Μετά την αποκάλυψη του σύνθετου κυκλώματος με τις 380 επιχειρήσεις-“φαντάσματα” που δημιούργησαν οφειλές 43 εκατ. ευρώ προς το δημόσιο πριν εξαφανιστούν, η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων δεν μένει στάσιμη. Επεκτείνει το προηγμένο σύστημα ανίχνευσης επιχειρηματικών σχέσεων που ανέπτυξε για την υπόθεση αυτή, ανοίγοντας νέους δρόμους στους ελέγχους κυκλωμάτων εταιρειών που αλλάζουν συνεχώς υπευθύνους και ΑΦΜ, σαν να αλλάζουν… πουκάμισα.

Στην «καρδιά» του νέου συστήματος «κρύβεται» ένας μαθηματικός αλγόριθμος, ο δείκτης ομοιότητας Jaccard (Jaccard similarity index), που υπολογίζει κατά πόσον «μοιάζουν» δύο διαφορετικά σύνολα δεδομένων. Μπορεί έτσι να ανακαλύπτει κινήσεις και μοτίβα που δεν γίνονται ορατά «με γυμνό μάτι», οδηγώντας τις έρευνες της εφορίας εκεί όπου ποτέ δεν έφταναν με τις παλιές μεθόδους.

1

Μια πληγή δεκαετιών φαίνεται έτσι να βρίσκει λύση, με ένα μόνιμο ψηφιακό “τείχος” απέναντι σε μια μορφή φορολογικής απάτης που, αν και πολλοί γνώριζαν και συζητούσαν εδώ και δεκαετίες στην αγορά, ήταν δύσκολο ή σχεδόν αδύνατον να εντοπιστεί και να αποδειχθεί τεχνοκρατικά και συστηματικά –έως τώρα τουλάχιστον.

Το τέλος της ατιμωρησίας

Στον κόσμο των επιχειρήσεων, επί δεκαετίες εθεωρείτο κοινό μυστικό: πολλοί έστηναν εταιρείες, τις «φόρτωναν» με χρέη, τις «έκαιγαν» και στη θέση τους άνοιγαν άλλες. Ωστόσο το κατάστημα συνέχιζε να λειτουργεί κανονικά, ο τζίρος έτρεχε, οι συναλλαγές γίνονταν, οι πελάτες δεν αντιλαμβάνονταν τίποτα. Στα μητρώα όμως της εφορίας το ΑΦΜ είχε αλλάξει, τα χρέη έμεναν ακάλυπτα και απλήρωτα, οι υπεύθυνοι εξαφανίζονταν, αλλά το κύκλωμα συνέχιζε να απομυζά ακόρεστα για πολλά χρόνια ακόμα φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, αλλάζοντας απλώς φορολογικό προσωπείο και ΑΦΜ.

Μέχρι τώρα, η αποκάλυψη τέτοιων κυκλωμάτων γινόταν συνήθως αποσπασματικά, συμπτωματικά ή ύστερα από καταγγελία. Ακόμα και όταν εντοπίζονταν, συνήθως ήταν πλέον αργά: τα χρήματα είχαν χαθεί για το δημόσιο, ο «αχυράνθρωπος» δεν υπήρχε ή δεν γνώριζε τίποτα, ενώ ένας άλλος «έτρεχε» ήδη με νέο ΑΦΜ την επόμενη εταιρεία τού κυκλώματος. Στην πράξη, ποτέ ένα κύκλωμα δεν μπορούσε να αποκαλυφθεί ολοκληρωτικά, καθώς προλάβαινε να «τραβήξει» αρκετά από τα πλοκάμια του, ακόμα και όταν έχανε κάποια.

Η αιτία ήταν διττή: ένας ελεγκτής που μπαίνει σε μία επιχείρηση δυσκολεύεται να συλλάβει τον πολυδαίδαλο σχεδιασμό που έχει στηθεί και λειτουργεί στις περιπτώσεις αυτές: διαφορετικές εταιρείες, με διαφορετικά ΑΦΜ και διαφορετικούς “υπευθύνους” και εκπροσώπους, “παράγουν” διαδοχικά χρέη εκατομμυρίων προς το δημόσιο, χωρίς όμως να φαίνεται η μία ως συνέχεια της άλλης.

Ο αλγόριθμος που «βλέπει» δίκτυα, όχι μεμονωμένες εταιρείες

Για πρώτη φορά ίσως, η “αποδοτική” αυτή μορφή απάτης φαίνεται να βρίσκει απάντηση: ένα νέο «εργαλείο» θα εντοπίζει πλέον τέτοια επαναλαμβανόμενα μοτίβα με πολλαπλά ΑΦΜ και διαδοχικά χρέη διαφορετικών επιχειρήσεων, αλλάζοντας ριζικά τη μορφή και λογική των ελέγχων.

Και αυτό διότι:

– ο παραδοσιακός φορολογικός έλεγχος «έβλεπε» μία επιχείρηση κάθε φορά.

– ο δείκτης ομοιότητας Jaccard, αντιθέτως, κάνει ακριβώς αυτό που δεν μπορούσε να κάνει ο ανθρώπινος έλεγχος: μετρά πόσο «μοιάζουν» δύο ή περισσότερες επιχειρήσεις ως προς τα πρόσωπα, τις διευθύνσεις και τα μοτίβα συμπεριφοράς τους. Όταν αυτή η ομοιότητα επαναλαμβάνεται σε δεκάδες εταιρείες, αναδύονται αυτόματα όλα τα πλοκάμια –δηλαδή το κύκλωμα.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στα λεγόμενα «ΑΦΜ μίας χρήσης»: αλλοδαποί χωρίς ισχυρή ταυτοποίηση ή και ανύπαρκτα πρόσωπα -με κλεμμένες ή πλαστές ταυτότητες πολλές φορές- προσφέρουν τα ΑΦΜ τους (με το αζημίωτο), δημιουργούν εταιρίες για το κύκλωμα, «φορτώνονται» τα χρέη και μετά εξαφανίζονται.

Διαβάστε επίσης:

Μάριος Θεμιστοκλέους: «Θλιβερή η τακτική των οργανωμένων μειοψηφιών να μετατρέπουν τα νοσοκομεία σε πεδίο ωμής βίας»

Ινδία και Βραζιλία: Συμφωνία συνεργασίας σε εξορύξεις και μέταλλα

Λήμνος: Το νερό δεν είναι πλέον πόσιμο στη Μύρινα