαιτέρω αύξηση των άμεσων ξένων επενδύσεων.

Επιπλέον, τα NPLs στοιχειώνουν ακόμη τους ισολογισμούς των τραπεζών, βάζοντας εμπόδια στην ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας.

Γιατί δεν πρέπει να εφησυχάζουν οι επενδυτές;

Όπως έχει δείξει η εμπειρία των κυβερνήσεων του Γκέρχαρντ Σρέντερ στην Γερμανία και του Τόνι Μπλερ στην Βρετανία, οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις μπορούν να περάσουν ευκολότερα σκληρούς νόμους. Όπως και ο κ. Τσίπρας κατάφερε να περάσει σκληρά μέτρα με σχεδόν μηδενική κοινωνική αντίδραση τα τελευταία δύο χρόνια. Κάτι τέτοιο δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί με μια κεντροδεξιά κυβέρνηση.

Ως εκ τούτου, οι επενδυτές θα πρέπει να έχουν στον νου τους ότι μια κυβέρνηση ΝΔ με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα μπορούσε να πυροδοτήσει εκ νέου κοινωνικές αντιδράσεις.

Η ελληνική οικονομία δεν βρίσκεται πλέον στην ίδια κρίσιμη κατάσταση και επομένως τα μέτρα δεν θα είναι τόσο τιμωρητικά.

Όμως, θα δώσουν την ευκαιρία σε υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και στα συνδικάτα, να δημιουργήσουν αναταραχή. Και το πιο σημαντικό, θα ξαναβάλουν τον κ. Τσίπρα στον ρόλο που του ταιριάζει περισσότερο: αυτόν του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Υπάρχει πιθανότητα να κερδίσει ο κ. Τσίπρας;

Εάν είχε αντέξει μέχρι τον Σεπτέμβριο, πιστεύω πως θα μπορούσε. Όμως, τώρα δεν υπάρχει χρόνος και η συγκυρία ευνοεί τον κ. Μητσοτάκη.

Κινδυνεύει μια κυβερνητική αλλαγή να εκτροχιάσει την ανάκαμψη;

Δεν το πιστεύω, αν και το μελτέμι του Αυγούστου δεν θα είναι καλοτάξιδο. Τα δεκαετή ομόλογα με απόδοση 2,4% μοιάζουν ακριβά.

Ο Θάνος Παπασάββας είναι ιδρυτής και επικεφαλής επενδύσεων της εταιρείας συμβούλων ABP Invest, στο Λονδίνο