Ο Αλέξης Τσίπρας προσπαθεί να μας συστήσει έναν διαφορετικό εαυτό. Σαν να ξεχνά τα έργα και τις ημέρες του ως πρωθυπουργός. Ας θυμηθούμε κάποια ζητήματα που υπογραμμίζει προσπαθώντας να τα διαγράψει.

Δηλώνει ότι δεν συνεργάζεται με τη Δεξιά. Προς θεού κιόλας… Προφανώς, η δήλωση δεν αφορά την πατριωτική δεξιά του Πάνου Καμμένου, με τον οποίο συγκυβέρνησε και έκανε αγκαλιές (κυριολεκτικά). Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ήταν ο κυβερνητικός εταίρος του ΣΥΡΙΖΑ από το 2015 έως το 2019. Τότε η συνεργασία τους δεν αποτελούσε εμπόδιο. Ήταν εφαλτήριο: Πάνος ή εκλογές, Πάνος ή χάος. Σήμερα ο Τσίπρας δηλώνει αποφασισμένος. Το είπε ξεκάθαρα, κάπως έτσι: «Α πα πα πα πα, εγώ, Δεξιά ποτέ, στη Χώρα του Ποτέ Ποτέ».

Ελπίζει ότι ξεχάσαμε τον Καμμένο και τις κοινές τους κυβερνητικές περιπέτειες. Φευ, η μνήμη δεν αποτελεί προνόμιο των πρωταγωνιστών της Ιστορίας.

Πάμε παρακάτω. Ο Τσίπρας είπε σκωπτικά ότι ολόκληρη η κυβέρνηση φωτογραφήθηκε με την αποπεμφθείσα πρέσβη των ΗΠΑ. Στην ίδια πρέσβη έσπευσε να απευθυνθεί και ο ίδιος για συνάντηση. Το ρήμα «έσπευσε» αφήνει να εννοηθεί ότι η συνάντηση ήταν κάτι ύποπτο ή τουλάχιστον πολιτικά επιλήψιμο.

Μόνο που ένας πρώην πρωθυπουργός συναντά θεσμικά τον Αμερικανό πρέσβη, όπως συναντούν οι υπουργοί τους διπλωματικούς εκπροσώπους ξένων χωρών. Δεν πρόκειται για χάρη ούτε για προσωπική εξυπηρέτηση. Είναι μέρος της πολιτικής και διπλωματικής ζωής. Αν, λοιπόν, οι φωτογραφίες με την πρέσβη αποτελούν λόγο κριτικής, θα πρέπει να εξηγήσει και η δική του συνάντηση, που καταγράφεται σε επίσημο ημερολόγιο.

Άλλο θέμα. Ο Αλέξης Τσίπρας επισκέφθηκε το Άγιον Όρος. Δικαίωμά του να αναζητά την πνευματικότητα, να γίνεται όψιμα πιστός. Η πίστη είναι προσωπική υπόθεση και κανείς δεν δικαιούται να του την απαγορεύσει.

Υπάρχει, ωστόσο, μια λεπτομέρεια από τα χρόνια της πρωθυπουργίας του. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε υποσχεθεί τον διαχωρισμό Εκκλησίας και κράτους. Όταν ο υπουργός Θρησκευμάτων Νίκος Φίλης επιχείρησε να προχωρήσει σε αλλαγές που προκαλούσαν την αντίδραση της Εκκλησίας, έφαγε κλωτσιά στα οπίσθια. Εκδιώχθηκε από το υπουργείο το 2016. Τόσο κράτησε η μεταρρυθμιστική αποφασιστικότητα απέναντι στην εκκλησιαστική ιεραρχία.

Ο επισκέπτης του Αγίου Όρους δεν χρειάζεται να δώσει εξηγήσεις για τις προσωπικές του επιλογές. Ο πολιτικός, όμως, που υποσχόταν τον διαχωρισμό Εκκλησίας και κράτους, καλό είναι να θυμάται πώς αντέδρασε, όταν ο αρμόδιος υπουργός επιχείρησε να κόψει τους μισθούς των παπάδων από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει κάθε δικαίωμα να αλλάζει. Αρκεί να μην περιμένει ότι μαζί του θα αλλάξει και η μνήμη μας.
 
Διαβάστε επίσης

Η Κεραμέως ως Ανθρώπινο Δυναμικό