Βαρδής Κορδεράς: Η ηγεσία δεν έχει φύλο – Οι ικανότητες και η αξιοκρατία πέρα από τις ποσοστώσεις

Σε ένα επιχειρηματικό περιβάλλον που μεταβάλλεται με καταιγιστικούς ρυθμούς, η συζήτηση για τη γυναικεία ανέλιξη στα υψηλά κλιμάκια της ιεραρχίας παραμένει πιο επίκαιρη από ποτέ.

Παρόλο που οι ποσοστώσεις έδωσαν την αρχική ώθηση, η πραγματική αλλαγή έρχεται μέσα από την αποδόμηση των παρωχημένων στερεοτύπων και την εστίαση στην καθαρή ικανότητα.

Ο Βαρδής Κορδεράς, Γενικός Διευθυντής της Bergmann Kord, καταθέτει τη δική του οπτική στο μεγάλο αφιέρωμα του Mononews, υπογραμμίζοντας ότι στον σύγχρονο εργασιακό στίβο δεν υπάρχει πλέον χώρος για διακρίσεις βάσει φύλου.

Σύμφωνα με τον κ. Κορδερά, αν και οι άνδρες εξακολουθούν να υπερτερούν αριθμητικά στην κορυφή της πυραμίδας, οι γυναίκες που ηγούνται σήμερα διακρίνονται για τη δυναμική τους προσωπικότητα και την ανθεκτικότητα, που αναπτύσσουν απέναντι στις προκλήσεις.

Η εξέλιξη της ισότητας είναι μια καθημερινή, οργανική διαδικασία, που δεν επιβάλλεται, αλλά συμβαίνει, καθώς οι αντιλήψεις ωριμάζουν. Για τον επικεφαλής της Bergmann Kord, το «κλειδί» βρίσκεται στην αξιοκρατία: οι άνθρωποι πρέπει να κρίνονται αποκλειστικά από τις δεξιότητες και τις φιλοδοξίες τους, καθώς η εποχή που τα στερεότυπα καθόριζαν το μέλλον της καριέρας ενός manager, ανήκει οριστικά στο παρελθόν.

Υπάρχει πρόοδος στην παρουσία των γυναικών σε υψηλές θέσεις. Πιστεύετε ότι είναι αποτέλεσμα των ποσοστώσεων ή υπάρχει πραγματική αλλαγή στο εργασιακό περιβάλλον, που πλέον έχει ανοίξει τον δρόμο για την γυναικεία ανέλιξη;

Στο σημερινό έντονο και πολύ απαιτητικό περιβάλλον υπάρχει η μεγάλη ανάγκη αλλά και χώρος για ακόμη μεγαλύτερη παρουσία γυναικών σε σημαντικά πόστα. Η αρχή έγινε με τις ποσοστώσεις.

Ωστόσο οι εποχές αλλάζουν και οι άνθρωποι προχωράνε μπροστά, για να ξεπεράσουν τα συγκεκριμένα στερεότυπα και παλαιότερες ξεπερασμένες αντιλήψεις. Υπάρχουν κάποια θετικά δείγματα, αλλά από τη στιγμή που τίθεται το ζήτημα και το συζητάμε αυτή τη στιγμή, είναι σίγουρο ότι εξακολουθεί να υπάρχει ως ζήτημα.

Στο δικό μας εργασιακό περιβάλλον δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα μπορούσε να το σκεφτεί κάποιος. Οι άνθρωποι πρέπει να κρίνονται από τις ικανότητές τους και μόνο.

Σήμερα μιλάμε για ισότητα και οι γυναίκες έχουν παρουσία στα Δ.Σ. Όμως ποιος κρατά πραγματικά την εξουσία λήψης αποφάσεων;Έχει αλλάξει το “members club” της ανώτατης ηγεσίας; Οι άνδρες σε θέσεις εξουσίας αντιμετωπίζουν ισότιμα τις γυναίκες;

Δεν θα ήθελα να τα βάλουμε όλα σε ένα καλάθι και δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτοι. Ωστόσο, από όσο γνωρίζω, η αναλογία δεν εξισορροπείται ιδιαίτερα στα υψηλά κλιμάκια. Οι άνδρες υπερτερούν αριθμητικά από τις γυναίκες.

Υπάρχουν ακόμη λεπτά θέματα, που θα πρέπει να διερευνηθούν. Οι γυναίκες που κατέχουν υψηλές θέσεις και βρίσκονται επικεφαλής σε ομάδες, είναι δυναμικές και έντονες προσωπικότητες. Έχουν να διαχειριστούν επιπλέον δυσκολίες, οι οποίες έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα, όσο μεγαλύτερο είναι το μέγεθος της εταιρείας που εργάζονται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να γίνονται σταδιακά σκληροί και ανθεκτικοί χαρακτήρες, για να μπορέσουν να επιβιώσουν.

Υπάρχουν βαθιά ριζωμένα στερεότυπα – σε γυναίκες και άνδρες – που καθορίζουν το μέχρι πού μπορεί να φτάσει μια γυναίκα στην ιεραρχία; Ποια θα λέγατε ότι είναι αυτά;

Σε αυτή την περίπτωση δεν θεωρώ ότι υπάρχει διαφορά στο φύλο και πόσο ψηλά μπορεί να πάει ένας ικανός manager, που διαθέτει τις ικανότητες και έχει φιλοδοξίες. Επίσης έχει περάσει η εποχή, που η γυναίκα ήταν στο σπίτι και μεγάλωνε τα παιδιά της. Αυτό γίνεται πλέον κατανοητό, μιας και αυτό το στερεότυπο εκλείπει.

Ας μην είμαστε υπερβολικοί, μια γυναίκα έχει τις ίδιες πλέον πιθανότητες με ένα άνδρα. Από τη στιγμή που ξεκινάει τη καριέρα της, η ίδια θα αισθάνεται ότι πρέπει να αποδείξει την αξία της στους συναδέλφους της και θα πιεστεί περισσότερο. Αντιμετωπίζοντας πολλές δυσκολίες, όπως κάθε δυναμικός manager, θα αποδείξει ότι μπορεί να φτάσει στα υψηλά κλιμάκια.

Τι θα έπρεπε να αλλάξει στους άνδρες ηγέτες, για να μιλήσουμε πραγματικά για ισότητα τα επόμενα δέκα χρόνια;

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι όλα τα πράγματα χρειάζονται τον χρόνο τους και δεν μπορεί κανένας να ορίσει ή να προγραμματίσει τρόπους και χρόνους για κάτι καλύτερο σε θέματα ισότητας.

Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι έχει να κάνει με αλλαγές, που καταγράφονται εκ των προτέρων. Οι αλλαγές, που συζητάμε, συμβαίνουν καθημερινά και τα πράγματα εξελίσσονται γρήγορα, χωρίς εμείς να καταλαβαίνουμε τίποτα.