Για να κάνουμε σοβαρή πρόβλεψη για το μέλλον της Μαρίας Καρυστιανού, πρέπει να πιούμε από αυτό που έπινε η Πυθία. Να μασουλήσουμε τίποτε δαφνόφυλλα και να ξεστομίσουμε την υστερομαντεία μας: «Σοφός μεν Αλέξης, σοφότερη δε Μαρία, αλλά σοφότερος πάντων ο Δημοσκόπος εστί».

Κάπως έτσι γράφονται οι αναλύσεις για το δημοφιλέστερο δημόσιο πρόσωπο: βασισμένες σε πρώιμες μετρήσεις, με προβολή των επιθυμιών του γράφοντος, με τις παρωπίδες και τα αισθήματα καθενός. Είναι δύσκολο να υπολογίσει κανείς, αφού δεν έχουν διαμορφωθεί καν οι βασικές συμμαχίες. Μπορούμε όμως να κάνουμε κι εμείς μερικές υποθέσεις, καθισμένοι στο τρίποδο της Πρωθιέρειας.

Πρώτο σενάριο. Με το κεφάλι ψηλά και χωρίς να ζητήσει από κανέναν τίποτα, κατεβαίνει υποψήφια στη Θεσσαλονίκη ή στην Αθήνα. Δεν υπάρχει τέτοιο προηγούμενο πάνω στο οποίο να βασίσουμε μια πρόβλεψη ούτε και υπήρξε ποτέ στη Μεταπολίτευση πολίτης με τόσο μεγάλη επιρροή σε πρόσκληση διαμαρτυρίας. Υπογραμμίζουμε το «πολίτης», καθώς δεν θα τη συγκρίνουμε με μητροπολίτες που έχουν εξουσία αλλά όχι την εξουσία της κάλπης. Σε αυτό το σενάριο θα περιμέναμε να πάνε να ψηφίσουν άτομα της ιδεολογίας «όλοι το ίδιο είναι», όπου η Καρυστιανού θα είναι το διαφορετικό.

Δεύτερο σενάριο: ιδρύει μια ομάδα, από αυτές που ονομάζονται «πλατφόρμες» επειδή δεν θα είναι κόμμα κανονικό, λόγω μεγέθους. Η «πλατφόρμα» ακούγεται και σαν αποβάθρα αλλά και σαν υπόδημα με υψηλά καττύματα, οπότε καλύπτεται και η πτυχή της τραγωδίας. Δηλαδή, όλο αυτό το κίνημα που δημιούργησε να πάρει μορφή και να έχει μεγαλύτερη διάρκεια. Η πλατφόρμα θα περάσει από τη διαμαρτυρία στη δημιουργική πρόταση. Η επιτυχία αυτής της στρατηγικής θα εξαρτηθεί από την ικανότητα της Καρυστιανού να παραμείνει ανεξάρτητη. Θα μπορεί έτσι να συνομιλεί με όλα τα κόμματα, με όλους τους φορείς και να επιδρά στον τομέα που θα επιλέξει.

Τρίτο σενάριο: διαλέγει όποιον θέλει από τα κόμματα και ζητάει όσα θέλει. Πρώτη-πρώτη στο Επικρατείας; Ναι. Υπουργός; Ναι. Επικεφαλής ευρωψηφοδελτίου; Ναι. Να πάρει ομάδα μαζί; Ναι. Να προτείνει κάτι για το προεκλογικό πρόγραμμα; Ναι. Όλοι θα της πουν «ναι» σε όλα. Μικροί, μεγάλοι, προοδευτικοί και συντηρητικοί. Εκεί λοιπόν θα εστιάσει μια σύγχρονη Πυθία. Την Καρυστιανού δεν θα τη διαλέξουν, δεν περιμένει «δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα», δεν περιμένει το νέο κόμμα ή το μεταχειρισμένο κίνημα. Θα πάει από μόνη της εκεί που θα επιλέξει, θα πάρει την πρωτοβουλία επειδή όλοι θα την καλοδεχτούν, όλοι έχουν να κερδίσουν από τη συμμετοχή της.

Πού ταιριάζει περισσότερο; Πού χτυπάει η καρδούλα της; Ίσως σε κάτι που είναι στα σκαριά. Όχι με ψυχοπαθή αρχηγό κόμματος που καυγαδίζει ασταμάτητα. Όχι με κάποιον που φέρει ευθύνη για την κατάσταση των σιδηροδρόμων. Για να δούμε…

Διαβάστε επίσης

Ο πρίγκιπας Άντριου, ο Ρουβίκωνας και οι πέφτουλες