Έντονη κριτική για τις πρόσφατες εξελίξεις στη Βενεζουέλα άσκησε ο Αλέξης Τσίπρας με δημόσια δήλωσή του, κάνοντας λόγο για «πρωτόγνωρη ωμή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου» και υποστηρίζοντας ότι το 2026 ξεκινά με την επιβεβαίωση ότι το διεθνές σύστημα κανόνων έχει αντικατασταθεί από το «δίκαιο του ισχυρού».

Ο πρώην πρωθυπουργός χαρακτήρισε τη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ και την, όπως σημειώνει, απαγωγή του επικεφαλής ενός κυρίαρχου κράτους ως «επικίνδυνο προηγούμενο», που ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για κάθε αναθεωρητική δύναμη που επιχειρεί να επιβάλει τους στόχους της με χρήση ισχύος.

1

Στη δήλωσή του, ο Αλέξης Τσίπρας αμφισβητεί ευθέως τα κίνητρα της αμερικανικής παρέμβασης, επισημαίνοντας ότι η πραγματική επιδίωξη των ΗΠΑ δεν αφορά την προστασία ή προώθηση της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα, αλλά τον έλεγχο των πετρελαϊκών πόρων της χώρας. Υπογραμμίζει ότι η δημοκρατία δεν επιβάλλεται ούτε διασφαλίζεται μέσω στρατιωτικών επεμβάσεων ή βομβαρδισμών, αλλά κατακτάται μέσα από τους αγώνες των ίδιων των λαών.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον ρόλο της Ευρώπης, την οποία περιγράφει ως «ανήμπορη» να παίξει ουσιαστικό διεθνή ρόλο στις σημερινές συνθήκες. Τονίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα ανακτήσει την αξιοπιστία της αν δεν διεκδικήσει στρατηγική αυτονομία, υπερασπιζόμενη με ρεαλισμό και διπλωματία το Διεθνές Δίκαιο απέναντι στον «κυνισμό της ισχύος».

Παράλληλα, ασκεί κριτική και στην ελληνική κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι η χώρα εκτίθεται σε κινδύνους όσο εγκαταλείπει μια ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και επιλέγει τον ρόλο του «πρόθυμου για όλα συμμάχου», δικαιολογώντας ενέργειες που χαρακτηρίζει αδικαιολόγητες.

Κλείνοντας, ο Αλέξης Τσίπρας καλεί σε προβληματισμό, αναφερόμενος στη δήλωση του πρωθυπουργού ότι «δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών», διερωτώμενος τι θα σήμαινε για την Ελλάδα ή την Κύπρο αν αντίστοιχες πρακτικές εφαρμοζόταν κάποτε εναντίον τους.

H δήλωση του Αλέξη Τσίπρα

«Το 2026 ξεκινάει με μια πρωτόγνωρη ωμή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και την σκληρή υπενθύμιση ότι έχει πια ολοκληρωτικά αντικατασταθεί από το Δίκαιο του ισχυρού.

Η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή ενός επικεφαλής κυρίαρχου κράτους αποτελεί επικίνδυνο προηγούμενο που ανοίγει τον ασκό του Αιόλου σε κάθε αναθεωρητική δύναμη προκειμένου με την ισχύ να επιτυγχάνει τις επιδιώξεις της.

Άλλωστε, ας μη γελιόμαστε, η πραγματική επιδίωξη των ΗΠΑ δεν είναι η ποιότητα της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα αλλά ο έλεγχος των πετρελαϊκών κοιτασμάτων.

Έχει εξάλλου αποδειχτεί ξανά και ξανά ότι η δημοκρατία – σε οποιαδήποτε χώρα δοκιμάζεται, όπως και στη Βενεζουέλα- δεν εξασφαλίζεται ούτε με στρατιωτικές επεμβάσεις ούτε με βομβαρδισμούς αλλά με τους αγώνες και τις κατακτήσεις των λαών.

Μπροστά στις τελευταίες εξελίξεις η Ευρώπη μοιάζει πλέον ανήμπορη να διαδραματίσει ουσιαστικό διεθνή ρόλο. Και δεν θα ανακτήσει την αξιοπιστία της όσο δε διεκδικεί την στρατηγική της αυτονομία υπερασπιζόμενη με ρεαλισμό και διπλωματία το διεθνές δίκαιο έναντι του κυνισμού της ισχύος.

Η δε Ελλάδα μόνο κινδύνους διατρέχει όσο η σημερινή της κυβέρνηση εγκαταλείπει οριστικά την ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και επιμένει σε αυτήν του πρόθυμου για όλα συμμάχου που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα αναζητώντας μάταια λίγη εύνοια από τους «προστάτες».

Και για να το κατανοήσουμε καλύτερα, ας αναρωτηθούμε μόνο τι θα σήμαινε για τη πατρίδα μας, αν μια μερα άλλες χώρες επαναλάβουν, εις βάρος της Ελλάδας ή της Κύπρου, την απαράδεκτη φράση που χρησιμοποίησε χθες ο Έλληνας Πρωθυπουργός: «Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών…».

 

Διαβάστε επίσης 

Ανάλυση Reuters: Ο «μαύρος χρυσός» της Βενεζουέλας που οδήγησε στην επίθεση – 303 δισ. βαρέλια υπό τον έλεγχο Τραμπ

Μαρινάκης σε αντιπολίτευση για Βενεζουέλα: Ρηχότητα και ιδεοληψίες αντί υπευθυνότητας

Οι αντιδράσεις στην επίθεση των ΗΠΑ εναντίον της Βενεζουέλας – Ποιες φωνές τάσσονται υπέρ και ποιες κατά