Γκροτέσκο: Δάνειο από την ιταλική γλώσσα που σημαίνει μεταξύ άλλων αυτό που φαίνεται αλλόκοτο, γελοίο, κακόγουστο, χονδροειδές, ακαλαίσθητο, αποκρουστικό ή γελοιογραφικό.

Δείτε το βίντεο από την επίσκεψη της Θεοδώρα Τζάκρη και του Στέφανου Κασσελάκη στα αγροτικά μπλόκα και βάλτε όποιον χαρακτηρισμό από τους πάνω θέλετε.

Εγώ θα χρησιμοποιούσα περισσότερο τη λέξη ιλαροτραγωδία, το είδος του θεάτρου που είναι μεν δραματικό αλλά καταλήγει να είναι κωμικό.

Διότι τα προβλήματα των αγροτών είναι πραγματικά, ο ευρωπαϊκός ξεσηκωμός κάτι λέει και πρέπει και η ελληνική κυβέρνηση να ακούσει τους Ελληνες της αγροτιάς και να κάνει τα πάντα να τους βοηθήσει.

Αυτό είναι το σοβαρό της υπόθεσης διότι όλα τα υπόλοιπα είναι τα αστεία. Γιατί θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι είναι πιο επικίνδυνο: Μια κυβέρνηση που συζητά, δίνει έστω και ψίχουλα, ψάχνει δημοσιονομικό χώρο να βοηθήσει τους αγρότες ή πολιτικοί που ανεβαίνουν στα τρακτέρ με μπλουζάκια «πόλο» και δεν καταλαβαίνουν λέξη απ’ ότι του λένε οι αγρότες.

Καλά για την Τζάκρη τι να πεις. Μιλάμε για επιθεώρηση τύπου Σεφερλής το καλοκαίρι. Η βουλευτής που είπε «τον ήπιαμε», επισκέπτεται τα μπλόκα υπό τους ήχους του «ένα το χελιδόνι» και του «Σφαγείου» του Μίκη και συζητά με τους αγρότες λέγοντας ότι «ο πρόεδρος έχει καταθέσει κοστολογημένες προτάσεις για να πάρουν ανάσα οι αγρότες».

Ο πρόεδρος που η μόνη σχέση με την αγροτιά, τα χωράφια, την παραγωγή, την ελληνική ύπαιθρο, μπορεί να είναι ότι βάζει λάδι στην χωριάτικη.

 

 

Ακόμη πιο γκροτέσκο. Ο Κασσελάκης ανεβασμένος στο τρακτέρ ακούει χωρίς να αντιλαμβάνεται τι, του λένε «είναι Στάγιερ το τρακτέρ» κι αυτός λέει «α, νόμιζα ότι άκουσα Στάλιν».

Και κλείνει την επίσκεψη βγάζοντας σέλφι με φόντο τα τρακτέρ των μπλόκων.

Εχουμε την αντιπολίτευση που μας αξίζει; Ή έχουμε μια κυβέρνηση που είναι αυτή που είναι γιατί δεν υπάρχει αντιπολίτευση;

Είναι σαν δύο θέατρα στον ίδιο δρόμο. Στο ένα παίζει μια υποφερτή κωμωδία, με υποφερτούς ηθοποιούς – υπουργούς. Στο άλλο παίζει Ιονέσκο με Κασσελάκη, Τζάκρη κ.λπ. πρωταγωνιστές. Ε, που θα πάει ο κόσμος;

Η αγροτιά και τα προβλήματά της είναι μια σοβαρή υπόθεση για να την αντιλαμβάνονται κάποιοι ως πεδίου άσκησης προσωπικής προβολής και ευκαιρίας να βγάλουν σέλφι και να πουν μια πολιτική παπάτζα.

Και πόσο τραγικό και για την αγροτιά και για την Ελλάδα είναι να μην υπάρχει αντιπολίτευση, να μην υπάρχει μια σοβαρή εναλλακτική πρόταση που θα πιέζει την εκάστοτε κυβέρνηση.

Που θα την απειλεί, θα την πιέζει, θα ακυρώνει την αλαζονεία της, θα την υποχρεώνει να κάνει τα αυτονόητα.

Και στο κάτω – κάτω. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να επιστρέψει στις εποχές που οι πολιτικοί ανέβαιναν στα τρακτέρ ή που οι συνδικαλιστές μπούκαραν στα διοικητικά συμβούλια ή οι φοιτητές έχτιζαν τους καθηγητές στα γραφεία τους.

Απαιτείται σοβαρότητα από όλους. Κι αν δεν μπορεί ο Κασσελάκης ή ο Ανδρουλάκη ή ο Κουτσούμπας να πείσουν για την εναλλακτική πρόταση, είναι δικό τους (και δικό μας) πρόβλημα.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι να μην επιτρέπουμε σε καμιά κυβέρνηση να μην αντιλαμβάνεται ότι ο κόσμος εκεί έξω από τα πολιτικά «κάστρα», έχει προβλήματα επιβίωσης.

Διαβάστε περισσότερα:

Κασσελάκης: Ο κ. Μητσοτάκης θέλει να αγοράσει λίγο χρόνο από τους αγρότες και όχι να λύσει τα προβλήματά τους
Ο Κασσελάκης και τα ουράνια φαινόμενα, ο δήμαρχος, οι συλλογικότητες και μία …μπουγάδα
Μητσοτάκης: Για εμάς δεν υπάρχει αγροτικό μέτωπο, αναγνωρίζουμε την αγωνία τους για το αύριο