Συλλογή πλάσματος: Η Ελλάδα ως ο «5ος Πυλώνας» της Ευρώπης – Η απάντηση στην κρίση με το πλάσμα

Η Ελλάδα μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη συλλογή πλάσματος, αποτελώντας τον 5ο πυλώνα στην Ευρώπη και δίνοντας ουσιαστικά λύση στην κρίση με το πλάσμα.

Το πλάσμα είναι η απαραίτητη πρώτη ύλη για σωτήριες θεραπείες για εκατομμύρια ασθενείς με αιμορροφιλία, ανοσοανεπάρκειες, νόσο Kawasaki, κληρονομικό αγγειοοίδημα, σύνδρομο Guillain-Barre, καθώς και για τραυματίες και για όλους όσοι πρόκειται να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση.

Με το έλλειμμα πλάσματος στην ΕΕ να αγγίζει τα 3,8 εκατομμύρια λίτρα ετησίως, η ανάγκη για νέες, σταθερές πηγές καθίσταται επιτακτική.

Χωρίς την προμήθεια πλάσματος από τις ΗΠΑ, η κατάσταση θα ήταν χειρότερη, καθώς η Ευρώπη καλύπτει πάνω από το 40% των αναγκών της σε πλάσμα από εκεί.

Μέχρι τώρα το βάρος της ευρωπαϊκής επάρκειας σήκωναν σχεδόν αποκλειστικά τέσσερις χώρες: η Γερμανία, η Αυστρία, η Τσεχία και η Ουγγαρία.

Η είσοδος της Ελλάδας ως πέμπτου ισότιμου εταίρου έρχεται να προσφέρει μια νέα πηγή ασφάλειας, μειώνοντας την έκθεση της Γηραιάς Ηπείρου σε εξωτερικές πιέσεις και σε διαταραχές της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας.

Η Ελλάδα για το ευρωπαϊκό έλλειμμα πλάσματος

Η μετάβαση αυτή μεταμορφώνει το προφίλ της Ελλάδας εντός της ΕΕ. Από μια χώρα που συχνά διαχειριζόταν κρίσεις, μετατρέπεται σε έναν αξιόπιστο “problem solver”, που δίνει απάντηση σε ένα πρόβλημα δημόσιας υγείας.

Η ανάπτυξη ενός Εθνικού Δικτύου Συλλογής Πλάσματος, υπό την εποπτεία του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας (ΕΚΕΑ), διασφαλίζει ότι οι ασθενείς στη χώρα μας δεν θα έρχονται πλέον αντιμέτωποι με ελλείψεις κρίσιμων φαρμάκων.

Η ανάδειξη σε 5ο πυλώνα αποτελεί εχέγγυο για ένα πιο ανθεκτικό σύστημα υγείας. Η Ελλάδα δεν θωρακίζει μόνο τον εαυτό της, αλλά και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Παράλληλα αποδεικνύει ότι διαθέτει το επιστημονικό ανάστημα και την πολιτική βούληση να πρωταγωνιστήσει στις μεγάλες προκλήσεις της νέας εποχής.

Ο παγκόσμιος Οργανισμός, που ασχολείται με την συλλογή πλάσματος και την παραγωγή φαρμάκων από πλάσμα, ονομάζεται PPTA (Plasma Protein Therapeutics Association).

Σύμφωνα με την Μαριλένα Βράνα ,Vice President of Public Affairs & EU Operations στην PPTA, το πλάσμα είναι ένα παράγωγο του αίματος με θολό κίτρινο χρώμα, που περιέχει 92% νερό, 7% πρωτεΐνες και 1% αιμοπετάλια.

Χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη – που δεν μπορεί να παραχθεί χημικά στο εργαστήριο – για την παραγωγή βιολογικών φαρμάκων.

Πιστοποίηση για μια στρατηγική επάρκεια

Η ανάδειξη της Ελλάδας σε 5ο πυλώνα δεν είναι μόνο ζήτημα κύρους, αλλά ανάγκη για να σταματήσει μια αδιανόητη σπατάλη.

Παρόλο που η χώρα συλλέγει πλάσμα μέσω της αιμοδοσίας (δωρεά ολικού αίματος) και διαθέτει 10 κέντρα θεραπευτικής πλασμαφαίρεσης, η έλλειψη πιστοποίησης σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα καθιστά το ελληνικό πλάσμα ακατάλληλο για παραγωγή φαρμάκων.

Συνέπεια αυτού είναι ότι το βιολογικό υλικό, που συλλέγεται από την αιμοδοσία ή την πλασμαφαίρεση, καταλήγει στους καταψύκτες του ΕΚΕΑ και, όταν λήξει, καταστρέφεται.

Χωρίς την απαραίτητη πιστοποίηση, η Ελλάδα αδυνατεί να διαθέσει το πλάσμα της στις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες της Γερμανίας ή της Αυστρίας για την παραγωγή σωτήριων φαρμάκων.

Με τον νέο Κανονισμό SoHo να ισχύει από την 1/1/2027, η πιστοποίηση των κέντρων μας είναι πλέον υποχρεωτική.

Βάσει στοιχείων, η επένδυση που απαιτείται για την ίδρυση ενός πιστοποιημένου κέντρου συλλογής πλάσματος κυμαίνεται από ένα έως τέσσερα εκατομμύρια ευρώ.

Κάθε σταγόνα μετράει

Για να καλυφθεί ένας και μόνο ασθενής με αιμορροφιλία για έναν χρόνο, απαιτούνται 1.200 δωρεές πλάσματος. Για έναν ασθενή με ανοσοανεπάρκεια χρειάζονται τουλάχιστον 130 δωρεές ετησίως.

Το πλάσμα δεν είναι απλώς ένα «συστατικό» του αίματος.

Με τις παγκόσμιες ανάγκες να καλπάζουν, έχοντας σταθερή ετήσια αύξηση 6,7% (κοιτώντας μόνο την κλινική ανάγκη για ανοσοσφαιρίνες), η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να παραμένει θεατής. Κάθε δωρεά που χάνεται ή καταστρέφεται λόγω έλλειψης υποδομών, στερεί από το σύστημα υγείας μια πολύτιμη ανάσα και από τους ασθενείς τη διασφάλιση της θεραπείας τους.