Οργή, κλαυθμός και οδυρμός για τα «βλάσφημα» έργα της Εθνικής Πινακοθήκης. Και πολλά μπράβο… «να αγιάσει το χέρι του», στον βουλευτή της Νίκης, Παπαδόπουλου, που έγινε γνωστός στο Πανελλήνιο γιατί έσπασε τις εικόνες.

Οργή κι από την Εκκλησία η οποία θα… επιληφθεί του θέματος και θα μιλήσει αρμοδίως στην κυβέρνηση. Δηλαδή θα απαιτήσει από τον Μητσοτάκη και την Μενδώνη να μπει λουκέτο στην έκθεση, να κατέβουν τα… ανίερα έργα που προσβάλλουν την χριστιανική θρησκεία.

Μέχρι και οι σελεμπριτάδες και οι τηλεπανελίστριες εξοργίστηκαν με τα έργα. Ολόκληρη Σταματίνα Τσιμτσιλή, το απαύγασμα της ελληνικής παιδείας, της γνώσης της Τέχνης και της φιλοσοφίας, βγήκε να κατακεραυνώσει τους καλλιτέχνες που… τόλμησαν να φτιάξουν τέτοια έργα.

Εμ βέβαια, αφού το λέει ο Τσιμτσιλή έτσι θα είναι. Αμ πως, να προσβάλλονται τα χριστιανικά μας ήθη; «Δεν νομίζω ότι είναι Τέχνη να προσβάλλεις την Παναγία, τους Αγίους και να βαφτίζεις τέχνη κάτι τέτοιο», μας είπε η τηλεπανελίστρια που άφησε για λίγο την Τούνη, τον Αλεξάνδρου, την Φουρέιρα και τους λοιπούς ανθυποσελέμπριτι και έπιασε τα περί της Τέχνης.

Συμφωνεί δε με την ουσίας της άποψης του βουλευτή που βανδάλισε τα έργα, αλλά είναι καταδικαστέα η πράξη του.

Βέβαια, και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ, μην παρεξηγηθεί και χάσει τηλεθεατές η Σταματίνα μας.

Φυσικά. Δίδαξε κανείς στην Εκκλησία, στην κάθε Τσιμτσιλή, στους ακραίους συντηρητικούς κύκλους, στους χριστιανοταλιμπάν της Βουλής που κάνουν καριέρα και βγάζουν λεφτά στο όνομα της θρησκείας, ότι υπάρχει και κάτι που λέγεται «ελευθερία της έκφρασης»;

Τους έμαθε ότι ο Μεσαίωνας και ο σκοταδισμός νικήθηκαν εδώ και δεκαετίες ή και αιώνες;

Τους είπε κανείς ότι η σωστή παιδεία διδάσκει την ανοχή στην άλλη άποψη, ακόμη και αν αυτή δεν μας αρέσει;

Μήπως τους έμαθε κανείς ότι πίνακας ζωγραφικής δεν είναι μόνο ο Χριστούλης φτιαγμένος σαν μοντέλο του Βερσάτσε αλλά κι ένας Χριστός κακάσχημος, μαύρος και κοντός;

Κι εν πάση περιπτώσει έχουν μάθει όλοι αυτοί ότι έχουν χυθεί τόνοι αίματος προκειμένου ο δυτικός πολιτισμός να μην μοιάζει με αυτόν της Ανατολής που δεν γνωρίζει τι σημαίνει ελευθερία του λόγου, της Τέχνης και ανεξιθρησκεία;

Επικροτούν όλοι αυτοί τη φίμωση των καλλιτεχνών; Επικροτούν τους λοβοτομημένους βανδάλους; Αποδέχονται τους κυνηγούς της Τέχνης, όποια κι αν είναι αυτή;

Θα ξαναγυρίσουμε στις εποχές που έκαιγαν τα αιρετικά βιβλία; Τότε που κυνηγούσαν όσους τολμούσαν να δουν τον Τελευταίο Πειρασμό;

Εκείνους που μπορούν ελεύθερα να θαυμάζουν ακόμη και κάτι που φαντάζει αιρετικό ή ξένο με τη χριστιανική πίστη;

Μα αν δεν είναι κάτι ανατρεπτικό, αν δεν είναι αιρετικό, τότε δεν είναι Τέχνη. Είναι απλά μια καθημερινότητα που δεν έχει καμιά αξία.

Αν τους αφήσουμε, λοιπόν όλους αυτούς να επικρατήσουν, χαθήκαμε. Και ξέρετε πόσο εύκολα ανοίγει ο δρόμος στον φασισμό.

Τότε θα σκεπάζουμε τα γυμνά αγάλματα διότι θα προσβάλλουν κάποιους σεμνότυφους.

Θα σκίζουμε τα έργα του Νταλί ή Πικάσο ή οποιουδήποτε εξπρεσιονιστή ζωγράφου διότι απλά δεν ταιριάζει στη δική μας… γνώση (τρομάρα μας) για την Τέχνη.

Και θα ρίχνουμε στη φωτιά κάθε… βλάσφημο βιβλίο γιατί μας το είπε η κάθε Τσιμτσιλή ή ο κάθε βουλευτής της Νίκης.

Ευτυχώς δηλαδή που απεργούσε ο Λιάγκας και δεν ακούσαμε και καμιά άλλη κωμικοτραγική… παπάτζα.

Ο Κάρολος Κουν είχε πει ότι: «Η Τέχνη είναι μεγάλη. Θα την πλησιάσουμε με ευλάβεια και σεβασμό. Δεν έχουμε το δικαίωμα να την κατεβάζουμε στο ανάστημά μας».

Αφήστε λοιπόν την Τέχνη στην ησυχία της. Κι αν δεν την καταλαβαίνετε, τουλάχιστον αφήστε να εκφράζεται ο καλλιτέχνης όπως θέλει.

Διότι αυτό είναι Δημοκρατία. Όλα τα υπόλοιπα είναι «ξεπούλημα» στο όνομα της κάθε θρησκείας ή απλά 15 λεπτά δημοσιότητας.

Και κάτι τελευταίο: Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πράξη δημοκρατίας από το να μην πηγαίνεις σε μια έκθεση που δεν θα σου αρέσει, που σε προσβάλλει.

Μην πάτε κύριοι και κυρίες στην Εθνική Πινακοθήκη. Κι εμείς έχουμε το δικαίωμα να μην ψηφίζουμε τέτοιους βουλευτές ή να πατάμε το mute στο τηλεκοντρόλ για να μην ακούμε τα τηλεσκουπίδια που μας σερβίρουν καθημερινά…