F

Πολιτική

Ο πολιτικός μετασχηματισμός της ΝΔ, ο ντεμοντέ Τσίπρας και οι εκλογές

  • Αλίκη Χατζή

Ο Αλέξης Τσίπρας μιλάει στην Ολομέλεια παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη (ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΡΩΝΗΣ)


Η διαβεβαίωση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι θα εξαντλήσει την τετραετία συνοδεύτηκε από μηνύματα που δείχνουν ότι η κυβέρνηση εισέρχεται πλέον στην τελευταία διετία, με ανοικτό όμως το ενδεχόμενο, αν απαιτηθεί από τις εξελίξεις, να αναθεωρήσει τις αποφάσεις του σε σχέση με τον χρόνο των εκλογών.

Έτσι ερμηνεύεται η κίνηση του να ξεκαθαρίσει επισήμως από τώρα ότι αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία, θα οδηγήσει τη χώρα εκ νέου σε εκλογές. Έστειλε ένα μήνυμα στον ΣΥΡΙΖΑ για το αφήγημα της «προοδευτικής διακυβέρνησης» και ένα επιπλέον στο ΚΙΝΑΛ, που μπαίνει στην τελική ευθεία για την εκλογή νέου αρχηγού.

Η κυβέρνηση στο επόμενο χρονικό διάστημα (δωδεκάμηνο σίγουρα), όπως έδειξαν και οι εξαγγελίες του Σαββάτου στη ΔΕΘ, έχει πολύ δουλειά για να παρουσιάσει αποτελέσματα στην οικονομία, την παιδεία, την υγεία κ.λ.π και να δείξει ότι η μεταρρυθμιστική της ορμή υπερβαίνει τον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους – που δεν είναι καθόλου ασήμαντος, αλλά δεν αρκεί για να δώσει στην κυβερνητική παράταξη σαρωτική εκλογική υπεραξία. Ο δε πρωθυπουργός, θα είναι σταθερά προσηλωμένος σε δύο εκλογικές κατηγορίες: Τη (μικρο) μεσαία τάξη και τους νέους, ηλικίας από 18 έως 30 ετών, οι οποίοι κρατούσαν έως τώρα γυρισμένη την πλάτη στην κεντροδεξιά πλειοψηφία.

Αυτό, στον ΣΥΡΙΖΑ το κατάλαβαν κι ανησυχούν διότι δεν έχουν τρόπο να αντιμετωπίσουν μια κυβέρνηση της Δεξιάς (είτε με την μορφή της νεοφιλελεύθερης, είτε της ακροδεξιάς όπως την αποκαλούν αυτοί) που ανοίγει διαρκώς το πορτοφόλι και δίνει χρήμα στον κόσμο.

Αυτό που δεν κατάλαβαν στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα είναι το άλλο πολιτικό εγχείρημα του Κυριάκου Μητσοτάκη, το οποίο ο πρωθυπουργός στην Θεσσαλονίκη άφησε, επίσης σαφέστατα, να εννοηθεί ότι θα ακολουθήσει στην πορεία: Τον οργανωμένο πολιτικό μετασχηματισμό της ΝΔ. Μπορεί σήμερα κάποιοι να γκρινιάζουν για «πασοκοποίηση», μπορεί άλλοι να λυπούνται για το ξεθώριασμα της δεξιάς ορθοδοξίας (ενώ ο Τσίπρας μιλάει για ακροδεξιά…), αλλά ο πρωθυπουργός διαπνέεται από μία πολιτική φιλοσοφία, η οποία θα επιδιώξει να εμπεδωθεί και να αποκτήσει ευρύτερα ιδεολογικά χαρακτηριστικά – «βλέπω και αριστερά και δεξιά», είπε στη ΔΕΘ κοιτώντας με νόημα τις κάμερες.

Το χειρότερο δε για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι θεωρεί ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης «δεν έχει χρόνο γι’ αυτά», ενώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός κινείται βάση χρονοδιαγράμματος … οχταετίας. Χρειάζεται δηλαδή, δύο, λίγο πολύ σαρωτικές εκλογικές νίκες. Και έως τότε, αποστολή της κυβέρνησης είναι να παρουσιάσει έναν απολογισμό που θα διασφαλίζει κάτι τέτοιο.

Και ο ΣΥΡΙΖΑ; Ο Αλέξης Τσίπρας;

Μοιάζουν να είναι παγιδευμένοι στο παρελθόν, σε έναν ξεπερασμένο κόσμο. Μοιάζουν περισσότερο με κάποια πολιτική … «αίρεση» που δεν μπορεί να συντονιστεί με τον σύγχρονο κόσμο. Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, με απλά λόγια, είναι ντεμοντέ!

Εκφράζει πλέον τις πιο οπισθοδρομικές ιδέες και κυρίως αδυνατεί να αφουγκραστεί (σύμφωνα με την αγαπημένη του ορολογία) την κοινωνία, η οποία στην συντριπτική της πλειονότητα έχει μπουχτίσει, έχει αγανακτήσει, έχει εξαγριωθεί με την παρανομία των αρνητών και αντιεμβολιαστών στους οποίους «κλείνει το μάτι» το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, τη γενικευμένη ανασφάλεια, την συνδικαλιστική τρομοκρατία, την υπερβολή των διαδηλώσεων εν μέσω πανδημίας και γενικότερα την καταχρηστική προβολή των δικαιωμάτων που μετατρέπονται και εκφυλίζονται σε όργανα βασανισμού και εκβιασμού της.

Στον ΣΥΡΙΖΑ ειδικότερα οφείλουν να καταλάβουν ότι αν εξακολουθήσουν να αντιπολιτεύονται με ιδεολογική ιλαροτραγωδία, με τις κορώνες του Πολάκη στη βουλή, στο facebook και σε κομματικές μαζώξεις, με σχόλια για την Σάκκαρη, τον καύσωνα κι ό,τι άλλο λάχει, όσο κι αν πουλήσουν «αντι-δεξιό μέτωπο» και όσο κι αν φλερτάρουν με το ΚΙΝΑΛ, πρώτον, δεν μπορούν να γίνουν ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ’80, και δεύτερον, κανένας σύγχρονος, λογικός άνθρωπος δεν θέλει να επιστρέψει στην δεκαετία του ’80.

Η εύκολη πολιτική με τις δωρεάν τυχοδιωκτικές διαμαρτυρίες, τελείωσε. Η κοινωνία απαιτεί ανάπτυξη και θέσεις δουλειάς χωρίς ιδεοληψίες. Η κοινωνία δεν θέλει επιδόματα, θέλει δουλειές, θέλει μείωση της ανεργίας και επιστροφή των επιστημόνων της. Η κοινωνία έχει φύγει μπροστά αφήνοντας πίσω το διχασμό, το ψέμα και την καθυστέρηση. Όποιος κατανοήσει το πρωτοφανές αυτό momentum, θα κερδίσει το παρόν και το μέλλον. Αλλιώς, θα βουλιάξει στο παρελθόν του.

Διαβάστε επίσης

Άρθρο παρέμβαση: Πόσο μακριά θα πάει η βαλίτσα με τους αρνητές;


ΣΧΟΛΙΑ