Η μορφή της επίθεσης που επέλεξε ο υπουργός Πάνος Σκουρλέτης κατά του διευθύνοντος συμβούλου της Eldorado Gold Paul Wright, τον κατατάσσει δυστυχώς, στην ίδια τάξη με τους δημοσιογράφους που σήμερα απασχολούν τη δικαιοσύνη. Δεν μιλάμε για εκβιασμό αλλά για τη σκόπιμη διασπορά αρνητικών «ειδήσεων».

Βέβαια, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι ο κ. Σκουρλέτης παρασύρθηκε από την αγωνία του για μία επένδυση που καταστρέφει την περιοχή –όπως πιστεύει. Αλλά, ο κ. Σκουρλέτης δεν είναι ένα απλό μέλος του Σύριζα—οπότε τέτοιες συμπεριφορές τείνουν να γίνουν μοιρολατρικά αποδεκτές από τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Είναι υπουργός και μάλιστα Περιβάλλοντος και Ενέργειας—τομείς κρίσιμους για την πολυπόθητη και φευγαλέα ανάπτυξη της χώρας. Το λιγότερο που όφειλε, λοιπόν, είναι να μετρά τα λόγια του.

Χωρίς να προσφέρει καμία απόδειξη ο υπουργός επέλεξε τη δια των ΜΜΕ «δολοφονία» ενός επενδυτή. Αν ο Πάνος Σκουρλέτης διαθέτει συγκεκριμένα και αδιάσειστα στοιχεία όχι απλώς για σορτάρισμα των μετοχών της εταιρείας αλλά για σορτάρισμα που βασίστηκε σε εσωτερική πληροφόρηση, τότε όφειλε να τα καταθέσει στις αρμόδιες Επιτροπές Κεφαλαιαγοράς στην Ελλάδα και στον Καναδά. Τότε και μόνο τότε θα μπορούσε να εξαπολύσει την ανοίκεια επίθεση του.

Η επίθεση με βάση φήμες, μέσω της δημοσιότητας και με την σίγουρη κάλυψη της βουλευτικής ασυλίας που θα του προσφέρουν οι ιδεοληπτικοί συνάδελφοι του αν ο CEO της εταιρείας προσφύγει στη Δικαιοσύνη, δεν αρμόζει σε υπεύθυνο υπουργό του Ελληνικού Κράτους. Διασύρεται ο ίδιος, που λίγο μας ενδιαφέρει στο κάτω-κάτω, αλλά μαζί του διασύρεται και η χώρα. Διεθνώς.

Με τις συνθήκες αυτές το ξένο κεφάλαιο χωρίς το οποίο η χώρα δεν μπορεί να αναπτυχθεί, θα αποφεύγει τη χώρα μας «όπως ο διάβολος το λιβάνι», για να θυμηθούμε τη λαϊκή θυμοσοφία. Το μόνο που απομένει στον Πάνο Σκουρλέτη είναι είτε να καταθέσει άμεσα τα στοιχεία –αν τα έχει – είτε να ζητήσει δημόσια συγνώμη.

Για να ξεκαθαρίσει επιτέλους αυτή η υπόθεση με τις Σκουριές που έχει κάνει την Ελλάδα διεθνώς ρεζίλι.