Ο «Φόβος για Αναμμένο Κλιματιστικό με Ανοιχτά Παράθυρα» είναι σύνδρομο που αναπτύσσεται σε ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων καταλυμάτων. Εμφανίζεται σε όσους μπήκαν στην περιπέτεια να ανακαινίσουν μια ιδιοκτησία, να αγοράσουν αφράτα μαξιλάρια και καλή καφετιέρα με την ελπίδα να συμπληρώσουν το εισόδημά τους. Άραγε τα ποντίκια τα σκέφτηκαν; Αν όχι, τα σκέφτηκε η υπουργός Τουρισμού για εκείνους. Η μυοκτονία γίνεται υποχρεωτική σύμφωνα με νομοσχέδιο που βγήκε σε διαβούλευση. Όπως και τα κλιματιστικά που, αν λειτουργούν όλο το εικοσιτετράωρο, ροκανίζουν το έξτρα εισόδημα_ σαν μικρά τρωκτικά που ροκανίζουν τα ξεχασμένα τρόφιμα.

Ας δούμε τα πράγματα στη διάστασή τους. Η Όλγα Κεφαλογιάννη αναβαθμίζει το τουριστικό προϊόν που λεγόταν κάποτε rooms to let. Όσοι αναπολούν εποχές όπου ταξίδευαν με σακίδιο στη Δονούσα κι έβρισκαν μια κάμαρα να περάσουν το μήνα, εξανίστανται με τις νέες απαιτήσεις.

Είναι οι ίδιοι που θα διαμαρτυρηθούν για τα υψηλά ενοίκια στα αστικά κέντρα. Το νομοσχέδιο αυξάνει τα έξοδα για τον ιδιοκτήτη στα καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης. Αξίζει πλέον το κόπο; Ειδικά με πρόστιμο 5.000 ευρώ αν δεν τηρούνται οι νέες προδιαγραφές; Να δούμε τα παράπλευρα αποτελέσματα: δεν είναι δουλειά του Υπουργείου Τουρισμού αλλά όλα τούτα θα μπορούσαν να λύσουν εν μέρει το στεγαστικό πρόβλημα.

Να δούμε τις νέες απαιτήσεις. Λέει το νομοσχέδιο ότι τα καταλύματα πρέπει να «διαθέτουν υπεύθυνη δήλωση ηλεκτρολόγου εγκαταστάτη, πυροσβεστήρες και ανιχνευτές καπνού, ρελέ διακοπής ή ρελέ αντιηλεκτροπληξιακό και ενδείξεις σήμανσης διαφυγής». Πολλαπλασιάστε κάθε λέξη επί πενήντα ευρώ μέσο όρο.

Μα, θα μου πείτε, υπάρχει ανιχνευτής καπνού με δέκα ευρώ, πωλείται ον-λάιν. Δυστυχώς ο ανιχνευτής πρέπει και να υπάρχει και να λειτουργεί. Δεν μπορεί να είναι ντεκόρ στο ταβάνι. Σε αντίδραση «ωχ αδερφέ και τί μπορεί να γίνει», η απάντηση είναι «δες τι έγινε στο Μόντρεαλ χωρίς ανιχνευτές καπνού και πυροσβεστήρες» όπου οκτώ άτομα κάηκαν ζωντανά στον ύπνο τους.

Με τούτα και με τα άλλα, ο μικροϊδιοκτήτης που νόμιζε ότι θα εισπράττει μερικές χιλιάδες ετησίως από μια γκαρσονιέρα στην Κυψέλη, το σκέφτεται ξανά. Αφαιρεί το φόρο από το εισόδημα και τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων, τα έξοδα πλατφόρμας, καθαριότητας, τα κοινόχρηστα, το ίντερνετ, το ρεύμα. Και τώρα που μπαίνει η προδιαγραφή των κλιματιστικών, για να μην εκτοξευτεί ο λογαριασμός της ενέργειας, χρειάζεται τοποθέτηση αισθητήρων, για να κλείνουν αυτόματα.

Πέρα από τις οικονομικές υποχρεώσεις, για τον ιδιοκτήτη που νόμιζε ότι θα έχει εισόδημα χωρίς κόπο, όλα τούτα σημαίνουν χρόνο. Την απεντόμωση και μυοκτονία δεν θα την κάνει μόνος του, πρέπει να φέρει εταιρεία για να έχει πιστοποιητικό.

Τουλάχιστον δυο φορές το χρόνο πρέπει να έρθει ο ειδικός, και αυτό χρειάζεται διαχείριση. Αν ο ιδιοκτήτης επιλέξει διαχειριστή για όλες αυτές τις υποχρεώσεις, μαζί με τις καθαρές πετσέτες και το αλλαγή σεντονιών, μειώνεται ακόμα περισσότερο το καθαρό εισόδημα.

Κάπου εδώ να προσθέσουμε και την υποχρεωτική «ασφάλιση έναντι αστικής ευθύνης για ζημιές ή ατυχήματα που μπορεί να προκληθούν» (και υπενθυμίζουμε το παράδειγμα του Μόντρεαλ, με τους οκτώ νεκρούς). Το λιγότερο διακόσια ευρώ το χρόνο είναι η ασφάλιση, υπολογίζοντας με όσα προσφέρονται αυτή τη στιγμή σε ιστοσελίδες. Αφαιρούμε, αφαιρούμε, αφαιρούμε από το πιθανό εισόδημα. Λιγόστεψαν και οι μέρες που επιτρέπεται η ενοικίαση…

Το αποτέλεσμα θα είναι να επιστρέψει η φιλοξενία τουριστών στους επαγγελματίες και πολλά διαμερίσματα πιθανώς να επιστρέψουν στην αγορά στέγης. Εκεί βεβαίως χρειάζονται άλλες προδιαγραφές, που δεν είναι της παρούσης να σχολιάσουμε.