Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαριστεί ότι μέχρι στιγμής πρόκειται για μη επιβεβαιωμένη φημολογία και η ίδια η ΕΚΤ έσπευσε να εκδώσει ανακοίνωση, σημειώνοντας ότι η Λαγκάρντ παραμένει πλήρως προσηλωμένη στην αποστολή της και δεν έχει λάβει καμία απόφαση σχετικά με τη λήξη της θητείας της.

Δεν είναι, ωστόσο, η πρώτη φορά που βλέπουμε σενάρια γύρω από την προεδρία της, ενώ η απουσία μιας κατηγορηματικής διάψευσης τόσο από την ΕΚΤ όσο και από την ίδια τη Λαγκάρντ ίσως δείχνει ότι το ρεπορτάζ δεν στερείται βάσης. Δεν πρέπει επίσης να παραβλέπουμε ότι την είδηση αποκάλυψε η Financial Times, ένα από τα πιο αξιόπιστα μέσα διεθνώς.

1

Η στρατηγική λογική πίσω από ένα ενδεχόμενο πρόωρο τέλος της θητείας της δεν είναι αδικαιολόγητη. Σύμφωνα με τους FT, μια πρόωρη αποχώρηση θα έδινε στον Γάλλο Πρόεδρο Μακρόν και στον Γερμανό Καγκελάριο Μερτς μεγαλύτερο λόγο ως προς τη διαδοχή, καθώς οι επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε στροφή προς τον ευρωσκεπτικισμό και την αντίθεση στην εμβάθυνση της ευρωζωνικής ολοκλήρωσης (χαρακτηριστικό παράδειγμα, η Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία).

Η ηλικία της Λαγκάρντ (θα είναι σχεδόν 72 όταν ολοκληρώνεται η θητεία της), αλλά και το γεγονός ότι η θητεία της δεν ήταν χωρίς ορισμένα ατυχή συμβάντα, ενισχύουν την πιθανότητα να υπάρχει ουσία στο σενάριο

Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και η φημολογία περί πρόωρης αποχώρησης είναι πιθανό να επιταχύνει τις συζητήσεις για τον/την πιθανό/ή διάδοχο. Σε αυτό το πρώιμο στάδιο ακούγονται αρκετά ονόματα, με τα εξής να μοιάζουν οι πιο προφανείς επιλογές:

Klaas Knot: πρώην επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της Ολλανδίας, με έμφαση στη δημοσιονομική/νομισματική σύνεση υπό τον φόβο του πληθωρισμού.
Pablo Hernández de Cos: πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ισπανίας, που έχει τονίσει τη σταδιακή προσαρμογή και τους καθοδικούς κινδύνους για την ανάπτυξη.

Joachim Nagel: Πρόεδρος της Bundesbank, με έμφαση στην επαγρύπνηση ως προς τον πληθωρισμό· θεωρείται από τα πιο «σκληρά» μέλη της ΕΚΤ.

Isabel Schnabel: μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, που τάσσεται υπέρ ενός υψηλότερου ουδέτερου επιτοκίου.

Παρότι εκτιμούμε ότι μια πιθανή «μάχη διαδοχής» στην ΕΚΤ δεν θα άλλαζε ουσιαστικά την πορεία των επιτοκίων ή θα είχε μεγάλο αποτύπωμα στο ευρώ, η αναστάτωση και η αβεβαιότητα θα μπορούσαν να προσθέσουν μεταβλητότητα στις αγορές. Στο Διοικητικό Συμβούλιο φαίνεται να υπάρχει ελάχιστη διάθεση για μεταβολή επιτοκίων εντός του 2026 (οι αγορές δεν βλέπουν ρεαλιστικό κίνδυνο ούτε μείωσης ούτε αύξησης μέσα στη χρονιά), άρα ακόμη και μια πολύ πρόωρη αλλαγή ηγεσίας δύσκολα θα επηρέαζε την πολιτική της ΕΚΤ πριν από το 2027.

Ένας διάδοχος με πιο αυστηρή γραμμή (Knot, Nagel ή Schnabel) θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο ταχύτερης σύσφιγξης αν ο πληθωρισμός ανακάμψει, κάτι που θα ήταν θετικό για το ευρώ, ενώ μια πιο ήπια επιλογή (Hernández de Cos) θα μπορούσε να πιέσει προς πιο υποστηρικτική στάση.

Στο μεταξύ, θα μπορούσαμε να δούμε μια ήπια υποχώρηση του ευρώ, εφόσον οι αγορές αντιδράσουν αρνητικά στην προοπτική μιας πρόωρης αποχώρησης της Λαγκάρντ και στο άλμα προς το άγνωστο. Ακόμη και η απλή φημολογία ότι μπορεί να αποχωρήσει θα μπορούσε να διαβρώσει την αξιοπιστία και το ειδικό βάρος της στις επικείμενες επικοινωνίες.

Όπως και με τον νέο επικεφαλής της Fed, Γουόρς, αξίζει πάντως να θυμόμαστε ότι ο νέος/η νέα επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας δεν θα παύει να είναι μία μόνο ψήφος εντός της Νομισματικής Επιτροπής και, παρότι ο/η Πρόεδρος της ΕΚΤ λειτουργεί ως διαμορφωτής ατζέντας και συντονιστής των συζητήσεων, σπάνια υπερβαίνει τη συλλογική συναίνεση.

Διαβάστε επίσης:

ΗΠΑ: Η βιομηχανία αύξησε απροσδόκητα τις δαπάνες για εξοπλισμό τον Δεκέμβριο

Παπαθανάσης: Νέες παρεμβάσεις για φθηνότερο νερό στην Κοζάνη ύψους 287.680 ευρώ

Πού θα ταξιδέψουν οι Έλληνες το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας – Πληρότητες άνω του 80%