Η επόμενη ημέρα των αποκαλύψεων περί διακοπών του Αλέξη Τσίπρα στη θαλαμηγό του εφοπλιστή Παναγόπουλου βρήκε τον Πρωθυπουργό να παραχωρεί συνέντευξη Τύπου, στο Ζάππειο.  Όχι για να απαντήσει στα κρίσιμα ερωτήματα όπως «πόσο κόστισαν οι διακοπές που έκανε εν κρυπτώ», «ποιος τις πλήρωσε» και κυρίως «γιατί τις απέκρυψε από τους πολίτες», αλλά για να εξαγγείλει ένα πακέτο παροχών και φοροελαφρύνσεων  ενόψει των ευρωεκλογών της 26 Μαΐου.   

Στην απόγνωσή του να αλλάξει την ατζέντα αλλά και να εξαγοράσει ψηφοφόρους, ο κ. Τσίπρας πρωταγωνίστησε σε μια ομολογουμένως κακοστημένη παράσταση, επιχειρώντας να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να κοροϊδέψει τον ελληνικό λαό για μια ακόμη φορά. Οι πολίτες, όμως, δεν είναι αμνήμονες.

Θυμούνται πολύ καλά τα πεπραγμένα της καταστροφικής διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όσο και αν ο κ. Τσίπρας θέλει να τα σβήσει από τη μνήμη τους. 

Ένα από τα βασικά μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός, στο Ζάππειο, είναι η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση από το 24%, στο 13%.

Υπενθυμίζω ότι η αύξηση από το 13% στο 24% έγινε από τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα.

Το γεγονός ότι τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές αφαιρεί έναν φόρο που ο ίδιος έβαλε, μπορεί να είναι καλοδεχούμενο, δεν είναι όμως άξιο επαίνου. Και ερωτώ: τα χρήματα που έχουμε συνολικά πληρώσει εξαιτίας του, θα επιστραφούν με κάποιο τρόπο; 

Εν μέσω προεκλογικής περιόδου, είναι ηθικά και πολιτικά άκομψο, έως και ανήθικο, να θέλει ο κ. Τσίπρας να παρουσιάσει τον εαυτό του ως τον άνθρωπο που θα μοιράσει 5.5 δισ. ευρώ μέχρι το 2023.

Αυτό δεν θα το αποφασίσει ο Αλέξης Τσίπρας, θα το αποφασίσει ο ελληνικός λαός αν τον ξαναψηφίσει.

Ακόμα πιο ανήθικο όμως είναι να πανηγυρίζει ως επιτυχία το γεγονός ότι γυρίζει την Ελλάδα πίσω, στο 2014, εκεί που ο ίδιος την παρέλαβε από τον κ. Αντώνη Σαμαρά. Επιτυχία θα ήταν να έχει πάει η Ελλάδα καλύτερα και όχι χειρότερα από αυτό που παρέλαβε. 

Το βέβαιο είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει αλλάξει. Όλο του το αφήγημα ότι είναι ο «Ξανθόπουλος της πολιτικής» έχει πάει περίπατο.

Ο ηγέτης της Αριστεράς έχει πλέον προσκυνήσει τις ιδέες της Δεξιάς.

Η υπόθεση με τις διακοπές του Πρωθυπουργού σε θαλαμηγό -εκτός από ποινική και ηθική- έχει και την εξής διάσταση: θα μπορέσει ποτέ ξανά ηγέτης της Αριστεράς στην Ελλάδα να κουνάει το δάκτυλο;

Θα μπορέσει ποτέ ο κ. Τσίπρας να ξαναπεί ότι αυτός εκπροσωπεί τους φτωχούς και ο κ. Μητσοτάκης την ελίτ;

Δεν μπορείς να εκπροσωπείς τους φτωχούς από θαλαμηγό στα καταγάλανα νερά του Ιονίου, τρεις εβδομάδες μετά τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι. 

Ο κ. Τσίπρας θα μείνει στην ιστορία ως ο «σκαφάτος Πρωθυπουργός» που δεν δίστασε την ώρα που η χώρα μετρούσε ακόμα θύματα και πληγές, να αποδράσει με μια θαλαμηγό και να απολαύσει όλα τα προνόμια της «πλουτοκρατίας» ως γνήσιο τέκνο της Αριστεράς.