Μετά από οκτώ χρόνια τεράστιας κρίσης, πρωτοφανούς μείωσης του επιπέδου διαβίωσης, προγραμμάτων και μνημονίων που λύση δεν έδιναν, σήμερα οι Έλληνες πολίτες βρίσκονται και πάλι, για μια ακόμα φορά, ενώπιον μιας πολιτικής εξαπάτησης.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ψεύδεται συνειδητά, όταν από τα πιο επίσημα χείλη βομβαρδίζει τους ατυχείς πολίτες αυτής εδώ της χώρας με διαβεβαιώσεις ότι μόλις βγούμε από το μνημόνιο (τον Αύγουστο του 2018) θα μπούμε σε μια περίοδο ανάπτυξης για όλους.

Δεν θα είναι για όλους και δεν θα είναι περίοδος ανάπτυξης. Κάθε άλλο μάλιστα. Αυτή είναι η αλήθεια που εμφανίζεται όλο και πιο συχνά μπροστά στα μάτια μας, με τη μορφή ειδήσεων, δεικτών, κάθε λογής στοιχείων που δείχνουν ότι όσο η σημερινή Ελλάδα δεν αλλάζει το αναπτυξιακό της υπόδειγμα, δεν μπορεί να παράγει περισσότερα από όσα καταναλώνει, συνεπώς να έχει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Όλα αυτά τα χρόνια οι Έλληνες πολίτες υπέστησαν τα οδυνηρά αποτελέσματα αποτυχημένων πολιτικών, που εμπνεύστηκε είτε η Αθήνα, είτε οι Βρυξέλλες, είτε η Ουάσιγκτον. Η χώρα μας παρέμεινε –έστω οικονομικά διασωληνωμένη- στην ευρωπαϊκή οικογένεια, γιατί ο ανεπτυγμένος κόσμος, που εκπροσωπήθηκε στους δανειστές της Ελλάδας, αποφάσισε να την αιμοδοτεί όλα αυτά τα χρόνια, παρά το ότι η δική μας χώρα δεν βρήκε εκείνη την πολιτική ηγεσία, που θα αξιοποιούσε αυτή τη στήριξη Ευρωπαίων κι Αμερικανών, προκειμένου να αλλάξει το παραγωγικό της μοντέλο.

Αυτή η περίοδος ευμάρειας για τη διεθνή χρηματοοικονομική κοινότητα φαίνεται ότι φτάνει στο τέλος της. Την Τετάρτη η Credit Suisse δεν μάσησε τα λόγια της: Το πολύ μέχρι τα μέσα του 2018 η παγκόσμια «φούσκα» θα σκάσει, τελειώνει το ράλι μετοχών και ομολόγων, που πρόσθεσε ούτε λίγο ούτε πολύ 27 τρισεκατομμύρια δολάρια στις διεθνείς χρηματαγορές. Λίγο πιο διπλωματική, αλλά εξ ίσου αποκαλυπτική η Goldman Sachs, μιλά για «πόνο» στις τσέπες των επενδυτών, που θα αρχίσει να εμφανίζεται το 2018. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναζητεί στρατηγική εξόδου από την περίφημη «ποσοτική χαλάρωση» που αν απέδειξε κάτι, αυτό είναι ότι το επιχειρηματικό μοντέλο στην ευρωζώνη χρειάζεται σημαντικές αλλαγές, καθώς δεν κατάφερε να απογειώσει τις οικονομίες, αφού κρατά τον πληθωρισμό κάτω του 2%, ακόμα και με μηδενικά επιτόκια. Σε παρόμοια αδιέξοδα, με τις δικές της ιδιαιτερότητες, βρίσκεται και η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ.

Πού οδηγούν όλα αυτά; Μα, εκεί που οδήγησε κάθε σπάσιμο μεγάλης φούσκας. Σε οικονομική συρρίκνωση, ένταση των προβλημάτων, πολιτική αστάθεια, ενίσχυση των άκρων και των αντισυμβατικών πολιτικών δυνάμεων, ακόμα και των καθόλου σοβαρών, και γενικότερα σε μια περίοδο ύφεσης και αστάθειας.

Σε αυτό το νέο, πολύ πιο δύσκολο τοπίο θα βγει η χώρα μας στις αγορές. Με πολύ υψηλότερα επιτόκια από αυτά που απολαμβάνει όλα αυτά τα χρόνια της «προστασίας» των πιστωτών της, χωρίς την παραμικρή αναδιάρθρωση της παραγωγικής της βάσης, χωρίς να ιαθούν οι περισσότερες παθογένειες που την οδήγησαν στην χρεοκοπία του 2010, με μια πολιτική οριζόντιας υπερφορολόγησης, ένα δημόσιο σπάταλο και αρτηριοσκληρωτικό, μια κοινωνία διστακτική απέναντι στις επενδύσεις, που κυριαρχείται από παρωχημένες αριστερές ιδεοληψίες κι ένα λαό που η πολιτική του ηγεσία του κάνει καθημερινή πλύση εγκεφάλου ότι από τις 19 Αυγούστου 2018 που θα απαλλαγούμε από το μνημόνιο της αριστεράς, αίφνης όλα θα αρχίσουν να είναι καλύτερα.

Πρόκειται για πολιτική εξαπάτηση του αισχίστου είδους.-

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Πάνος Καμμένος: Η συμφωνία έχει λήξει από τις 10 Οκτωβρίου – Δεν έχω υπογράψει τίποτα (video)

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Κοινωνικό Μέρισμα: Στις 604.389 οι εγκεκριμένες αιτήσεις μέχρι τώρα

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ: ΝΔ: Υποβάλλει επίκαιρη επερώτηση προς τον Νίκο Κοτζιά για τη Σαουδική Αραβία