Περιορισμένα τα οικονομικά νέα τούτες τις ημέρες – είτε επιχειρηματικά είτε μακροοικονομικά, εκτός κι αν θεωρούνται νέα οι κόντρες στις οργανώσεις της ναυτιλίας, όπου η Μελίνα Τραυλού φαίνεται πως είναι αυτή που μοιράζει το παιγνίδι, η γνωστή διαμάχη Viva Wallet (Καρώνης) με την JPMorgan (Dimon),ή η συγχώνευση ΕΒΕΑ-ΒΙΟΧΥΜ με την διαμεσολάβηση της Συνεταιριστικής Χανίων και πολλά άλλα ψιλά γράμματα. 

Δεν λέω, καλά όλα αυτά αλλά η προσοχή επικεντρώθηκε στην απώλεια του Κώστα Σημίτη, στις πυρκαγιές στο Los Angeles και, φυσικά, στην προεδρολογία.

Για το πρώτο ελέχθησαν τόσα πολλά που τα λόγια πια περιττεύουν. Θα έλεγα, ο ορθότερος τρόπος αποτίμησης του είναι η διαπίστωση ότι σήμερα (και πολύ σωστά μάλιστα) τον τόπο κυβερνούν σε μεγάλο βαθμό δικά του παιδιά, που δεν προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου αλλά από το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη.

Για τις πυρκαγιές, θα υποστήριζα ότι ο κ. Κικίλιας θα όφειλε να είναι ήδη στο αεροπλάνο και να πάει από κοντά να μάθει—τι σημαίνει αληθινή πυρκαγιά και κλιματική κρίση, ποια είναι τα τεχνικά μέσα και ποια η στρατηγική, ποια είναι η οργάνωση και ποια η λειτουργία. Κακό, πάντως, δεν θα έκανε.

Όσο για την προεδρολογία, προσωπικά απλά ντρέπομαι για την διαρκή προσβολή τόσο του θεσμού όσο και της Προέδρου Κατερίνας Σακελλαροπούλου,  για την αδηφαγία του κυνηγητού της επικαιρότητας, για την ανυπομονησία των ΜΜΕ.

Αν υπάρχει ένα θέμα που θα όφειλε να απασχολεί την Ελλάδα αυτό θα ήταν η ακρίβεια. Ας μην μιλάει ο φίλος Τάκης Θεοδωρικάκος για κάμψη: ο πληθωρισμός μπορεί να συγκρατείται – θα διακινδύνευα τον χαρακτηρισμό του προσωρινού– η ακρίβεια… είναι εδώ ενωμένη και δυνατή. Κι ας μην επαίρεται η Μιλένα Αποστολάκου για το πνευματικό βάθος της επερώτησης της ή για το γεγονός ότι επισημαίνει ένα πασίγνωστο θέμα. Το ερώτημα, και προς τους δύο, είναι  τι προτείνουν. Και ο μεν Τάκης Θεοδωρικάκος γνωρίζει πολύ καλά (έχει εξάλλου προκόψει στην διαλεκτική) ότι με αποσπασματικά μέτρα και υποσχέσεις το θέμα δεν λύνεται. Τι θα πει, όταν και οι πέτρες έχουν βουίξει «θα απευθυνθώ εκ νέου στην Επιτροπή Ανταγωνισμού και να ζητήσω την άμεση ανακοίνωση ελέγχου για την ύπαρξη καρτέλ στον χώρο της ιδιωτικής υγείας, όπως είναι καθήκον και ευθύνη της. Θα πρέπει τάχιστα να ολοκληρώσει τον σχετικό έλεγχο και να κάνει τις ανακοινώσεις για το τι βρήκε»; Τα καρτέλ είναι γνωστά (ενέργεια, τρόφιμα, υγεία, ασφάλιστρα) λείπει η πολιτική βούληση για την αντιμετώπιση τους. Κι ας μην μιλήσουμε για τις διευθετήσεις των τραπεζικών χρεώσεων.

Η εξαετία φαίνεται να βαραίνει την κυβέρνηση, ακριβώς όπως συνέβη στην εξαετία Σημίτη. Το πάθημα μπορεί να γίνει μάθημα, όμως, αν επιτέλους η κυβέρνηση αναγνωρίσει δύο κρίσιμα θέματα (πέρα από την ακρίβεια)  Το πρώτο είναι ότι ο πλούτος που συσσωρεύεται στο real estate και στον τουρισμό δεν διαχέεται. Αυτή η θεωρία του trickledown effect έχει από δεκαετίες αποκηρυχθεί και η εμμονή μας σ’ αυτήν θα φέρει την έκρηξη—κοινωνική και πολιτική, κι αυτή δεν εμποδίζεται με την άκρα λαθεμένη πολιτική επιδομάτων. Έχουν αναρωτηθεί άραγε οι ειδήμονες για τα αίτια της κομματικής πανσπερμίας; Οικονομικά είναι στο βάθος, η woke culture δεν βρήκε βιώσιμες ρίζες στην Ελλάδα και ήδη έχει ξεκινήσει ο μαρασμός της. Αφορμή είναι, όχι αίτιο. Μολονότι αποχωρεί κάτι θα μπορούσε να πει ο κ. Αλέξης Πατέλης.

Το δεύτερο είναι η ανάγκη να ετοιμαστεί η χώρα για μεγάλες καταστροφές. Κι όταν γίνονται να μην υποβάλλει το πολίτη σε ηθικά εξευτελιστικές, χρονικά εξωπραγματικές και γραφειοκρατικά απαράδεκτες διαδικασίες. Αν θέλει η κυβέρνηση να βρει ξανά τον «με διαχειριστική επάρκεια» εαυτό της, γνωρίζει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει.

Διαβάστε επίσης

Θύμα του Τραμπ το έτσι κι αλλιώς υπό κατάρρευση σύστημα διεθνούς διακυβέρνησης