Τι ακριβώς επιδιώκουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης όταν κάνουν Φροντιστήρια Μικροφώνου στα στελέχη τους;

Είναι μια πραγματικότητα: τους καθίζουν σε ένα σκηνικό που μοιάζει με στούντιο και τους μαθαίνουν να ξεγλιστρούν στα δύσκολα, να είναι ευθύβολοι, να μην παρασύρονται από τη συζήτηση. Θέλουν δηλαδή να φτιάξουν στρατούς από κυρανάκια. Ο Γραμματέας Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, αυτός που ανέλαβε δηλαδή να οργανώσει τις εκλογές, είναι ο πρώτος διδάξας του μοντέλου επικοινωνίας Scientia et Fiducia. Γνώση και αυτοπεποίθηση. Δεν χρειάζεται να συμφωνούν με το περιεχόμενο του λόγου του. Εμπνέονται από τον τρόπο του.

Υπάρχει όμως μια διαφορά ανάμεσα στους εκπαιδευόμενους εκπροσώπους και τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη. Όλο αυτό που βλέπετε, το έχτισε μόνος του, χωρίς αρχικά να ανήκει σε κάποια Ομάδα επικοινωνίας. Οι εκπαιδευόμενοι εκπρόσωποι κόμματος παίρνουν γραμμή, έχουν κομματική πειθαρχία και κινούνται συντονισμένα προς έναν κοινό πολιτικό στόχο. Ο Κυρανάκης, αντίθετα, ήταν για πολλά χρόνια franc-tireur: κινήθηκε ανεξάρτητα, επέλεξε τα πεδία των συγκρούσεων και ανέβηκε μοναχός του στην ιεραρχία.

Σε αυτή τη σύγκριση βρίσκουμε μια ακόμη ειδοποιό διαφορά. Οι άνθρωποι της αγοράς, που έχουν μια πετυχημένη καριέρα, και μπαίνουν ξαφνικά στην πολιτική, συγκρίνονται με κάποιον που ανέβηκε μεθοδικά τα σκαλιά της εξουσίας. Δεν έπιασε το μικρόφωνο στα ξαφνικά. Είχε μάθει να απευθύνεται σε κοινό. Πρώτα στην αλλοδαπή, με δυο θητείες ως Πρόεδρος της Νεολαίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Θα λέγαμε ότι εκείνη την εποχή δεν τον ήξερε ούτε η μάνα του, αλλά τον έμαθε το περιοδικό Forbes και τον συμπεριέλαβε στη λίστα «30 under 30» για την Ευρώπη στην κατηγορία του Νόμου και της Πολιτικής.

Μιλώντας για τη μητέρα του, ερχόμαστε σε ένα σημείο που θέλει ανάλυση. Σε μια κοινωνία όπου οι πολιτικοί φωτογραφίζονται με όλο τους το σόι, σκυλιά, γατιά, ο Κυρανάκης λέει ότι είναι το παιδί ενός καλοκαιρινού έρωτα στη Σκιάθο. Δεν χάνει ευκαιρία να ευχαριστήσει τη μητέρα του, που τον μεγάλωσε μόνη της, στο Λουξεμβούργο και στις Βρυξέλλες. Είναι άραγε επικοινωνιακό τρικ και αυτό; Επειδή αν ισχύει κάτι τέτοιο, ήταν πολύ πετυχημένο. Οι μονογονεϊκές μανούλες συγκινούνται πέρα και πάνω από πολιτικές πεποιθήσεις. Οι αναλυτές αναρωτιούνται μήπως απλά είναι ο εαυτός του. Προβληματίζει βέβαια αυτό που είπε για το επίδομα παιδιού, για το διχίλιαρο. Είπε ότι πρέπει να το παίρνουν μόνο όσοι γονείς έχουν ελληνική υπηκοότητα. Θα το στερούσε άραγε από τη δική του μάνα, που ως μετανάστρια γέννησε το παιδί της στο Λουξεμβούργο;

Η ανατροφή στην Εσπερία έδωσε στον Κυρανάκη ένα πλεονέκτημα στην επικοινωνία: γαλλικά, αγγλικά τα έμαθε φαρσί. Επειδή έχουν γραφτεί πολλά για το επίπεδο των ξένων γλωσσών στην πολιτική σκηνή, να θυμίσουμε ότι πολλοί ηγέτες παγκοσμίως μιλάνε σπαστά τις ξένες γλώσσες. Θυμηθείτε τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, που μιλάει τα αγγλικά με εξαιρετική γαλλική προφορά. Παρεμπιπτόντως, αυτός ήταν ο πρώτος πολιτικός που εμπιστεύτηκε τον Κυρανάκη. Στις ευρωεκλογές του 2014, όταν ήταν υποψήφιος για την προεδρία της Κομισιόν, του ανέθεσε μέρος της ψηφιακής καμπάνιας.

Υπάρχει ένα ακόμη πλεονέκτημα από την ανατροφή σε διεθνές περιβάλλον και μάλιστα εντός, εκτός και επί των θεσμών. Ξέρει να ξεχωρίσει την Κομισιόν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, γνώση καθόλου αυτονόητη για πλείστους πολιτευτές. Έκανε επίσης το βήμα, να γνωρίσει την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, την ώρα που πολλοί βουλευτές μπερδεύουν το Κογκρέσο με τη Σύγκλητο της αρχαίας Ρώμης. Ίδρυσε μια διατλαντική συμμαχία νέων που διοργάνωνε ετήσιες συνόδους στην Ουάσιγκτον, χτίζοντας γέφυρες ανάμεσα σε Ευρωπαίους αξιωματούχους, Αμερικανούς γερουσιαστές και στελέχη δεξαμενών σκέψης. Παράλληλα, εργάστηκε ως εκπαιδευτής προεκλογικών εκστρατειών για λογαριασμό αμερικανικού πολιτικού ινστιτούτου. Το πιάνετε; Όσο τα άλλα κόμματα αναζητούν εκπαιδευτές στην επικοινωνία, ο Κυρανάκης υπήρξε ο ίδιος εκπαιδευτής τραμπιστών υποψηφίων.

Μια ντουζίνα χρόνια αργότερα και έχοντας καθίσει σε κάμποσες κυβερνητικές καρέκλες, ορισμένες μάλιστα ηλεκτρικές, να ’τον πάλι σε καμπάνια προεκλογική. Έχοντας κατακτήσει αυτό που τα κυρανάκια προσπαθούν να αποκτήσουν μέσα από μαθήματα αυτοπεποίθησης. Το ερώτημα είναι με ποιους θα το στήσει όλο αυτό το εγχείρημα. Η εμπλοκή του με την «Ομάδα Αλήθειας» τον βαραίνει ακόμα. Το θέμα δεν είναι αν δούλεψε ή όχι στην εταιρεία Blue Skies, αλλά ότι είχε δηλώσει πως το κόμμα του δεν έχει καμία σχέση με τους προπαγανδιστές. Αν είχε πει από την αρχή ότι ήταν υπάλληλος εκεί πριν αναλάβει καθήκοντα στον Μητσοτάκη, θα είχε κλείσει το ζήτημα. Ο χειρισμός ήταν κάκιστος για έναν άνθρωπο του métier.

Στο νέο του ρόλο ως Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης καλείται να μεταμορφωθεί από ελεύθερος σκοπευτής σε στρατηγό της προεκλογικής εκστρατείας. Αυτό που θα κάνει τώρα είναι το αντίστροφο από όσα προσπαθούν τα κυρανάκια. Δεν χρειάζεται κανείς να του μάθει να λέει «είστε εκτός θέματος» και «δεν απαντάτε στην ερώτηση». Ούτε θα του πει κάποιος εκπαιδευτής «μάθε αυτό το ποίημα για να το λες όταν σε ρωτούν για το Αιγαίο και αυτούς τους στίχους να τους λες για την ανεργία». Ο ρόλος του από εδώ και πέρα δεν έχει να κάνει με τη δική του εικόνα, αλλά με τη μεγάλη εικόνα.

Διαβάστε επίσης

Η Μαρφίν και οι αλήθειες