Όσο οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου συνεχίζουν να κατρακυλούν, η Μέση Ανατολή φλέγεται και όλα τα μάτια είναι στραμμένα στο Ιράν και τη Σαουδική Αραβία. Αλλά στην πραγματικότητα  ο απρόβλεπτος παίκτης είναι η Λιβύη. Εκεί θα έπρεπε να έχει στραφεί το παγκόσμιο ενδιαφέρον.Η Λιβύη είναι η μοναδική χώρα του OPEC που μπορεί ακόμα να τροφοδοτεί την παγκόσμια αγορά και το 2016, όπως εκτιμά η εκπρόσωπος της RBC Capital Markets,  Helima Croft.

Με πάνω από ένα εκατομμύριο βαρέλια αργού την ημέρα  λόγω της συνεχιζόμενης ανασφάλειας και των πολιτικών προκλήσεων, παραμένει μια από τις λίγες χώρες του ΟPEC, που θα μπορούσαν θεωρητικά να καταβάλουν σημαντικές ποσότητες πετρελαίου στην αγορά αυτό το έτος.

Τα πράγματα ήταν χαοτικά στη Λιβύη μετά την ανατροπή του Καντάφι το 2011. Πολλές φατρίες και αναρίθμητες   ένοπλες ομάδες ανταγωνίζονται όλα αυτά τα χρόνια για να σφετεριστούν  την εξουσία. Τελικά, στα  μέσα Δεκεμβρίου, αντιπρόσωποι από τις διάφορες φατρίες της Λιβύης υπέγραψαν  συμφωνία για το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Τώρα, ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι αυτό θα μπορούσε να είναι μια σημαντική καμπή για τη χώρα, και, στη συνέχεια, θα μπορούσε να σημαίνει ότι το πετρέλαιο μπορεί σύντομα να  επιστρέψει πίσω στην αγορά.

Ωστόσο, παρά την πρόοδο, είναι υπερβολικά νωρίς για να υπολογίζουμε στην επιστροφή  μεγάλων πρόσθετων ποσοτήτων πετρελαίου από τη Λιβύη για τους εξής δύο πολύ σημαντικούς λόγους:

1. Η νέα κυβέρνηση συναντήθηκε στην Τυνησία και όχι στη Λιβύη, και οι βασικοί διεκδικητές έχουν επικρίνει τη συμφωνία ή δεν έχουν συμμετάσχει, καν, στη διαδικασία.
2. Η Λιβύη έχει μπει στο στόχαστρο του Ισλαμικού Κράτους και αντιμετωπίζει μία μεγάλη απειλή για την ασφάλεια της καθώς το ISIS ενδιαφέρεται για την καταστροφή της ενεργειακής υποδομής της Λιβύης. “Σε αντίθεση με Ιράκ και τη Συρία, ο στόχος του Ισλαμικού Κράτους στη Λιβύη είναι να μην λειτουργήσει η  ενεργειακή υποδομή για τη δημιουργία εσόδων, και γι αυτό την καταστρέφουν σκόπιμα. Στις 6 Ιανουαρίου, το Ισλαμικό Κράτος βομβάρδιζε δύο συνεχόμενες ημέρες το λιμάνι και τον πετρελαϊκο τερματικό σταθμό του Ες Σίντερ και του Ρας Λανούφ, στη Λιβύη.Το Ες Σίντερ και το Ρας Λανούφ ήταν κλειστά για περισσότερο από έναν χρόνο μετά τις συγκρούσεις μεταξύ αντίπαλων φατριών για τον έλεγχο της χώρας. Αν και το ISIS ελέγχει την πόλη της Σύρτης και έχει σταδιακά εδραιώσει την παρουσία του στη Λιβύη και οι  δυνάμεις του έχουν επιτεθεί εναντίον σειράς πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της νότιας Λιβύης, μέχρι στιγμής η οργάνωση δεν έχει κατορθώσει να θέσει υπό τον έλεγχό της λιβυκές πετρελαιοπηγές ή τα διυλιστήρια, όπως έχει κάνει στη Συρία.

Σε ένα πιο ευνοϊκό περιβάλλον, θα μπορούσαμε να οραματιζόμαστε ένα σενάριο όπου η παραγωγή της  Λιβύης θα αυξανόταν και πάλι σε περίπου 950 kb/d , το υψηλότερο από τον Οκτώβριο του 2014, ωστόσο, δεδομένης της κατάστασης της ασφάλειας, φοβόμαστε ότι κάθε ευρύτερη πολιτική ανάλυση μεταξύ δύο ανταγωνιστικών κυβερνήσεων της χώρας δεν μπορεί να αποδειχθεί μια ασημένια σφαίρα για να  επιστρέψει στις αγορές.

Με λίγα λόγια, η Λιβύη έχει πράγματι σημειώσει πρόοδο με τη συμφωνία για το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές και απρόβλεπτες δυσμενείς εξελίξεις για την σταθερότητά της.

Και αυτό, με τη σειρά του, δημιουργεί πρόσθετη αβεβαιότητα για την αγορά πετρελαίου.