Το τελευταίο αντίο στην Γωγω Μαστροκώστα: Ανατριχιάζει ο επικήδειος της κόρης της, Βικτώριας – «Μαμά, δεν σου λέω αντίο, θα είσαι για πάντα μέσα μου» (φωτο)

Το τελευταίο αντίο λένε σήμερα στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό συγγενείς και φίλοι στην Γωγώ Μαστροκώστα, στο φωτεινό και γεμάτο ενέργεια κορίτσι που είχε κλέψει τις καρδιές των Ελλήνων την δεκαετία του 90′ και στις αρχές του 2000, μέσα από την παρουσία της σε ψυχαγωγικές εκπομπές και σίριαλ και που έχασε την μάχη από τον καρκίνο σε ηλικία μόλις 56 ετών.

Τραγικές φιγούρες είναι ο σύζυγός της, Τραϊνός Δέλλας, η κόρη τους, Βικτώρια καθώς και η μητέρα της Γωγώς Μαστροκώστα και η αδερφή της, που από νωρίς βρίσκονται στην εκκλησία για να αποχαιρετήσουν την αγαπημένη τους Γωγώ.

Στο πλευρό τους βρίσκονται και πρόσωπα του καλλιτεχνικού χώρου και στενοί φίλοι της πρώην γυμνάστριας και μοντέλο. Μεταξύ αυτών ο Χάρης Σιανίδης, ο Αντώνης Ρέμος, η Υβόννη Μπόσνιακ, ο Βασίλης Μπισμπίκης, η Δέσποινα Βανδή, η Νόνη Δούνια, ο Βασίλειο Κωστέτσος, ο Λάκης Γαβαλάς, ο Νίκος Κουρκούλης, ο Κώστας Χαλκιάς, η Ελένη Πετρουλάκη, ο Ίλια Ίβιτς, ο Ντέμης Νικολαΐδης, η Μαρί Κωνσταντάτου, ο Τάκης Φύσσας, ο Τάκης Ζαχαράτος και πολλοί ακόμη.

Η κόρη της Γωγώς Μαστροκώστα,  Βικτώρια Δέλλα ράγισε καρδιές στον επικήδειο λόγο της, μιλώντας για τη μητέρα της. Πιο συγκεκριμένα είπε: «Ξέρω πως σήμερα είναι μια ημέρα πένθους και πως όλοι είμαστε βαθιά στεναχωρημένοι. Όμως μέσα μου νιώθω πως δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Γιατί πέρα απ΄ όλα, το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη. Η μάμα μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνεια. Αγάπησε βαθιά και έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά. Πάλεψε με χαμόγελο, αλλά όχι με φόβο. Η μαμά μου ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Ήταν μια υπέροχη σύζυγος, μια αληθινή φίλη, μία στοργική κόρη και μια δυνατή αδελφή.

Και πάνω απ΄ όλα μια μοναδική μαμά. Μαμά, με έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά μου έδειξεις τι σημαίνει να έχεις αξίες. Μου έμαθες να μην είμαι κακομαθημένη και να πατάω στα πόδια μου. Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη. Ήσουν και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου, το άτομο με το οποίο θα μοιράζομαι τα πάντα. Όταν ήμουν μικρή σου έλεγα πως όταν θα φύγω για σπουδές θα σε πάρω μαζί μου και τώρα ξέρω ότι θα είσαι παντού μαζί μου. Και αυτό το φρόντισες εσύ. Στον γάμο σου είχες γράψει ένα τραγούδι για τον μπαμπά και τώρα ήρθε η στιγμή να σου αφιερώσω έναν στίχο. Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική. Σε αγαπώ μαμά μαμά, δεν σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου».

Επικήδειο εκφώνησε και ο Τραϊανός Δέλλας, που στάθηκε σαν βράχος στον πλευρό της, όσο έδινε την δική της μάχη με τον καρκίνο.

Συγκεκριμένα είπε:

«Αγγελέ μου, αγάπη μου, έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού, ο φύλακας άγγελός μου έκανες. Στα πεντηκοστά μου γενέθλια όταν έμεινα μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήραν για τη εντατική λύθηκαν όλα ξαφνικά προς το μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή, αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Με τη δικιά σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσει, πόσο επιμονή για να τα ξεπέρασες. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν. Και αυτό είναι μια ακόμη απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορώ να σε καταλάβω. Αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου, τις στιγμές που ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου. Για να μπορέσω να δω καθαρά την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες.

Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα μωρό μου. Γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα, το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω. Όπως κάνουν στα μωρά. Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμα μεγαλύτερη, όταν έφερε στον κόσμο το δικό μας μωρό. Τη Βικτόρια. Και έτσι είχα δύο μωρά όπως έχω. Είχε την δική του φροντίδα. Αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που είχα για εσάς. Και ευτυχώς είναι αστείρευτο. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως την φανταζόμουν. Παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στο δρόμο μας. Είμαστε μαζί. Κρατώντας ο ένας τον άλλο. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Ούτε στιγμή.

Πάντα είσαι στο μυαλό μου και πάντα είναι προτεραιότητά μου. Γιατί είσαι το μωρό μου. Σε κάθε Τράι που φώναζες ήμουνα εκεί. Μαζί σου. Έζησα τις πιο όμορφες και τις πιο δύσκολες στιγμές. Αλλά και αυτές ακόμα όταν μαζί σου,με ένα χαμόγελο που όλα έσβηναν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις. Αλλά και οι πολύ δύσκολες μαθήματα. Μαθήματα θάρρος, αξιοπρέπειας, δύναμη ψυχής, καλοσύνης, στωικότητας, υπομονής και άλλων πολλών αρετών που έχεις μέσα σου. Τα σ’ αγαπώ που σου έχω πει είναι πολύ λίγα για αυτό που αισθανόμουν για σένα. Το ευχαριστώ είναι πολύ μικρό για αυτά που μου έδωσες.

Και η ευγνωμοσύνη μου στον Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους Του για συντροφιά μεγάλη. Άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο. Αγάπη μου, άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα, μη φοβάσαι, θα πάρω μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια. Και βγήκαμε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε σ’ ωκεανό. Αλλά και πάλι σου είπα, μη φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου, εσύ μόνο κολύμπα και το έκανες. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο σε έχασα από δίπλα μου.

Ξεκουράσου αγάπη μου γιατί κουράσεις πάρα πολύ. Και πέτα, πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά από και να είσαι να ξέρεις, η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει. Και ένα κομμάτι θέλω να πω, που αφιερώναμε ένας τον άλλον. Αν ήξερα που πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να μπλέξω, αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουν σίγουρη. Να ήσουν σίγουρη ότι πάλι, πάλι, πάλι σε σένα θα ερχόμουν, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα. Από την ίδια τη σκανδάλη δεν θα φοβόμουνα, πως για μια φορά και πάλι θα ξανασκοτωνόμουνα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε όλοι εδώ. Για να είστε εδώ όλοι κάτι σας έχει δώσει. Ένα χαμόγελο, μια συμβουλή, μια αγκαλιά. Μια στιγμή.

Κρατήστε τις αυτές τις στιγμές. Να αγαπιέστε επειδή μπορείτε. Εμείς θέλαμε να αγαπηθούμε περισσότερο, να αγκαλιαστούμε περισσότερο, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσαμε. Αυτό θα ήθελα ένα μήνυμα. Εγώ ήταν μια μαχήτριά, δεν λύγισε ποτέ. Και αισθάνομαι τόσο μικρός μπροστά της, σε αυτό που μας έχει μάθει, έχει μάθει την κόρη μας».

Στη συνέχεια, ο Τραϊανός Δέλλας και η κόρη του αποχώρισαν μαζί από την εκκλησία, ενώ λίγα λεπτά αργότερα βγήκε και το κατάλευκο φέρετρο της Γωγώς Μάστροκωστα με τον κόσμο που βρέθηκε στο τελευταίο αντίο να χειροκροτάει.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της κόρης της Γωγώς Μαστροκώστα, Βικτώριας, μετά την εξόδιο ακολουθία θα ακολουθήσει η ταφή στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, τόπο καταγωγής της εκλιπούσας. Αντί στεφάνων, η οικογένεια επιθυμεί δωρεά στο Ίδρυμα Φλόγα.

Δείτε φωτογραφίες

 

 

Διαβάστε επίσης 

Καινούργιου για Τραϊανό Δέλλα: Στάθηκε βράχος στη Γωγώ Μαστροκώστα, όπως ο Ντέμης στην Αλεξάνδρα Νικολαΐδου

Γωγώ Μαστροκώστα: Το σπαραχτικό αντίο του Τραϊανού Δέλλα – «Άγγελε μου, αγάπη μου, πετά ψηλά»

Θλίψη για τη Γωγώ Μαστροκώστα: Η συγκινητική παρέμβαση της κόρης της και το μήνυμα προς τα ΜΜΕ