Hermès: Δεν είναι εφοπλιστική κατοικία αλλά η ολοκαίνουργια μπουτίκ του θρυλικού οίκου

Στριφογυριστές σκάλες, ξύλινα πατώματα, πλούσια χαλιά, σκαλιστά ταβάνια, βελουδένια καθίσματα, τζάκια, καναπέδες, μια παραδεισένια αίθουσα ομορφιάς και δοκιμαστήρια που θυμίζουν γκαλερί. Αυτή είναι η νέα mega-boutique του θρυλικού, γαλλικού Οίκου πολυτελείας, Hermès.

Στον αριθμό 166 της New Bond Street, ο οίκος που ιδρύθηκε το 1837 από τον Thierry Hermès, αποκάλυψε μια mega-boutique σχεδόν 2.000 τετραγωνικών μέτρων.

Το «maison» που εκτείνεται σε έξι συνδεόμενα γεωργιανά αρχοντικά, με πάνω από 500 έργα τέχνης διάσπαρτα στους ορόφους του και μια σπειροειδή σκάλα υπογραφής του Norman Foster, ενώνει το παρελθόν με το παρόν.

Το αυθόρμητο «ναι» που άντεξε δεκαέξι χρόνια

Ο μύθος αυτού του κτιρίου ξεκινά από το οικόπεδο, ιδιοκτησία της λονδρέζικης μάρκας Asprey από το 1847, που αποτελείτο από ένα ακατάστατο σύμπλεγμα έξι διαδοχικών κατοικιών.

Πέντε από αυτές ήταν σχεδιασμένες τη δεκαετία του 1770 και όλες είχαν χαρακτηριστεί ως ιστορικά διατηρητέα κτίρια κατηγορίας Grade II, που σημαίνει ότι ο γαλλικός Οίκος δεν μπορούσε να επέμβει με πολλές αλλαγές. Εσωτερικά, οι οικίες ήταν συνδεδεμένες μέσω ενός λαβυρίνθου 55 δωματίων.

Η Hermès υπέγραψε εντός 72 ωρών από την πρώτη επαφή με την Asprey το 2009. Ο Axel Dumas, διευθύνων σύμβουλος από το 2013, οφείλει την απόκτηση στον προηγούμενο CEO, Patrick Thomas. Υπολόγιζαν πως το κτίριο θα ήταν κατοικήσιμο γύρω στο 2039.

«Γνωρίζαμε την πρόσοψη και την τοποθεσία, και μας άρεσε πολύ το κτίριο», δήλωσε ο Axel Dumas. Η απόφαση, ωστόσο, βασίστηκε κυρίως στις «καλές εντυπώσεις». «Αυτή είναι η μαγεία της Hermès», προσθέτει με την χαρακτηριστική του αδιαφορία. «Είτε μας παίρνει μήνες να πάρουμε μια απόφαση, και αυτό φαίνεται ατελείωτο, είτε το κάνουμε πολύ γρήγορα.»

Πέντε χρόνια ανακαίνισης

Το αποτέλεσμα σήμερα είναι η τέλεια έκφραση ενός οίκου με δεκαέξι métiers, όπου τα πάντα από τα μεταξωτά και τα αρώματα έως τις σέλες και τις Birkin έχουν τον δικό τους, επιμελημένο χώρο.

To παρισινό αρχιτεκτονικό γραφείο RDAI ανέλαβε τον σχεδιασμό και συνεργάστηκε με πάνω από 50 τεχνίτες. Καρέκλες από την Soane Britain, γυάλινα τούβλα με καθρέφτη από το Poesia Glass Studio, επένδυση τοίχων από την DKT.

Και κάπου, ανάμεσα στους ορόφους, εντοπίστηκε ο μοναδικός μηχανικός ικανός να χειριστεί τον χαρακτηριστικό βικτοριανό ανελκυστήρα του κτιρίου.

Η σπειροειδής σκάλα του διάσημου γραφείου Foster + Partners, ήδη υπάρχουσα ως σύγχρονη παρέμβαση, επεκτάθηκε ώστε να φτάνει σε δύο επιπλέον ορόφους. Το κτίριο, πλέον, ενώνεται με τρεις ανελκυστήρες και τέσσερις σκάλες, μια αρχιτεκτονική χορογραφία που μετατρέπει την περιήγηση σε ταξίδι ζωής.

Μια περιπλάνηση στα δεκαέξι Métiers d’Art

Η αίθουσα ανδρικών ενδυμάτων με οροφή με επένδυση από ξύλο κερασιάς και ανάγλυφη ναυτική επένδυση τοίχων με τεχνική Lincrusta αναπνέει μια αρρενωπή, θαλασσινή κομψότητα.

Η αίθουσα ιππασίας, ένας φόρος τιμής στις ρίζες του οίκου, διαθέτει μαρκετερί από άχυρο και υλικά από αλογότριχα που θυμίζουν στάβλους ευγενών και την παρισινή Rue du Faubourg Saint-Honoré.

Στην κύρια είσοδο, τα μεταξωτά πλαισιώνουν την τεράστια αυλή του καταστήματος, κάτω από μια θολωτή οροφή και πάνω σε δάπεδο με το εμβληματικό μωσαϊκό «Faubourg» της μάρκας.

Δίπλα, στο ισόγειο, ο χώρος ομορφιάς μεταμορφώνεται σε βοτανικό κήπο: τεράστιες ζωγραφικές απεικονίσεις της αγγλίδας καλλιτέχνιδας Katie Scott καλύπτουν τους τοίχους με ειδικά σχεδιασμένη ταπετσαρία που αγκαλιάζει επίσης τα κοσμήματα μόδας και τα αρώματα.

Ψηλότερα, ένας ιδιωτικός τέταρτος όροφος είναι αφιερωμένος στη Συλλογή Émile Hermès. Με κήπους σε επίπεδα, ο σιωπηλός, ποιητικός χώρος υποστηρίζει τον αναστοχασμό για την κληρονομιά του οίκου. Ιδιωτικοί χώροι και ειδικές σκάλες ανακαλούν διακριτικά τις διάφορες προηγούμενες ζωές του κτιρίου.

Ο πιο βρετανικός από τους γαλλικούς Οίκους

Η σχέση της Hermès με το Λονδίνο δεν είναι καινούργια. Αντιθέτως, έχει βαθιές ρίζες στη βρετανική πρωτεύουσα. Η μάρκα έφτασε στο Piccadilly Arcade το 1961 μέσω συμφωνίας μεταξύ του Robert Dumas, παππού του Pierre-Alexis, και του Βρετανού επιχειρηματία Mark Birley. Στον αρχικό σχεδιασμό συνέβαλε ο νεαρός τότε Βρετανός σχεδιαστής και restaurateur Terence Conran.

«Ο παππούς μου πίστευε ότι η Hermès είναι ο πιο βρετανικός από τους γαλλικούς οίκους», αφηγείται ο Pierre-Alexis Dumas, καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου. «Θεωρώ ολόκληρο αυτό το έργο ως φόρο τιμής ενός γαλλικού οίκου προς τη βρετανική κουλτούρα. Πιστεύω ότι οι τύχες μας είναι αλληλένδετες.»

Ένα στοίχημα-μαμούθ σε δύσκολους καιρούς

Η νέα μπουτίκ έρχεται ως μια τολμηρή κίνηση. Η βρετανική οικονομία στενάζει, η κυβέρνηση κατήργησε τις αφορολόγητες αγορές για επισκέπτες και ανακάλεσε τις φορολογικές απαλλαγές για τους μη μόνιμους κατοίκους.

Οι μάρκες πολυτελείας, σε όλο τον κόσμο, επανεξετάζουν τα δίκτυα λιανικής τους, εστιάζοντας σε λιγότερα καταστήματα με μεγαλύτερη επίδραση.

Ακόμη και η Hermès, πιο ανθεκτική από τους ανταγωνιστές της χάρη στην έλξη της κορυφαίας κατηγορίας πελατών και στη στρατηγική της σπανιότητας στα δερμάτινα είδη, δεν είναι απρόσβλητη.

Οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 5,6% σε σταθερές συναλλαγματικές ισοτιμίες το πρώτο τρίμηνο, μη ικανοποιώντας όμως τις εκτιμήσεις των αναλυτών με την αγορά να τιμωρεί τον Οίκο με τεράστια πτώση της μετοχής και της κεφαλαιοποίησης.

Ο Axel Dumas, ωστόσο, αρνείται να καταδεχτεί τον σκεπτικισμό.

«Μην με ρωτάτε αν είναι καλή ή κακή στιγμή για το Λονδίνο», δηλώνει. «Είμαστε πολύ χαρούμενοι που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή στο Λονδίνο και που αναλαμβάνουμε αυτή τη δέσμευση απέναντι στην πόλη, η οποία είναι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου. Όλοι έρχονται στο Λονδίνο», πρόσθεσε.

Για να συγκεντρώσει όλη τη δραστηριότητά της σε αυτή τη νέα κατοικία, η Hermès έκλεισε τον προηγούμενο μήνα τη μπουτίκ της στον αριθμό 155 της New Bond Street, καθώς και το κατάστημα που διατηρούσε εντός του πολυκαταστήματος Selfridges στην κοντινή Oxford Street.

Το «παιδί» του Pierre-Alexis

Το έργο αυτό υπήρξε προσωπική αποστολή του Pierre-Alexis Dumas ως μέρος του τεράστιου πεδίου αρμοδιοτήτων του. Επιβλέπει τις συλλογές μόδας που σχεδιάζονται από τη Nadège Vanhée και τη Grace Wales Bonner (γυναικείες και ανδρικές σειρές αντίστοιχα).

«Εγώ φροντίζω την αρχιτεκτονική, τον σχεδιασμό και την εσωτερική διακόσμηση όλων των καταστημάτων καθώς και για όλα τα έργα τέχνης που τοποθετούμε σε όλα τα καταστήματα». Είναι επίσης επικεφαλής της συλλογής κληρονομιάς του Οίκου, γνωστής ως Le Conservatoire des Créations Hermès.

«Είμαι ο στυλοβάτης», λέει ο 60χρονος δημιουργός, με ψηλή, αριστοκρατική παρουσία και ένα κομψό κοστούμι σε ναυτικό μπλε. Δουλειά του είναι να συνυφαίνει τα métiers σε μια ενιαία όραση που ούτε καταπνίγει τη δημιουργική παρόρμηση ούτε οδηγεί την Hermès σε μια κατεύθυνση υπερβολικά απομακρυσμένη από το πνεύμα της μάρκας.

Παρομοιάζει τον οίκο τόσο με μια σφαίρα καθρεφτών, με πολλές όψεις, όσο και με ένα ποτάμι.

«Ο πατέρας μου, Jean-Louis, μού έμαθε ότι η Hermès αντλεί έμπνευση από 1.000 πηγές και μετατρέπεται σε ένα μεγάλο ποτάμι πριν φτάσει στη θάλασσα», δηλώνει ο Pierre-Alexis Dumas.

Η σκιά του Émile

Πάνω από όλα αιωρείται το πνεύμα του Émile Hermès, του προπάππου, τρίτης γενιάς ηγέτη του οίκου, που μετέτρεψε την παρισινή επιχείρηση ιππικών εξαρτημάτων σε ένα παγκόσμιο όνομα που έγινε μύθος. Ο Émile ήταν ένας «μανιώδης συλλέκτης», με βαθύ πάθος για ο,τιδήποτε σχετιζόταν με το πρώτο μισό του 19ου αιώνα.

«Η προγιαγιά μου ήταν συνεχώς αναστατωμένη επειδή πήγαινε στον οίκο δημοπρασιών κάθε μέρα την ώρα του μεσημεριανού και επέστρεφε πάντα με έργα τέχνης», αφηγείται ο Pierre-Alexis. «Ήταν ένας μανιώδης αγοραστής. Ένας μανιώδης συλλέκτης. Όταν πέθανε, το γραφείο του ήταν κυριολεκτικά ένα μουσείο.»

Σήμερα, στη New Bond Street, αυτή η συλλεκτική μανία βρίσκει ένα νέο σπίτι στον τέταρτο όροφο που λειτουργεί ως ζωντανός φόρος τιμής στον άνθρωπο που έκανε την Hermès αυτό που είναι.

Το αρχικό κατάστημα Hermès στη Rue du Faubourg Saint-Honoré παραμένει μνημείο του δημιουργικού οράματος του Émile. Φιλοξενεί ακόμη το γραφείο του, ενώ το κτίριο σχεδιάστηκε έτσι ώστε να δίνει την αίσθηση μιας οικογενειακής κατοικίας. Σήμερα, στον αριθμό 166 της New Bond Street, αυτή η αίσθηση μεταφέρεται στο Λονδίνο, μεγαλύτερη, πλουσιότερη, με γεωργιανά οστά και γαλλική ψυχή.

Κανείς δεν θα μπορούσε να σκεφτεί ότι αυτό είναι κατάστημα γιατί είναι μια ολόκληρη μυθολογία, με σκάλες, βοτανικές τοιχογραφίες, σπάνιες ταπετσαρίες και με 500 έργα τέχνης, που ανοίγει τις πύλες του σε μια πόλη που, όπως υπενθυμίζει ο Axel Dumas, εξακολουθεί να υποδέχεται τους πάντες.

Διαβάστε επίσης: