Το παράδειγμα του management της διεθνοποιημένης εταιρίας Folli Follie και, λυπάμαι που το λέω, πρέπει αλλά πρέπει να διδάσκεται στα διεθνή πανεπιστήμια. Ας δουμε το γιατι. Απλα και ψύχραιμα. Το Fund QCM χαρακτήρισε την εταιρία σου Parmalat (ιταλική γαλακτοβιομηχανία που χρεοκόπησε την δεκαετία του 2000 γιατί υποστήριζε ψευδώς ότι είχε 4,5 δισ. ευρώ στα ταμεία της) και δεν αντιδράς. Σου λένε ότι σου λείπουν λεφτά από το ταμείο και πάλι λες αλλά αντ΄ άλλων. 

Ακόμα σου λένε εδώ και μερικές ώρες ότι η εταιρία σου είναι σάπιο μήλο που βγήκε από το καλάθι και πάλι δεν λες κουβέντα. (Καταλαβαίνουν όλοι ότι η έκφραση σάπιο μήλο που βγήκε από το καλάθι είναι ίσως πολύ βαρύ και προάγγελος δεινών που ακόμα δεν έχουμε δει για την Folli). 

Σου τσακίζουν την μετοχή, οι τραπεζίτες όλης στης χώρας μιλάνε από το πρωί έως το βράδυ για εσένα, έχεις απαξιώσει ένα ολόκληρο χρηματιστήριο και πάλι είσαι εξαφανισμένος. 

Είσαι στην Κίνα, είσαι στην Αθήνα, είσαι στις Σπέτσες ή στην Μύκονο στο Santa Marina; 

Όλη η Ελλάδα μιλάει για την οικογένεια Κουτσολιούτσου που έριξε μια ολόκληρη χώρα στο καναβάτσο.  

Και εσύ τι ψελλίζεις; Κάνεις λόγο για φήμες που ακούγονται δέξια αριστερά και άλλα τέτοια ασυνάρτητα και απλά ζητάς μετά από σχεδόν ένα μήνα που η αξια της Folli  έχει χάσει 70%,  η μετοχή της εταιρία σου να βγει από το χρηματιστήριο. 

Και να θέλει να πει κάποιος μια κουβέντα και πάλι δεν μπορεί. Το management της οικογένειας Κουτσολιούτσου είναι σαφές ότι αποδείχθηκε μοιραίο για τους ίδιους και για την εταιρία τους.