Θέλετε να φτιάξουμε έναν κατάλογο με παράπονα για τον δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα;

Για την καθαριότητα, για τον φωτισμό, για τα σπασμένα πεζοδρόμια, για τις μουσικές τη νύχτα; Μαζί σας. Όλα να του τα καταλογίσουμε, όλα για όσα ευθύνεται. Για τις μολότοφ στα Εξάρχεια δεν ευθύνεται και χρειάζεται άλμα λογικής για να συσχετίσουμε την ιδεολογία του με τους βανδαλισμούς από περιθωριακούς.

Ο πρώην δήμαρχος Κώστας Μπακογιάννης κατηγορεί τον νυν δήμαρχο για τη βία. Είπε: «Τα Εξάρχεια πληρώνουν τα προεκλογικά γραμμάτια του κ. Δούκα. Τα επεισόδια του Σαββάτου ήταν, δυστυχώς, αναμενόμενα. Με αποκλειστική ευθύνη της δημοτικής αρχής, αντί να αποδοθεί ο Λόφος του Στρέφη στους Αθηναίους, παραδόθηκε – για άλλη μια φορά – σε κάθε λογής έκνομους και μπαχαλάκηδες».

Καμία σχέση δεν έχουν τα έργα ανάπλασης στο λόφο του Στρέφη με τους «μπαχαλάκηδες». Ούτε τα έργα του μετρό, ούτε η έδρα του Πολυτεχνείου. Δεν έχει σχέση το σημείο ούτε χρειάζεται κάποια αφορμή. Τη μια χρονιά θα είναι η επέτειος του Πολυτεχνείου, την άλλη θα είναι η δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Κι αν δεν υπάρχει πολιτική αφορμή, θα υπάρχουν οι σύνδεσμοι, κίτρινοι και πράσινοι στις παρυφές της γειτονιάς, να δέρνονται, να σπάνε, να καίνε. Κι όταν τελειώνουν τα αθλητικά, αρχίζουν οι επιθέσεις σε επιχειρήσεις που αλλάζουν το χαρακτήρα της γειτονιάς, που κάνουν δηλαδή gentrification.

Πενήντα χρόνια βίας, με εξεγέρσεις ή ψευδομαγκιά, με αναρχική διανόηση ή κακομαθημένα παιδάκια από τα προάστια, με πανκ ή με τουρίστες των AirBnB. Πενήντα χρόνια βίας, με δυο δεκαπεντάχρονους να έχουν πέσει από σφαίρες αστυνομικών, με υλικές καταστροφές που ζημιώνουν πολίτες, και συνθήκες που κάνουν τον βίο αβίωτο για τους περίοικους. Δεν είναι ζήτημα του Χάρη Δούκα λοιπόν. Αν είχε κάνει την ανάπλαση που αναφέρει ο Μπακογιάννης, θα υπήρχε άλλη αφορμή, μια άλλη μέρα, με ανάλογα αποτελέσματα.

Ο απολογισμός των τελευταίων επεισοδίων, μια από τα ίδια. Εικοσιένα οχήματα με ζημιές, πέντε που καταστράφηκαν ολοσχερώς. Κάηκαν προσόψεις κατοικιών και ισόγεια. Έγιναν και προσαγωγές και τα γνωστά. Την άλλη φορά, το 1995, η αστυνομία είχε εγκλωβίσει πεντακόσιους ταραξίες στο Πολυτεχνείο. Περνούν οι δεκαετίες, επαναλαμβάνονται τα ίδια και τα ίδια, από δήμαρχο σε δήμαρχο, από υπουργό σε υπουργό. Αυτοί που τώρα καίνε, σπάνε και βανδαλίζουν θα μπορούσαν ηλικιακά να είναι παιδιά και εγγόνια όσων έκαναν τα ίδια πριν από πενήντα, σαράντα, τριάντα χρόνια.

Έχει άραγε νόημα μια κόντρα δημάρχων, πρώην και νυν, για τη βία στα Εξάρχεια; Όχι. Κανένα νόημα. Όσο υπάρχει ένταση μεταξύ των παρατάξεων, όσο δεν μπορεί να συνεννοηθεί η τοπική αυτοδιοίκηση με την κυβέρνηση, όσο οι αιρετοί αναζητούν εκείνα τους χωρίζουν και όχι εκείνα που τους ενώνουν, αυτά τα φαινόμενα θα συνεχίζονται.

Διαβάστε επίσης

«Hotel COCO-MAT»: Ο Ευμορφίδης και ένα σίριαλ με πολλά επεισόδια