Ξέρει ο άνθρωπος, διαπρεπής καθηγητής είναι. Ο υπουργός Οικονομίας Δημήτρης Παπαδημητρίου δημοσίευσε την άποψή του σύμφωνα με την οποία η μείωση των φόρων στις επιχειρήσεις δεν οδηγεί απαραίτητα στην ανάπτυξη. Κι επειδή είναι σοβαρός, βάζει και παραπομπές στο κείμενο, πετάει κι ένα ΔΝΤ στα επιχειρήματα, κοτζάμ μελέτη.

Πλην όμως αυτό που παρουσιάζει στα επιχειρήματα (IMF Working Paper WP/13/1, Growth Forecast Errors and Fiscal Multipliers) όχι μόνο δεν είναι μελέτη αλλά είχε ξεσηκώσει αρνητικά την επιστημονική κοινότητα όταν δημοσιεύτηκε, τον Ιανουάριο του 2013.

Ο Παπαδημητρίου επικαλείται την αναφορά των Blanchard-Leigh (του επικεφαλής οικονομολόγου του ΔΝΤ και του συνεργάτη του), μια αναφορά που ποτέ δεν αποτέλεσε επίσημη θέση του οργανισμού. Δεν ήταν καν ολοκληρωμένη μελέτη έτσι όταν διακινήθηκε το κείμενο είχε σαφή προειδοποίηση ότι εκφράζει μόνο απόψεις των συντακτών. Είχε γίνει τότε ο κακός χαμός, τόσο για το περιεχόμενο της αναφοράς όσο και για τον τρόπο με τον οποίο ο οικονομολόγος εκμεταλλεύτηκε τη θέση του για να προβάλλει τις προσωπικές του θέσεις.

Καταλαβαίνουμε την αγωνία του υπουργού, να υπερασπιστεί την πολιτική της κυβέρνησης, να υπερασπιστεί την ιδέα ότι η υψηλή φορολόγηση δεν επιδρά στην κατάρρευση της οικονομίας. Μέσα σε 7 χρόνια, μέχρι τον Ιούνιο 2016, έκλεισαν 244.714 επιχειρήσεις.

Το μπακαλίστικο επιχείρημα, αυτό που προβάλουν οι σύνδεσμοι των επαγγελματιών είναι ότι οι επιχειρήσεις κλείνουν επειδή δεν αντέχουν την υπερφορολόγηση. Το πανεπιστημιακό επιχείρημα είναι ότι δεν υπάρχει στην ακαδημαϊκή κοινότητα κοινή θέση για συσχετισμό μειωμένων φόρων και ανάπτυξης. Ο βιοτέχνης, ο βιομήχανος, βγάζουν ένα χαρτάκι και λένε: από εδώ η είσπραξη, από εδώ οι υποχρεώσεις στο κράτος. Ο βιοτέχνης, ο βιομήχανος είναι μείον. Όσοι υάρχουν ακόμα στην αγορά, προειδοποιούν ότι κινδυνεύουν.

Η Δημήτρης Παπαδημητρίου υποστηρίζει ότι τα μερίσματα από τα κέρδη που θα προκύψουν από τη μείωση της φορολογίας, δεν θα επενδυθούν ξανά στις εταιρείες. Τον καταλαβαίνουμε: ως γνωστόν οι έλληνες επιχειρηματίες κοιμούνται σε στρώματα φουσκωμένα με κατοστάρικα_ ούτε επανεπένδυση κάνουν ούτε ξαναρίχνουν το χρήμα στην αγορά με κατανάλωση. Το λέει πάντως με βεβαιότητα, θα πάρουν το μέρισμα για τον εαυτό τους. Βασίζεται στην επιστημονική μέθοδο «μύρισα τα νύχια μου».

Απέναντι στον υπουργό στέκονται όλοι οι παραγωγικοί φορείς. Απέναντι από τον υπουργό στέκεται και η Τράπεζα της Ελλάδος. Με έμφαση, με επιμονή και σε όλους τους τόνους, όλοι μεταφέρουν την κοινή πεποίθηση. Οι υποχρεώσεις απέναντι στο κράτος (φόρος και εισφορές) ευθύνονται πρωτίστως για την οικονομική καταστροφή τους. Να διευκρινίσουμε βεβαίως ότι ο ένας μιλάει για δημοσιονομική σωτηρία, άλλοι μιλούν για διάσωση επιχειρήσεων. Όλα όμως βρίσκονται στο ίδιο πλέγμα.

Να προσθέσουμε κάτι. Ο καθηγητής Δημήτρης Παπαδημητρίου έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι «οι πανεπιστημιακοί λένε πολλά». Το είχε δηλώσει ότι μαθεύτηκε ότι υποστήριξε κάποτε την θέσπιση διπλού νομίσματος, δραχμής και δραχμούλας, για τις συναλλαγές με το εξωτερικό και για τις εσωτερικές πληρωμές. Τώρα μιλάει ως υπουργός. Παραμένει στο διηνεκές πανεπιστημιακός.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Στρατηγικό σχέδιο για την ανάπτυξη της χώρας

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ:ΕΝΦΙΑ: Ριζικές αλλαγές με 50% αύξηση για όσους έχουν πάνω από ένα ακίνητο

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ: Άγης Βερούτης: Λαμόγια