Σε όλα θα βρουν λύση οι πολυμήχανοι Αμερικανοί, θα βρουν μοδίστρες να ράβουν ωραία ρούχα (αντί να τα φτιάχνουν σε Βιετνάμ και Κίνα), θα πίνουν πιο πολύ μπέρμπον αντί για εισαγόμενα οινοπνευματώδη, θα οδηγούν τα δικά τους αυτοκίνητα, αν αποδειχτεί ότι υπάρχουν εξ ολοκλήρου αμερικανικά οχήματα. 

Να μας πουν μόνο που θα βρουν πελάτες για όσα δεν είναι χειροπιαστά, για όσα δεν ανήκουν στην κατηγορία παπούτσι, σόγια, σωλήνας. Να μας πουν που θα βρουν πελάτες και πόσο φόρο θα πληρώνουν για να τους κρατήσουν, τώρα που η Ευρώπη θα εφαρμόσει αντίμετρα. Το πιο ενδιαφέρον αφορά τις ψηφιακές υπηρεσίες. Οι μεγάλες εταιρείες ήταν στο απυρόβλητο και ουσιαστικά δρούσαν όπως ήθελε η καθεμιά τους. Χάρη στην ευρωπαϊκή πολυνομία, κάθε εταιρεία έστηνε την έδρα με τρόπο που να προσπερνά τις υποχρεώσεις απέναντι στην Ευρώπη.

Η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ήταν πολύ γλυκιά όταν δήλωσε: «Η Ευρώπη είναι πάντα έτοιμη για μια καλή συμφωνία. Τη διατηρούμε στο τραπέζι. Αλλά είμαστε επίσης έτοιμοι να απαντήσουμε μέσω αντιμέτρων και να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας». Είπε επίσης με όμορφο τρόπο ότι οι Ευρωπαίοι δεν είναι ηλίθιοι: «θα προστατεύσουμε τους εαυτούς μας και έναντι των έμμεσων επιπτώσεων μέσω της διαφοροποίησης του εμπορίου μας». Υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές δηλαδή.

Πολλοί από τους μεγαλύτερους τεχνολογικούς κολοσσούς των Ηνωμένων Πολιτειών αποκομίζουν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως από Ευρωπαίους καταναλωτές, προσφέροντας υπηρεσίες όπως streaming, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, διαφημίσεις, ηλεκτρονικό εμπόριο και υπολογιστικό νέφος. Μετράτε εισπράξεις. Από συνδρομές για ταινίες: Netflix, Amazon Prime, Disney+. Από διαφήμιση στα Social Media: Facebook, Instagram, Twitter. Από μουσική: Apple Music, Spotify. Από ηλεκτρονικό εμπόριο: Amazon, eBay. Από εργαλεία συνεργασίας: Microsoft Office 365, Google Workspace, Slack. Από βιντεοκλήσεις: Zoom, Cisco Webex. Από χάρτες: Waze, από οργανωση γραφείου Dropbox.

Παρά την τεράστια ψηφιακή παρουσία, οι εταιρείες αυτές κατηγορούνται εδώ και χρόνια ότι πληρώνουν δυσανάλογα χαμηλούς φόρους στην Ευρώπη. Ένα από τα βασικά τεχνάσματα που χρησιμοποιούν είναι η διοχέτευση των κερδών μέσω θυγατρικών σε χώρες με ευνοϊκή φορολογία, όπως η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία.

Για παράδειγμα, η Google και το Facebook δηλώνουν μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών τους εσόδων στο Δουβλίνο, εκμεταλλευόμενες τον εταιρικό φορολογικό συντελεστή 12,5% της Ιρλανδίας. Η Amazon, το 2021, δήλωσε έσοδα ύψους 44 δισεκατομμύρια ευρώ μέσω της θυγατρικής της στο Λουξεμβούργο αλλά δεν κατέβαλε εταιρικό φόρο, επικαλούμενη ζημιές και επανεπενδύσεις. Παρομοίως, η Apple κλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επιστρέψει 13 δισεκατομμύρια ευρώ σε φόρους στην Ιρλανδία, απόφαση που αμφισβητήθηκε νομικά και παραμένει ανοιχτή.

Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Αυστρία, επέβαλαν προσωρινούς φόρους ψηφιακών υπηρεσιών, συνήθως 2% έως 5% επί των τοπικών εσόδων που προκύπτουν από δραστηριότητες όπως στοχευμένη διαφήμιση και συνδρομητικές πλατφόρμες. Η διεθνής πίεση οδήγησε το 2021 σε μια ιστορική συμφωνία με την οποία πάνω από 130 χώρες αποδέχθηκαν ελάχιστο παγκόσμιο φορολογικό συντελεστή 15% και νέους κανόνες που επιβάλλουν στις πολυεθνικές να φορολογούνται στις χώρες όπου βρίσκονται οι χρήστες τους και όχι μόνο όπου έχουν την έδρα τους.

Η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων αυτών βρισκόταν σε εξέλιξη. Ήρθε η ώρα της επίσπευσης και της εφαρμογής τους.

Διαβάστε επίσης

Κριστίν Λαγκάρντ: Το ξύπνημα της… Ωραίας Κοιμωμένης